Sinema Vesaire

Son Sahne

2010-05-26T23:05:00.001+03:00

Dünya bir oyun sahnesidir,
Ve bizler de birer oyuncu,
Bütün kadınlar ve bütün erkekler,
Sırası geldiğinde girer bu sahneye;
Ve çıkıp gider,
Sırası geldiğinde...

Sinema Vesaire'de elimden geldiğince, gücümün yettiğince sinema yazmaya, gördüklerimi sizlerle paylaşmaya çalıştım. Ancak artık bir "Sinema blogu" yazmayı bırakmanın zamanı geldi. Sinema yazılarıma ara ara kişisel blogumdan ve belki SineMabed.com'dan devam edeceğim. Bu blog önceki yazıların bir arşivi olarak gene burada duracak. Burada bulunduğunuz ve destek olduğunuz için hepinize teşekkürler.

Bana sorularınız olursa formspring hesabım:
http://www.formspring.me/confeng

Twitter hesabım:
http://twitter.com/confeng

Kişisel blogum:
http://configurationengineer.blogspot.com/

Sevgiyle...

Nolan'ın Son Filmi Inception'ın Yeni Fragmanı (10 Mayıs)

2010-05-11T17:02:00.003+03:00

"Fragmanlara göre film yargılamak" ne kadar sağlıklı bilemem ama söz konusu Nolan'sa hiçbir filminde bizi fragmanda vaat ettikleri konusunda hayal kırıklığına uğratmayacağını söyleyebilirim bu güne kadarki tecrübelerime dayanarak.

Filmin daha önceden konuya dair pek ipucu barındırmayan ancak efektleriyle göze çarpan bir fragmanı(belki de teaser) yayınlanmıştı, The Dark Knight'ı beklerken ilk izlediğimiz fragman gibi;bu seferki fragmansa tam anlamıyla bizi tatmin edecek bir çalışma olmuş. Fragmandan görülen o ki bu sefer Nolan sinema endüstrisinin teknolojisiyle beraber izleyenlerin zihnini de fazlasıyla zorlayacak gibi duruyor.

Alternatif Film Afişleri #4: Pulp Fiction

2010-05-08T16:28:00.002+03:00

- Don't you hate that?
- Hate what?
- Uncomfortable silences. Why do we feel it's necessary to yak about bullshit in order to be comfortable?
- I don't know. That's a good question.
- That's when you know you've found somebody really special, you can just shut the fuck up for a minute and comfortably enjoy the silence.

Sahne (I stereotype) - Up In The Air

2010-05-04T16:43:00.002+03:00

- Bingo, Asians.
- You can't be serious.
- Never get behind people traveling with infants. I've never seen a stroller collapse in less than 20 minutes.
Old people are worse. Their bodies are littered with hidden metal and they never seem to appreciate how little time they have left on earth.
Here you go.
Five words. Randomly selected for additional screening.
Asians.
They pack light, travel efficiently, and they've got a thing for slip- on shoes. You've got to love them.
- That's racist.
- I'm like my mother. I stereotype. It's faster.

(Sahnenin orijinalini bulamadım, sanırım bu başka versiyonu. Youtube'a direk erişemeyenler için Youtube linki)

Tuncel Kurtiz Röportajı Bölüm 3 (Son Bölüm)

2010-05-03T23:30:00.001+03:00

Röportajın 1. bölümünü okumak için buraya, 2. bölümünü okumak için buraya tıklayınız.

Çalışmak üzerine...
"Gençlere hep tekrarladığım bir şey var: Eğer yeteneğin varsa, çalışırsan iyi olursun, çok çalışırsan çok iyi olursun. Ama çalışmazsan bir bok olmazsın. Yeteneğin yoksa, çalışırsan idare edersin, çok çalışırsan daha iyi olursun. " Yeteneği olmayan ve çalışan, yeteneği olup çalışmayandan daha iyi olabilir."

EMPIRE: Doğaçlamayı seven bir oyuncusunuz. Bunu yaparken de sizde Doğu etkileri gözlemleniyor. Ama Batı tipi oyunculuğa da uzak değilsiniz. Yani iyi bir sentez yaptığınız düşünülüyor. Oyunculuğunuzdaki bu sentezin oluşmasında neler etkili oldu?

KURTİZ: Nazım Hikmet, Yolcu piyesinin finalinde şöyle konuşturur oradaki istasyon şefini: "Pencereyi kapatma, keşke yüz pencere olsa, yüzünü de açsak, pencereler kapandığı için belki de bunun için biz böyle olduk." Kâinata açılan pencerelerdir sanat ve kendimize, kendi kökenlerimize açılan pencerelerdir sanat. Ferhat ile Şirin'i bilmeden, Şirin'in bir Ermeni papazının kızı olduğunu bilemeden nereye varabiliriz ki?

EMPIRE: Genç sinemacılara, daha doğrusu yeni bir söz söylemek isteyen yönetmenlere hep açık çek verdiniz. Onları desteklediniz. Ve bugün bu genç sinemacılar hep önemli yönetmenler olarak ön plana çıkıyorlar. Bu konudaki sezginizi neye yoruyorsunuz?

KURTİZ: Güzel bir hikâyeden kötü bir film yapabilirsiniz, ama kötü bir hikâyeden hiçbir şey yapmanız mümkün değildir.

EMPIRE: Bütün bu başarılı oyunculuk hayatınızda sinema ve tiyatro sevginize rağmen işsizliğin hep gölge gibi sizi takip etiğini söylemek yanlış olmaz. Türkiye'de sanatçı olmanın değeri yeterince bilinmiyor mu?

KURTİZ: Altın Koza'da benim için bir usta oyuncu bölümü, bir kitap ve bir gece yaptılar, sadece Birgün ve Zaman gazetelerinde haber oldu. Başka ne söyleyebilirim? Gençliğimde, bilhassa Avrupa yıllarımda ekmek parası için istemediğim işlerde çalıştığım oldu. Ama işsiz kalmak biraz da seçicilikten; yoksa iş çok, zengin olmak çok kolay günümüzde. Ama hep tekrarladığım bir söz var. Arkadaşım Nevzat Şenol'un sözüdür bu: "Ben zengin olma tehlikesini atlattım, çok şükür."

"Ölmeden, Bedreddin ve Kreutzer Sonatı'nı muhakkak film yapmak istiyorum. Reis Çelik ve Fatih Akın beni destekleyeceklerini söylüyorlar."

EMPIRE: Kısa filmlerinizle birlikte bir de Gül Hasan diye bir uzun metraj yönettiniz. Ama devamı gelmedi. Bu film, yönetmenlerle empati kurmanızda ne kadar etkili oldu?

KURTİZ: Gül Hasan'dan kazandığımız parayı kendi yapmayı tasarladığım Orhan Kemal'in Baba Evi ve Avare Yıllar kitaplarından bir uyarlama için kullanmayı düşünürken, Bereketli Topraklar Üzerinde'nin her şeyi hazır diyen Erden Kıral'a inandım, biraz da arkadaşım Tezer Özlü'nün etkisi oldu bu işte. Oysa hiçbir şey hazır değilmiş, o günlerde çok önemli bir miktar olan 300.000 Mark'ı kaybettim, hiçbir prodüktörün bana rejisörlük teklif etmeyeceği, benim de onların teklif ettiği filmi çekmeyeceğim açık ve seçiktir. Hep reji yapmak istedim, ölmeden önce Bedreddin ve Kreutzer Sonatı'nı muhakkak film yapmak istiyorum. Kimseyle de empati kurmuyorum. Reis Çelik ve Fatih Akın beni destekleyeceklerini söylüyorlar, bu kadarı da bana yeter.

EMPIRE: Dünyada pek çok kalburüstü oyuncu tiyatro ile sinemayı bir arada götürmeyi başarıyor. Mesela Al Pacino sahnenin oyuncunun ruhunu temizlediğini ve dinamikleştirdiğini söylüyor. Al Pacino'ya hak veriyor musunuz?

KURTİZ: İyi bir film, iyi bir tiyatro oyunu insanın ruhunu temizler, ben ayrım yapmıyorum.

EMPIRE: Edebiyattan çok iyi beslenen bir oyuncusunuz. Geçmişte kimi Yaşar Kemal eserlerini sahneye bile koydunuz. Orhan Kemal'in romanını senaryolaştırdınız. Gerek oyuncuların gerekse sinemacıların edebiyatla ilişkisi eskiye oranla zayıfladı, bunun etkilerini gözlemliyor musunuz?

KURTİZ: Yalnız edebiyat değil, resim, mimari, müzik, tüm güzel sanatlar, tarih ve felsefe... Bunlarla ilişkisini sağlam kuran sinemacılar bu sanatı yüceltirler.

EMPIRE: Özdemir Asaf ve Can Yücel sizin hayatınızda çok önemli bir yer tutan şairler. Fırsat buldukça da onların şiirlerini okuyorsunuz. Ve bu şiirlerde yalnızlık teması çok baskın. Kendinizi bu kadar yalnız hissetmenizin sebebi nedir?

KURTİZ: Yok canım, ne yalnızlığı! Can Yücel'in dediği gibi, "Güzel kızının eliyle yalnız uyumak, Kandilli ilkokulu kadar kalabalık", ama Özdemir'in dediği gibi "Yalnızlık da paylaşılmaz." Onlar hem abim, hem de iki büyük sanatçıydı. Ben kendimi hiçbir zaman yalnız hissetmedim, ben çok kalabalığım.
EMPIRE: Fatih Akın için Maradona diyorsunuz. Onunla Yaşamın Kıyısında'da çok iyi bir yönetmen-oyuncu ilişkisi kurdunuz. Yıllar sonra bir yönetmenle böyle iyi bir ilişki kurmanızın sebebi neydi? Fatih Akın'da kendinizi teslim edecek ne gördünüz?

KURTİZ: Teslimiyet değil, karşılıklı bir anlayıştı. Fatih, Maradona'dır, sokaktan gelmiştir, dünya edebiyatını çok iyi bilir, sokağı çok iyi bilir, yani insanı bilir. Ben Fatih'le arkadaşım. İkimizin de derdi iyi sinema yapmak, o benden sıkılırsa beni bırakır, ben ondan sıkılırsam onu bırakırım. Özgürüz, bir çıkar birliğimiz yok.

EMPIRE: İdeal bir oyuncu-yönetmen ilişkisi sizce tam olarak nasıl olmalı?

KURTİZ: Hiçbir şeyin ideali olmaz, o yönetmenle öyledir, bu oyuncuyla böyledir...

EMPIRE: Türk sinema ve tiyatrosu düşünüldüğünde oyunculuk konusunda doruklardasınız. Ve çok çalışarak bu kadar zirveye çıktığınızı düşünüyoruz. Ama oyunculukta yetenekli olmaya ya da şans faktörüne de hep vurgu yapılır. Bunlar ne derece etkilidir iyi bir oyuncu olmak için? Yoksa çalışmak her daim geçer akçe midir?

KURTİZ: Amerikalı bir menajer bana şunu söylemişti: "Çok iyi bir oyuncusun, ama senin kadar iyi birçok oyuncu var. Bana ihtiyacın var. Seni ben çıkaracağım ortaya." Yani tabii ki şans faktörü var, David Lean ölmeseydi, Marlon Brando ile oynayacaktım, kimbilir ne olurdu, orası bilinmez. Ama mesela Peter Brook, oyuncu arkadaşım Miriam Goldschmid ile Sürü'yü seyretmeseydi, benim hayatımdan bir Mahabarata macerası eksik kalacaktı. Bir de Sermet Çağan'ın benim için ettiği bir sözü hatırlarım: "Tuncel Kurtiz şu düz duvara tırnakları ile o duvarı kazıyarak çıkmıştır." Gençlere hep söylediğim bir şeyi tekrarlayayım: Eğer yeteneğin varsa, çalışırsan iyi olursun, çok çalışırsan çok iyi olursun. Ama çalışmazsan bir bok olmazsın. Yeteneğin yoksa, çalışırsan idare edersin, çok çalışırsan daha iyi olursun. " Yeteneği olmayan ve çalışan, yeteneği olup çalışmayandan daha iyi olabilir.

EMPIRE: Oyunculuğun bir de diğer yüzü var. Şan, şöhret gibi baş döndürücü unsurlara insan kendini kaptırıp gidebiliyor. Bir oyuncu bunları başından nasıl savuşturabilir?

KURTİZ: İlk defa Teneke'yi oynayıp etrafıma insanlar doluşunca şımardım, alkol ve gece hayatına düştüm. Sonuç hiç iyi değildi. Yani küçük memnuniyetler, çabuk gelen şöhret bir oyuncuyu zedeleyebilir. Bir de, kendinden hiç şüphe etmemek, her şeyi bildiğini iddia etmek tehlikeli. İnsan önce kendisinden şüphe edip, kendisini eleştirebilmeli. Hani Tevfik Fikret öyle söylemiştir, "Şüphe nura doğru koşmaktır."

Bunu Biliyor muydunuz?
Tuncel Kurtiz vakti zamanında futbola heves etmiş.
"Ben kötü futbolcuydum. Futbolcu olamadım, çok uğraştım"
diyen üstadın sınıf ve takım arkadaşı Can Bartu'ydu.
Üstat "Bak o neler yaptı? Biz onunla aynı takımda
oynuyorduk. Bizim başımızdan başka türlü bir macera geçti.
Sigara içtik, içki içtik, tiyatroya heves ettik" diye hayıflanıyor.

EMPIRE: "Ben rolümü ceket gibi üzerime giymiyorum, rolümle müthiş yakınlık kuruyorum" diyorsunuz. Yoksul ve kadersiz birçok karakteri oynadınız. Bunlar ruhunuzda bir yorgunluğa neden olmadı mı?

KURTİZ: Yok öyle bir şey...

EMPIRE: Müthiş bir enerjiniz var. Yorulmak bilmiyorsunuz. Bu enerjinin kaynağı nedir?

KURTİZ: Genetik faktörler diyelim, bir de sporu ve okumayı hiç bırakmadım. By-pass ameliyatı olduğumda, üç gün yoğun bakımda aralıksız okudum. Hâlâ okuyorum, hâlâ koşuyorum, hâlâ yüzüyorum.

EMPIRE: Devletle aranız pek iyi olmadı. Uzun yıllar sizinle uğraştılar. Sonra yıllarca yurtdışında yaşamak zorunda kaldınız. Velhasıl sanatçıların iktidarlara muhalefet etmesi normal. Ama artık bu muhalif tavra pek rastlanmıyor. Muhalif olmak marjinal bir hal aldı. Ama siz hâlâ doğru bildiğiniz erdemleri savunuyorsunuz.

KURTİZ: Fukaralığın, adaletsizliğin ve sömürünün kol gezdiği günlerde İrlandalı bir balıkçı, doldurur ailesini küçük takasına, yelken kürek aşar Atlantik'i, yanaşır New York limanına ve daha karaya ayak basmadan seslenir iskeledeki çımacıya "Is there any government here?" "Evet" cevabını alır ve yapıştırır: "Well, I'm against it..." Yani Türkçesi "Burada hükümet var mı arkadaş, var öyle mi, ben de ona muhalifim o zaman." İrlandalı gibi genlerimiz mi bizi muhalif yapar, yoksa yaşadığımız çevrenin gerçekleri mi, sağduyumuz mu, sonradan edindiğimiz bilgiler mi? Muhalefet ruhumuzu besler, muhalif ruhlar da sinema ve sanatları... Şair Eşrefle bitirelim mi?

EMPIRE: Eyvallah üstat!

KURTİZ: "Eylemem ölsem de kizbi ihtiyâr / Doğruyu söyler-gezer bir şâirim / Bir güzel mazmun bulunca Eşrefâ, / Kendimi hicv eylemezsem kâfirim!"

Moon [2009]

2010-04-30T19:29:00.001+03:00

Amerikanlar'ın filmlerinde Ay'a gidip gelmekten sıkıldığını sananlar hata etmiş olacaktır benim gibi. Her ne kadar 2009'da Vulcan, Spock, Pandora gibi gezegenleri görmüşlüğümüz olduysa da, Moon filminin hikayesi, bilmemkaçıncı kez Ay'da geçiyor. Tabii ki bunda filmin uzay filmi olmasından çok olaya başka bir boyutta bakmaya çalışmasının payı göz ardı edilemez.

Moon filmi, Ay'da keşfedilen ve Dünya'ya belli aralıklarla gönderilmesi gereken bir maddenin işlendiği bir uzay üssünde, burada çalışmak için 3 yıllık bir kontrata imza atmış ve eve dönüşüne az bir zaman kalmış astronot Sam Bell'in hikayesini anlatıyor. Sam Bell'in bu uzay üssündeki tek arkadaşı olan robot GERTY de filmde aktif olarak gördüğümüz diğer karakter.

Sam artık eve dönmek için günleri sayarken üste bir aksilik meydana gelir ve çıkıp uzay arabasıyla bir göz atmaya gitmesi gerekmektedir. Ancak yolda Sam'in başına enteresan bir olay gelir ve işler oldukça enteresan bir biçimde karışır. Bu noktaya kadar sıradan ve sıkıcı bir uzay filmi gibi görülen Moon, bu noktadan sonra başka bir konu, klonlama teknolojisi üzerine farklı bir yaklaşım getirir ve hikayenin psikolojik yönü ağırlık kazanır.

Anlattığını düşündüğümüz şeyi anlatmıyor olmasına rağmen Moon gene de fazla bir şey söylemiyor bizlere ve zaman zaman fazla sabır gerektiriyor. Hikayenin karmaşıklığını son ana kadar muhafaza ettiği için izleyiciye ufak bir merak aşılayarak ekran başında tutmaya çalışıyor. Küçük bir mekanda geçmesi ve karakterlerin azlığı, filme bazı anlarda boğucu bir hava veriyor. Her ne kadar ikinci yarısında ufak sürprizler yer alsa da film bittiğinde bize fazlasıyla kompleks sunulan konunun oldukça yüzeysel ve basit olduğunu görmek de ayrı bir hayal kırıklığına dönüşüyor.

Üzerine söylenebilecek fazla da bir şey yok Moon'un. Bana göre biraz abartılan ve bu abartılışında The Hurt Locker'da olduğu gibi Amerikanlar'ın milli duygularının rol oynadığı bir film. Derdi uzayda mesafeler kat etmek ve yeni ırklar keşfedip onların topraklarını istila etmek olmasa da bu farklı olma çabası yeterli gelmiyor ve ortalama bir film olmaktan öte gidemiyor.

Film için Sinema Vesaire notu: C+

Dancer In The Dark [2000]

2010-04-29T18:08:00.001+03:00

Söz konusu bir annenin evladı için yapabileceği fedakarlıklarsa şüphesiz buna sınır koymanın imkanı yok. Dancer In The Dark, bir annenin çocuğunun gözündeki hastalığı iyileştirmek için yaptığı sonu gelmez fedakarlıkların müzikal hali. Lakin müzikal denince akla gelen çoğu filmin aksine bu film fazlasıyla acı, ümitsizlik ve dram taşıyor sırtında.

Selma Jezkova, insanın gözlerine yaş ilerledikçe daha çok zarar veren ve orta yaşlara gelindiğinde körlükle sonuçlanan genetik bir göz hastalığına sahiptir ve oğlu da aynı hastalığı taşımaktadır. Bu hastalığın tek tedavisi pahalı bir ameliyattır ancak bu ameliyat için hastanın 13 yaşını geçmemiş olması gerekmektedir. Selma için bu ameliyatın artık imkanı yoktur ancak onun tek istediği oğlunun gözlerini kurtarabilmektir.

Bu ümitlerle Çekoslovakya'dan Amerika'ya göç eder ve gece gündüz demeden ameliyat parasını biriktirebilmek için çalışır. Artık paranın tamamlanmasına çok az bir süre kalmıştır ve oğlu Gene de 13 yaşına yaklaşmaktadır. Ancak Selma'nın gözleri artık iyice göremez hale gelmiştir ve fabrikada dahi işleri ezberlediği kadarıyla yapmaya çalışmaktadır. Hem görme yetisi, hem de süresi nihayete ermek üzere olan Selma parayı tamamlamak için ne gerekiyorsa yapmaya kararlıdır. Ancak herkesten sır gibi sakladığı para kısa bir süre sonra başına büyük dert açar ve Selma'nın hayatı beklediğinden daha erken kararmak üzeredir.

Filmin hikayesi oldukça etkileyici. Yönetmen Trier'in ve başroldeki Björk'ün bu hikayeyi beyaz perdeye aktarırken ortaya koydukları performans da öyle. Özellikle dram yönünden başarılı bir film Dancer In The Dark. Ancak çekimlerde yönetmenin kamerayı sabit tutmama tercihi tartışılır zira bu tür sahneler bazen amatörce gözükebiliyor. Aynı şekilde müzikal sahneleri filmin çok dışında duruyor, görüntü yönetimi anlamında o sahnelere ayrı bir ton ve hava verilmesi bir nevi filmden kopuk durmalarına sebep oluyor. Ancak filmin müziklerinin başarılı olması bu açığı örter nitelikte.

Selma'nın hikayesi ilerledikçe izleyiciye daha çok ümitsizlik ve karamsarlık aşılıyor. Olay örgüsünün işlenişindeki ustalık kendisini film sona yaklaşırken dramatiklikte zirve yapışı ile açığa çıkarıyor. Bir noktadan sonra müzikalin adı kalıyor ve Dancer In The Dark tam anlamıyla bir "ağıt" halini alıyor. Ve bu ağıt, Selma'nın ağıdı, gene kendi şarkılarıyla son buluyor.

Sonuç olarak Dancer In The Dark, ağır dram sevenleri tatmin edecek türden bir film. Bir müzikal olarak da başarılı denilebilir. Selma'nın hikayesinde hepimizin kendinden bir şeyler bulması mümkün.

Film için Sinema Vesaire notu: B+

Tuncel Kurtiz Röportajı Bölüm 2

2010-04-26T23:23:00.000+03:00

Röportajın 1. bölümünü okumak için tıklayınız.

Yılmaz Güney üzerine...
"İkimiz de komünisttik, ikimiz de hikâye yazıyorduk. İkimiz de bu küçücük dünyamızın, insanlar için bir bahçe olabileceğine inandık. Birbirimize güvendik ve iki taraf da bunu sarsacak hiçbir şey yapmadı. Yılmaz beni iş için çağırdığında ben kontratımı iptal ettim veya kendi filmimi yarıda bırakıp koştum."

EMPIRE: Yılmaz Güney'le üniversite yıllarından başlayan dostluğunuz o ölene kadar sürdü. Bu dostluğun böyle sağlam olmasının sebebi neydi?

KURTİZ: İkimiz de komünisttik, ikimiz de hikâye yazıyorduk. İkimiz de bu küçücük dünyamızın, insanlar için bir bahçe olabileceğine inandık. Birbirimize çok inandık, güvendik ve iki taraf da bu güveni sarsacak hiçbir şey yapmadı. Yılmaz beni herhangi bir iş için çağırdığında ben kontratımı iptal ettim veya kendi yapacağım filmi bırakıp yanına koştum. İyi bir şeyler yapacağına hep inandım. Sürü için beni istediğinde yurtdışındaydım. "İhtiyarı bulun" demiş; bana ihtiyar derdi. "Abi nasıl bulalım," demişler, "Hürriyet'e ilan verin, o gelir" demiş. Geldim de. Şimdi bana sinema yapmak isteyen gençler tavsiye soruyorlar. Diyorum ki, kendinize, arkadaşlarınıza güvenin ve size güvenen insanlar bulun. Sinema bir ekip işidir ve yıldızlar yıldızlarla daha çok parıldar, bunu da hiçbir zaman unutmayın.

EMPIRE: Yılmaz Güney'le onun tabiriyle bir 'fahişelik' dönemi geçirdiniz. Sonra yeni bir sinemanın fitilini ateşledi Güney ve siz de hep yanında oldunuz. Bu yeni heyecan sizin hayatınızda ne kadar etkili oldu?

KURTİZ: Biz tanıştığımız günden son güne kadar, en ucuz işleri yaptığımız dönemlerde de hep bir umut peşindeydik. Daha 1965'te Bedreddin'i yapmayı düşünüyorduk. Umut ile Cannes'a gitmeden önce son konuşmamızda Boynu Bükük Öldüler'i dört mevsimde çekmeyi düşünüyorduk, daha doğrusu o düşünüyordu, ben destekliyordum. Ölmeden önce son konuşmamızda, bana benim için hazırladığı bir senaryodan bahsetti, "Çok seveceksin ihtiyar, ama şimdi sana hiçbir şey söylemiyorum" dedi. Son telefonunda "Başkalarından duyma, midemin yarısını aldılar, sağlığına dikkat et ihtiyar, senin için bir film hazırlıyorum" demişti.

EMPIRE: Hudutların Kanunu sizin belki de ilk defa dikkat çektiğiniz filmdir. Bugün hâlâ klasiklerimizden biri, sonra Umut, değerinden bir şey kaybetmedi. Siz bir taraftan bu filmlerde canla başla çalışıp, bir yandan da oyuncu olarak önemli performanslar sergilediniz. Eskiden bir oyuncuya düşen sorumluluk daha mı fazlaydı, yoksa ekip olma hali o yıllarda daha mı önemli bir değerdi?

KURTİZ: Az önce de söyledim, sinema bir ekip işidir. Bir insan gövdesi gibidir, küçük parmağındaki bir şeytantırnağı insanı ne kadar rahatsız ediyorsa, küçücük bir ayrıntı filmi zedeler veya yüceltir. Bir reji, ekip olmayı ve bireylerin tek tek üstün yeteneklerini ortaya çıkarma fırsatını verdiği ölçüde başarılıdır. Her iş gibi...

Bunu Biliyor muydunuz?
Kurtiz, 1986'da Kuzunun Gülümseyişi'ndeki performansıyla
Berlin Film Festivali'nde En İyi Erkek Oyuncu ödülünü
almak için sahneye çağrıldığında karşısında
çocukluk aşkı Gina Lollobrigida'yı bulur. Ödülü almadan önce
"Seni hep sevdim Gina ve hep seveceğim" der.
Gina da gülümseyerek "Filme büyük ödülü vermek istedik
ama olmadı" cevabını verir.

EMPIRE: Sadece Yılmaz Güney'le değil; Erden Kıral, Zeki Ökten, Tunç Okan'la da önemli filmleriniz var. Yılmaz Güney'in sinemacı kişiliğiyle kurduğunuz ilişkiyi bu yönetmenlerle de kurabildiniz mi?

KURTİZ: Hayır, içlerinden sadece Zeki Ökten'le bir yakınlığım oldu, hâlâ da sürer.

EMPIRE: Zeki Ökten'le Sürü'de birlikte çalıştınız. Malum, konuşmayı sevmiyor kendisi. Müthiş bir sinema duygusu ve eldeki şartlarla harikalar yaratan bir yönü var Ökten'in. Sürü'nün ortaya çıkmasında Ökten'in bu özelliklerinin ne kadar etkisi oldu dersiniz?

KURTİZ: 1961'de Nişan Hançer'in asistanıydı. Şehir Tiyatrosu'nun Üsküdar sahnesinde Behzat Budak rejisinde oynanan 3. Selim piyesinde figüranların arasında mızrak tutardı ve bana sinemada neler yaptığını, asistanlığını anlatırdı. Daha sonra '64 yılında Bilge Olgaç'la beraber İlhan Engin'in asistanı oldu. İlhan Engin bir romancı ve gazeteciydi, ilk filmiydi. Zeki ve Bilge, İlhan Engin'in sağ ve sol kollarıydı. Zeki bana "Oluyor abi, bayağı iyi oynuyorsun, sinemaya alıştın" demeye başlamıştı. Yıllar sonra Sürü'de rejisörüm oldu. Saygılı, fakat inatçı bir tabiatı vardı. Yılmaz'ın altı saatlik senaryosunu Siirt'te bir otel odasında birlikte kestik. Sakin, fakat kararlı bir şekilde çekimini gerçekleştirdi. Zor şartlar, imkânsızlıklar onu hiç yıldırmadı. Negatif sıkıntısından bazen beş metrelik planlar çektiği oldu, her planı bilinçliydi. Plan zevkini onda gördüm. Yükseklik, alçaklık, yakınlık, uzaklık, her şey kontrolündeydi. Yılmaz'a her zaman saygı ile "Yılmaz Bey" dedi, ama filmi tamamen kendi estetik kaygıları ile gerçekleştirdi. Keşke sonradan eline başka Yılmaz Güney senaryoları da geçseydi, birlikte tekrar çalışsaydık... Zeki'yi çok severim.

EMPIRE: Sürü sizin oyunculuğunuzun ve Türk sinemasının zirve noktalarından biridir. Filmi çekerken bu kadar iyi sonuç verebileceğinizi düşünüyor muydunuz?

KURTİZ: Ben hiçbir zaman sonuçları düşünmedim.

"Sürü benim için ulaşılması zor bir noktadır. Bir daha ne zaman, nerede beni uçuracak bir beyaz at bulabilirim, bilmiyorum."

EMPIRE: Ankara Sinema Derneği'nin düzenlediği Türk Sinemasının En İyi 10 Filmi anketinde, rol aldığınız iki film bulunuyor: Umut ve Sürü... Dönüp arkaya baktığınız zaman bu filmler sizin için neler ifade ediyor?

KURTİZ: Bunu defalarca anlattım, bu iki film Yılmaz'ın bana taktığı iki kanattır. Avrupa'da ve dünyada bana teklif edilen birçok iş bu filmler sayesinde olmuştur. Peter Brook, Sürü'yü seyrettikten sonra "Bu adam oyuncu mu, yoksa oradan gerçek bir köylü mü, oyuncu olduğuna inanamıyorum" dediğinde yanında bulunan eski oyuncusu Miriam Goldschmidt "O bir oyuncu, benim de arkadaşım Berlin'den, çok da iyi İngilizce konuşur" deyince, benimle tanışmaya karar vermiş ve menajerimle temasa geçmiş. Yine Sürü ile katıldığım Tel Aviv Film Festivali'nde film büyük sükse yapınca, İsrail'den iki rejisörden teklif aldım ve bu filmlerden biri olan Kuzunun Gülümseyişi ile Berlin'de En İyi Erkek Oyuncu ödülünü aldım. Sürü benim için ulaşılması zor bir noktadır. Bir daha ne zaman, nerede beni uçuracak bir beyaz at bulabilirim, bilmiyorum. Geçenlerde Tarık Akan'la Sürü'nün çekiliş hikâyesini anlatan bir belgesel yapmışlar, galiba adı Oradaydım. Tarık beni duygulandırdı, kendini değil, hep beni anlatmış, bütün ekiple, Tarık'la, Melike'yle (Demirağ), Yaman Okay'la, diğer oyuncu ve tüm teknik ekiple zoru başarmanın sevincini paylaştık. Güzel dostluklar kaldı geriye.
Umut ise kesilen bütün sahnelerine rağmen Yılmaz'ın ve sinemanın baş eserlerinden biridir. Benim içinse çok şeyi feda ederek içinde olduğum bir filmdir. Yılmaz hep "Tuncel arkadaşımla birlikte yaptık" derdi bu filmi, bense "Filmi sen yaptın, ben senin yoldaşın ve oyuncundum" derim. En üzüldüğüm şeylerden biri de güreş sahnesinin sinema işletmecilerinin isteği üzerine kesilmesidir. Bir de eşeğimle arkadaşlığımın...

EMPIRE: Tabii bir oyuncunun alabileceği en önemli üç-beş ödülden biri olan Gümüş Ayı var. Bu aldığınız ödül pek de vurgulanmıyor kariyerinizde. Ama bunun hayatınıza nasıl bir getirişi oldu?

KURTİZ: Ferhan Şensoy'un söylediği gibi, "Ödüller basur gibidir, hangi g.te isabet edeceği bilinmez." Bir getiri beklemedim, geldiyse de hiçbir zaman farkında olmadım.

"Marlon Brando ile on gün çalışacaktım; Marlon Brando gerçekten oyuncu ve insan olarak, en çok beraber olmak istediğim kişiydi. Ona hâlâ vurgunum."

EMPIRE: Hayata geçmemiş projeleriniz var. Mesela David Lean'in yöneteceği bir filmde Marlon Brando ile oynayacakmışsınız ve Robert Wise'dan yine Anthony Quinn'in oynayacağı bir proje için teklif almışsınız. Bunlar neden hayata geçmedi?

KURTİZ: David Lean maalesef erken öldü, filme hiç başlayamadı, çok istiyordum, Marlon Brando ile on gün çalışacaktım; Marlon Brando gerçekten oyuncu ve insan olarak, en çok beraber olmak istediğim kişiydi. Ona hâlâ vurgunum. Şimdilerde Sean Penn ile oynamak isterim. Anthony Quinn ile Robert Wise'ın yapacağı Zorba müzikalinde üç solo dansım ve üç şarkım olacaktı, ekonomik sebeplerden o proje de hayata geçemedi.

EMPIRE: Sinema ve tiyatro çalışmalarınız hep yan yana gitti. Sinemada devleşirken de sahneleri pek terk etmediniz, hatta Peter Brook gibi bir yönetmenle çalıştınız... Hayatınızda sinemanın tiyatrodan rol çalmasına nasıl engel oldunuz?

KURTİZ: Ben oyunculuğu sinema ve tiyatro olarak ayırmıyorum.

Bunu biliyor muydunuz?
Hudutların Kanunu çekilirken '20 soruda bir isim bilmek'
oyununda Lütfi Akad'ın tuttuğu ismi kimse bilemez.
Akad, Caravaggio'yu tutmuştur. Ve "Siyah-beyazı anlamak
için Caravaggio'yu tanımak lazım" der. Yıllar sonra Kurtiz,
sanatçının gençliğini filme almak isteyen Derek Jarman'la
karşılaşınca Caravaggio'nun yaşlılığını oynamak istediğini söyler.
Jarman ise "Vaktimiz olursa" yanıtı verir.
Çünkü yönetmen o sıralar hastadır.

EMPIRE: Peter Brook açık sahne anlayışını tiyatroya kazandırarak sahnenin otoriter tavrını yıkıp attı. Peki, bu tavırdan siz nasıl fayda gördünüz?

KURTİZ: Ben hayatımda da, sanatımda da işe yanlışla başlamaktan yanayım, yani yanılan bilimden yanayım. Çünkü bilim hep yanılmış, iki nokta arasındaki en kısa yol doğruydu, ama uçak rotaları iki nokta arasındaki en kısa yolu bir eğri olarak görüyor, bugün. Hangi doğrudan hareket edeceksin? Bir zamanlar dünya düzdü. Brook da Batı'nın durağan, Ortaçağ felsefesinden sıkılmış ve kendisini Doğu'ya atmış bir sanatçıdır. Bu açık sahne tavrı, bizde ortaoyunlarında, köy seyirlik oyunlarında zaten var olan bir şeydir, yazık ki bizim tiyatromuz onlardan gerektiği gibi yararlanamadı. Çok sevdiğim Ferhan Şensoy'u bunun dışında tutuyorum.

Harry Brown [2009]

2010-04-26T18:29:00.000+03:00

Harry Brown (Michael Caine), günümüz İngiliteresi'nde yaşayan, tek kızını yitirmiş ve karısı bir süredir komada olan yalnız bir ihtiyardır. Onun günlük hayatındaki tek arkadaşı, kendisi gibi yalnız yaşayan bir başka ihtiyar Leonard Atwell'dir. Harry'nin günleri hastanede komada yatan karısının yanında beklemekle ve Leonard'la barda satranç oynamakla geçmektedir.

Harry'nin yaşadığı mahalle, bir sokak çetesi tarafından uzun süredir istila altındadır ve akşamları kavgalar, hırsızlıklar, yaralamalar/cinayetler artık had safhaya ulaşmıştır. Bu çete Harry ve özellikle arkadaşı Leonard gibi iki ihtiyarı da fazlasıyla tedirgin etmektedir. Öyle ki Harry yolu üzerindeki yaya alt geçidini artık çetenin mekanı olduğu için korkusundan kullanamamakta ve uzun yolu tercih etmektedir, Leonard ise çeteden o denli tedirgindir ki artık korkusunu içinde gizleyemez olmuştur ve Harry'nin yanında da sık sık dile getirmektedir.

Harry'nin yalnız hayatı komadaki karısı Kath'in de ölümüyle daha çekilmez bir hal alır. Daha sonra o tünelde bir cinayet yaşanır ve bu Harry'nin büyük bölümünü yalnız geçirdiği hayatını daha da zor hale sokar. Derken emniyet, bu cinayeti araştırmak üzere bir detektif ve polisi davaya atar. Ancak onların da ellerinden pek bir şey gelmez ve Harry bu çaresizliğe daha fazla dayanamaz. Artık gerekeni yapması ve o tünele girmesi gerekmektedir...

Sosyal açıdan günümüz dünyasındaki/İngiliteresindeki sokakların durumuna büyüteç tutan film, aynı zamanda dramatik bir hikayeyle olayın vehametini daha açık bir şekilde gözler önüne sermekte. Kahramanımız Harry Brown'un başından geçen olayların sorumlularıyla yüzleşme çabası Michael Caine'in olağanüstü performansıyla daha heyecanlı ve epik bir hale geliyor. Film bu mücadeleyi epik bir hale getirirken en büyük sınavını gerçekçilikle veriyor ve gerçekçilikle kahramanlık arasındaki dengeyi iyi sağlayarak bu sınavdan geçer not alıyor.

Filmin temposu ilk yarısında zaman zaman düşse de bu hikayenin oluşumuna katkı sağlayacak sahnelerde olması gereken bir handikap olduğu için fazla rahatsız etmiyor. Görüntü ve sanat yönetimi açısından film oldukça iyi. Özellikle silahlı/kanlı sahnelerde son zamanlarda izlediğim en iyi görsel efektlere şahit oldum, bu noktada yönetmeni fazlasıyla takdir ediyorum. Oyunculuklarda az önce belirttiğim gibi Michael Caine yaşına, adına ve tecrübesine yakışır bir performans sergiliyor ve ona -üzerine fazla iş düşmese de- detektif Alice rolünde Emily Mortimer eşlik ediyor.

Netice itibariyle Harry Brown konusu, konuyu işlerken ele aldığı etkileyici hikayesi, görsel efektleri ve usta Michael Caine'iyle son yılların en iyi İngiliz filmlerinden birisi. Dram, suç filmi ve bilhassa Michael Caine severlerin kaçırmaması gereken bir film.

Film için Sinema Vesaire notu: B+

Pure Beauty

2010-04-24T22:26:00.001+03:00

Robin Hood, 14 Mayıs'ta sinemalarda...

The Guitar [2008]

2010-04-24T11:25:00.000+03:00

Melody Wilder, gırtlak kanseri olduğunu ve en fazla 2 ay kadar ömrünün kaldığını öğrenir. Maalesef -her ne kadar bir insanın hayatta alabileceği en kötü haberlerin başında bu gelse de- alacağı tek kötü haber bununla sınırlı kalmaz, aynı zamanda işinden de kovulmuştur. Ancak artık ölümünü bekleyen çoğu hastanın aksine O, kalan 2 ayda korkularının gerçeğe dönüşmesini beklemeye değil; hayallerinin peşinden koşmaya karar verir.

Önce eski kimliğine dair ne varsa onlardan kurtulur Melody. Bir nevi "başkalaşma" seansına girmiştir ve geçmişinden arınmak bu yoldaki en önemli adımdır onun için. Kalan 2 ayını kredi kartlarının limitlerinin ona izin verdiği kadar zengince yaşamaya koyulur. Yeni bir daire kiralar, yeni eşyalar ve yeni elbiseler edinir, yeni arkadaşlıklar ve ilişkiler içine girer, bir de çocukluğunda hayalini kurduğu elektro gitara sahip olarak günlerini onu çalmakla geçirir.

Ancak süresi dolarken Melody'nin hayatında işler beklediği gibi gitmemeye başlar ve kısa da olsa kalan ömrü karşısına tekrar kötü sürprizlerle gelmektedir.

Bir bütün olarak bakıldığında, basit ve klasik bir mesaj peşinde koşuyor The Guitar. Bu mesajı ilk ve son sahne dahil filmin tümüne yayıyor ve kahramanımızın hikayesi de bu mesajı doğrular nitelikte gelişiyor. Fazla sayıda karakter içermeyen filmde başrolümüz Saffron Burrows'un performansı tatmin edici. Özellikle ölümü bekleyen bir insanın umutsuzluğunu simgeleyen ifadeyi yüzüne ustaca yansıtışı takdire şayan. Ayrıca kurgu olarak film sürekli parantezler açtığı için o parantezlerin kapanmasını beklemek izleyicinin filme olan ilgisini daha iyi tetikliyor.

Ancak her basit ve klasik mesaj verme kaygısı taşıyan filmde olduğu gibi The Guitar'da da bu mesajın klişeleşme tehlikesinin filmin omuzlarındaki yükü maalesef filme ağır geliyor ve zaman zaman film aşırı bayağı bir hal alıyor. Aynı zamanda diyaloglar zayıf ve olay örgüsü çok yüzeysel. Film bu eksilerle bir önceki paragraftaki artılar arasında gidip geliyor ve bazen iyiye çok yakın, bazense çok kötü ve sıradan bir görünüme bürünebiliyor. Sonuna gelindiğindeyse en azından izleyicinin zihninde açılan parantezlerin tamamı kapanıyor ve film zayıf yönleri bulunsa da bütün bir mesaj halini almayı başarıyor.

Film için Sinema Vesaire Notu: B-

Empire Dergisi Tuncel Kurtiz Röportajı (Bölüm 1)

2010-04-16T19:34:00.002+03:00

Blogu öteden beri takip edenler, ülkemizde bir dönem çıkmış ancak düşük satış rakamları yüzünden yayın hayatına son verilmiş Empire Türkiye dergisine olan düşkünlüğümü bilirler. Derginin eski sayılarını karıştırırken Temmuz 2008 sayısında Olkan Özyurt tarafından yapılmış Tuncel Kurtiz röportajına rastladım. Ben okurken çok keyif aldım ve son günlerde Ezel dizisiyle adından çokça söz ettiren usta Tuncel Kurtiz'in bu röportajını sizinle paylaşmanın da uygun olacağını düşündüm. Lafı dolandırmadan sizi bu röportajla başbaşa bırakayım(Uzun bir röportaj olduğundan dolayı bir kaç parça halinde yayınlamayı düşünüyorum):

--------------------------------------------------------------------------

"Ustalığı kabul etmiyorum. Ustalık zanaatta olur, ama sanatta olmaz. Sanatçı bildiğini tekrar eden değil, kendini yeni baştan yaratan ve daima arayandır. Talebe olmayı tercih ederim."

Bakmayın siz Tuncel Kurtiz'in sakallarına düşen o koca koca aklara. O, gencim diyen herkesi cebinden çıkarır. Öyle bir enerjisi var ki... Şöyle biraz keyiflensin, Can Yücel'den, Asaf Özdemir'den şiirler okuyor, dans ediyor, şarkı söylüyor. Yorulmak nedir bilmiyor. Açıkçası onun bu enerjisine şahit olunca, Empire olarak kendimizi hafiften yaşlı hissetmedik değil. Son olarak Adana'da Altın Koza Film Festivali'nde Usta Oyuncu Ödülü almak için sahneye çıktığında yine enerjikti. Fakat farklı olarak bu sefer duygularını gizleyemedi. Ee duygulanması da gayet normal. Daha üniversite yıllarında tanıştığı kadim dostu Yılmaz Güney'in memleketinde oyuncu olarak bunca yıllık çabası takdir ediliyordu.

Ama bu takdir konusunda biraz geç kalınmıştı sanki. Yaşayan en önemli Türk oyunculardan biri Tuncel Kurtiz. Türkiye şartlarında yetişen ve uluslararası sularda ciddi anlamda boy göstermiş kaç tane oyuncumuz var derseniz, Tuncel Kurtiz dışında pek de isim gelmiyor aklımıza. Hani Inside The Actors Studio için bir gün Amerika dışından oyuncu arasa, Türkiye'den Tuncel Kurtiz'i rahatlıkla konuk edebilir programına. Türk sinemasının kalburüstü onlarca filminde oynamış, Kuzuların Gülümseyişi'yle Berlin'de Gümüş Ayı kazanmış, Peter Brook gibi modern tiyatronun bir üstadıyla çalışmış kaç aktörümüz var ki?

Yaklaşık 50 yıllık oyunculuk hayatına sığdırdıkları inanılır gibi değil Kurtiz'in. Anlattıkça şaşıp kalıyorsunuz. Bir Cemal Süreyya'dan bahsediyor, sonra Derek Jerman'la ilgili bir anısını anlatıyor. Sanat dünyasının bu kadar uçlarında maceralar yaşamak, konuşma uzadıkça anlaşılıyor ki o kadar da güllük gülistanlık olmamış. Kimi zaman devlet, kimi zaman en yakın çalışma arkadaşları tarafından örselenmiş, kah işsiz kalmış ama buna rağmen doğru bildiği yoldan yürüyüp gitmesini bilmiş, ki hâlâ da öyle. Balıkesir'de sırtını Kaz Dağları'na dayamış Çamlıbel Köyü'nde yaşıyor ve çekimler oldukça bu enfes mekanı terk ediyor. Merhaba diyen herkese kapısını açıyor. Empire de üstada merhaba deyip Kurtiz'den aktörlük hayatının sayfalarını açmasını istedi. O da babacan tavrıyla içeri 'buyur etti'. Kurtiz'le bu zaman yolculuğuna Empire'dan Olkan Özyurt'u gönderdik. Yolculuk sonrası ufuk açıcı bir serüven yaşadığı her halinden belliydi.

EMPIRE: Usta Oyuncu Ödülü, sizi epey duygulandırdı. Genelde ödülleri soğukkanlılıkla karşılamanıza alışığız ama bu sefer farklı oldu. Neden bu kadar hislendiniz?

KURTİZ: Ben hiçbir zaman ödül beklemedim. Ödüller jürilerin tutumlarına bağlıdır. Ödül beklemektense, alınca şaşırmayı yeğlerim, "Vay be, bu da mı gelecekti başıma" derim. Ödül alınca sevindim tabii, ama bugüne kadar ödül alamadığım hiçbir yarışmanın jürisini eleştirmedim. Çünkü ben de birçok jüride bulundum, nasıl sübjektif olunabileceğini ve olunması gerektiğini de biliyorum. Son olarak Kopenhag Film Festivali jürisinde hiçbir ödül vermediğimiz Kalpazanlar (Die Falscher) filmi, bu yıl En İyi Yabancı Film Oscar'ı aldı. Ama Altın Koza'da bana verilen ödül değil, başka bir şeydi. Bir sevgi seli ile karşılaştım ve bunca yıl yaşadıklarımın, yaptıklarımın haklılığını gösterdi, beni doğruladı. Duygulanmamak mümkün mü?

EMPIRE: Gerçekten usta bir oyuncusunuz. Belki artık ustalık sıfatı bol keseden dağıtılır oldu ama bu sizin için geçerli değil. Peki, emeklerinizin tam karşılığını bulamadığınızı düşünüyor musunuz?

KURTİZ: Ustalığı kabul etmiyorum. Ustalık zanaatta olur, ama sanatta olmaz. Sanatçı bildiğini tekrar eden değil, bir spiralin en ucunda kendini yiyip, yeni baştan yaratan ve yarattığını da yok ederek, daima arayandır. Talebe olmayı her zaman tercih ederim. Hiçbir şeyi karşılık bekleyerek yapmadım. Sait Faik “Yazmasam ölecektim” diyordu. Ben de yapmasam bütün bunları herhalde kendimi yok ederdim. Geçen yıl Fatih Akın, kendisine sorulan “Tuncel Kurtiz’le çalışmak nasıldı?” sorusuna, “Çok güzeldi, çok eğlendik, çok keyif aldık” gibi klişe bir cevap vermektense, sadece “Tuncel Abi’nin yaşına geldiğimde onun gibi olmak istiyorum” dedi. Bir insan için bundan büyük karşılık olur mu?

EMPIRE: Siz bir bürokrat çocuğusunuz fakat bunu pek de hissettirmiyorsunuz. Küçük burjuva bir aileden gelmenize rağmen politik görüşünüz sosyalizmden yana. Bunu her fırsatta vurguluyorsunuz. Bu politik görüş oyunculuk hayatında nasıl kapılar araladı size?

KURTİZ: Anne ve baba tarafım Osmanlı’dan bu yana bürokrasinin içindeydi. Ben ailemle adım adım Anadolu’yu dolaşırken, babamın, annemin nasıl çalıştıklarını ve politik güçler tarafından nasıl hırpalandıklarını yakından gördüm. Beş yıllık ilkokulu sekiz ayrı şehirde bitirdim. Çünkü babam kendi doğrularını söylediği için huduttan hududa atıldı. Ülkemizin üzerinde dolaşan kara bulutlardan bahsettiği için hakkında açılan soruşturmaları ondan bana kalan kütüphaneyi karıştırırken sicilinde okudum. Hep sürüldü. Tevfik Fikret, Neyzen Tevfik, Şair Eşref, Nef’i dilinden düşmezdi. “Eğri olsam yay gibi elde tutarlar beni, doğru olsam ok gibi uzağa atarlar beni” sözü şiarıydı ve Vala Kurtiz hep uzağa atıldı. Ben de babamın izinden gittim, ama daha uçlarda dolaştım. Politik görüşüm bana kapılar aralamadı, kapılar kapattı yüzüme, ama ben kendi kapılarımı açtım.

Münir Özkul üzerine...
Münir Abi’nin o inanılmaz oyunculuğu, kendini daha da geliştirmek için harcadığı çaba ve bunu biz gençlerle büyük bir cömertlikle paylaşması… Bunu bir klişe olarak almayın. Kelimenin tam anlamıyla büyük bir oyuncu ve büyük bir insandı.

EMPIRE: Tiyatroya gönül vererek başladınız ve çıraklık döneminizde Münir Özkul’un adını çok anıyorsunuz. Onu sizin hayatınızda özel kılan nedir?

KURTİZ: Profesyonel tiyatroda ikinci yılımdı. Okuyan bir delikanlıydım. Oyunculuğun yanı sıra sahne amiriydim. Stanislavski, bulabildiğim yazıları ile hayran olduğum bir tiyatro adamıydı. Tiyatro konuşurken bütün alıntılarımız Stanislavski ile başlardı. Amerika’da çocukken geçirdiğim 2,5 yıl ve Tarsus Koleji’ndeki iki yılda elde ettiğim İngilizce bana dünya edebiyatı ve tiyatrosunu takip etme imkânı sağladı. Münir Abi bir gün bana dört tane İngilizce kitap getirdi. Yıl 1960. My Life in Art, An Actor Prepares, Building a Character ve Martı’nın reji çalışması. Stanislavski’nin bu kitapları, değerli sanatçı Suat Taşer tarafından daha tercüme edilmemişti. İngilizce bilmeyen Münir Abi’de bu kitapların ne aradığını sorduğum zaman, Münir Abi beni şöyle cevapladı: “Küçük Sahne’nin açılış günlerinde herkes Stanislavski konuşuyordu, ama ben bir şey anlamıyordum. Bakırköy’den arkadaşım Murat Güler ki, Manş’ı geçen ilk Türk’tür, bana bu kitapları getirdi ve satır satır tercüme ederek okudu.” Sonra da “Al artık bu kitaplar senin” dedi. Ben de Münir Abi’nin bana hediye ettiği bu kitapları satır satır okumaya çabaladım. Oyundan sonra Emirhan’a giderdik hep beraber, çaylarımızı içerken bize Charlie Chaplin’i anlatırdı. Biz de sanki Şarlo kendisi anlatıyormuş gibi dinlerdik. Münir Abi’nin o inanılmaz oyunculuğu, kendini daha da geliştirmek için harcadığı çaba ve bunu biz gençlerle büyük bir cömertlikle paylaşması… Bunu bir klişe olarak almayın. Kelimenin tam anlamıyla büyük bir oyuncu ve büyük bir insandı.

(1. Bölüm Sonu)

Altın Klavye Blog Ödülleri

2010-04-12T13:38:00.003+03:00

Altın Klavye Blog Ödülleri'nde oylama bugün başladı. Kültür sanat blogları kategorisinde Sinema Vesaire'ye oy vermek istiyorsanız http://kultur.altinklavye.com/ adresindeki anketten sinemavesaire.blogspot.com seçeneğini işaretleyip oy ver butonuyla oyunuzu verebilirsiniz. Teşekkürler.

Los Abrazos Rotos (Broken Embraces/Kırık Kucaklaşmalar) [2009]

2010-04-12T12:54:00.001+03:00

Romantik filmlerin adından söz ettirebilecek kaliteye sahip olması için artık sadece birbirlerine kavuşamayan iki aşık barındırması yeterli gelmiyor. Bu janrın ekmeğini son kırıntısına kadar yiyen yapımcıların filme ait hikaye noktasında üretkenlikleri arttıkça iyi kabul edilen bir yapım ortaya koyma şansları da artıyor. İşte hikaye noktasında bu üretkenliğin mahsülü olan bir yapım Kırık Kucaklaşmalar.

Film, yazar Harry Caine'in hayatındaki sıradan bir günle başlıyor ve gelişen olaylar, filme Harry'nin geçmişine inmek için gerekli olan zemini hazırlıyor. Yazarlığından önceki geçmişinde yönetmenlik yapan Harry'nin başından geçen tutkulu ancak zor ve dramatik bir aşk hikayesi filmin ardında boylu boyunca uzanıyor. Bu aşk, Harry'nin hayatını ciddi biçimde etkiliyor ve mevcut kişiliğinin oluşumunda esas rolü oynuyor.

Harry'nin geçmişi, zengin kocası Ernesto'nun kendisine sapıklık derecesinde bağlı olduğu yasak aşkı Lena üzerine kurulu. Bu geçmişte Lena hayatından kaçabildiği kadarıyla Harry'ye sığınıyor ve bu sığınış aralarındaki daha da aşkı alevlendiriyor. Neredeyse imkansız bir aşkın avucuna düşen Harry ile altın kafeste olmasına rağmen etrafını kuşatan mutsuzluğa tek çareyi Harry'de bulan Lena, 3. kişiye yani Ernesto'ya direnişi göze alıyor. İki sevgilinin bu mücadelesi olayları farklı bir boyuta taşıyor ve filmin hikayesi bu noktada özgünlük kazanmaya başlıyor.

Yapı itibariyle düz bir film Kırık Kucaklaşmalar. Bu kavramı açmak gerekirse film, imgeler üzerine farklı anlamlar yüklemeye ya da kendi içinde küçük ironiler, göndermeler yapmaya çalışmıyor ve söyleyeceklerini doğru zamanda açık bir biçimde söylüyor. Dolayısıyla bu konudaki doğru zamanlaması filmin uzunluğunun seyircinin ilgisini baltalamasına engel oluyor ve film ekran başındakileri uyanık tutarak kozlarını idareli kullanmasını biliyor. İşte bu noktada işe gizem katarak sınıfındaki filmlerden ayrı bir yere konulmayı hak ediyor.

Son tahlilde düz ve uzun gözükmesine rağmen etkileyici hikayesi ve bu hikayeyi iyi işleyişiyle izlenmeye değer bir film niteliği kazanıyor Kırık Kucaklaşmalar. Yılların eskitemediği Penélope Cruz da her zamanki gibi adına yakışır bir role daha imzasını atıyor.

Film için Sinema Vesaire notu: B-

Hayat Var ve Sanat Filmleri

2010-04-11T15:03:00.001+03:00

İzleyici ve popülarite anlamında ibre hala absürt ve seviyesiz komedilerden yana görünse de Türk Sineması uluslararası platformda adından söz ettirebilecek kalitede, dikkat çekecek derecede imge ve derinlik yüklü yapımlar da çıkarmıyor değil son zamanlarda. Şüphesiz bu akımın öncülerinin izinden gelen yönetmenlerden birisi de Reha Erdem.

İşte Erdem'in Kosmos'tan bir önceki filmi Hayat Var da ülkemizde yeterince olmasa da Avrupa'da birtakım festivallerde göze çarpmış ve övgüler almış bir film. Kısa bir süre önce izleme şansı bulduğum film için benim görüşlerim de oldukça olumluydu.

Film, Hayat adında bir ortaokul öğrencisinin hayatını, İstanbul portreleri ve Arabesk esintileri eşliğinde anlatıyor. Hayatı okuldan ve evden ibaret olan Hayat, annesinden boşanmış olan babası ve ciğerlerinde ileri derecede hastalığı bulunan yarı-yatalak dedesi ile birlikte yaşamaktadır. Babası para kazanmak için yasadışı faaliyetlerde bulunurken kızını da çoğu zaman kendi başına bırakmaktadır. Her ne kadar Hayat'ın ailevi sorunları okuluna da aksetmişse de Hayat bu hayattan sığınacağı tek yer olan okulunu da bırakmak istemez.

Hayat'ın okul ve ev yaşantısında çevresindeki karakterlerle farklı farklı ilişkileri vardır ve filmdeki her bir ilişki ayrı bir yan hikaye niteliği taşımaktadır aynı zamanda. Film de Hayat'ın hayatındaki bu hikayeler üzerine kurulu bir yol izler.
Filmin ayakta tutan bu hikayelerden her birinin kendi içinde barındırdığı tutarlılıklar ve hikayelerin özgünlüğü filme ayrı bir güç katıyor şüphesiz. Bunun yanında Erdem'in filminde çizdiği karakterler oldukça güçlü ve çelişkisiz. Görüntü yönetimi boyutundaysa İstanbul'u bu denli iyi kullanabilen yönetmen sayısı çok çok azdır ve Erdem bu filmiyle bu isimler arasında önemli bir yer edinmiştir kendine. Sahnelere ilmek ilmek dokuduğu İstanbul manzarasının üzerine serpiştirdiği Arabesk müziklerin filme kattığı alaturka tatsa eşine az rastlanır cinsten. Ses yönetimi sadece müzikleriyle değil her yönüyle de eksiksiz bir film Hayat Var.

Burada son bir parantez açıp yazıyı noktalamak lazım. Sanat filmi deyince çoğu izleyicinin yıkılmaz önyargıları vardır ve hemen herkesin aklına uzun, sıkıcı, anlamsız yapımlar gelir. Evet, sanat filmi senaryosuyla ya da performanslarıya izleyiciyi doyurmak niyetinde değildir ancak bir filmin kalitesini sadece senaryo ya da oyunculuklar belirlemeyebilir. Önemli olan izleyicinin sinemadan ne beklediğini bilmesidir ve kendisinden övgüyle bahsedilen her filme tam not vermek için giderse seyirci, filmden ne beklediğinden zerre haberi yok demektir.

Öte yandan "sanat filmi" kavramının arkasına sığınarak saçma sapan işler çıkaran nice yönetmenler vardır ki oluşan bu önyargılar sebebiyle giyotine gitmesi gerekenler sanat filmleri değil bu insanlardır. Oysa ki sinemanın kendisi bir sanattır ve izleyiciyi etkisi altına alabilen her şey, bu etkinin sebebinin ne olduğunu kat'i surette bilmeye gerek olmaksızın, iyi bir sanat eseridir.

Sonuç itibariyle Hayat Var benim nezdimde iyi bir filmdir ve vakit oldukça bu blogda daha çok yer bulacaktır.

Sinema Vesaire ve 2010 Blog Ödülleri

2010-04-10T19:06:00.000+03:00

11 Mart'tan bu yana, yani yaklaşık 1 aydır yazmamışım bloga. Öncelikle bu yazısız geçen 1 ay için tüm Svs okurlarından özür dilerim. Oscarlar döneminde bol bol film izleyip kritik yazmaya özen göstermiştim ancak sonra sağlam bir nadas dönemine girdim. Mart ayı sonunda sınavlarım da olduğu için pek bir şey yazmaya fırsat bulamadım açıkçası.

Diğer yandan bu yıl 3.sü düzenlenen [2010] Blog Ödülleri'ne başvurduk ve başvurumuz kabul edildi. Oylama süreci dün itibariyle başlamış bulunmakta. Hal böyleyken blogun daha fazla göz önünde bulunacağını ümit ediyorum ve bu da beni yazmaya itecek bir başka sebep olur umarım.

Lafı uzatmayalım, kendimi oyalayacak fazla bahanem kalmadığı için bir süredir beklettiğim film kritiklerini ve yeni yazı dizilerini mümkün mertebe beğeninize sunmak istiyorum. 2010 Blog Ödülleri'nde kültür-sanat kategorisinde Sinema Vesaire'yi destekliyorsanız oy vermek için aşağıdaki adrese buyrun lütfen:
http://2010.blogodulleri.com/

Alternatif Film Afişleri #3: Kill Bill (Vol.1 & Vol.2)

2010-03-11T14:36:00.001+02:00

Vol.1:

"The venom of a black mamba can kill a human in four hours, if, say, bitten on the ankle or the thumb. However, a bite to the face or torso can bring death from paralysis within 20 minutes. Now, you should listen to this, 'cause this concerns you. The amount of venom that can be delivered from a single bite can be gargantuan. You know, I've always liked that word... "gargantuan"... I so rarely have an opportunity to use it in a sentence. If not treated quickly with antivenom, 10 to 15 milligrams can be fatal to human beings. However, the black mamba can deliver as much as 100 to 400 milligrams of venom from a single bite."

Vol.2:

Nolan'dan Superman Filmi Yolda

2010-03-11T14:23:00.001+02:00

Her ne kadar çocukluğumdan beri favori süper kahramanım Batman olduysa da, Superman de her çocuk gibi ilgimi çeken, kendini izlettiren bir isim olmuştur benim için. Nolan Batman'i eline alıp ortaya tüm zamanların en iyi süper kahraman film(ler)ini çıkarınca, tek ben değildim herhalde Superman'e de el atmasını isteyen. Batman'i derin anlamlar ve hikayelerle tam bir efsaneye dönüştüren bu adamın elinden bir de Superman filmi izlemek fena olmazdı neticede.

Mutlu haber dün geldi. Nerden esti bilmiyorum ama Nolan ya birilerinin sesini duydu, ya da içindeki sesi dinledi, zira Superman filmi çekeceğini açıklamış. İlk paragrafa ihanet etmeyeyim, ben hala en çok Batman 3'ü merak ediyorum(Inception'la birlikte) ama Superman de kendince bir yere sahip süper kahramanlar arasında. Asıl haberin önemli kısımlarının çevirisini aşağıda, konunun kaynağı için yazıya tıklayabilirsiniz:

"Christopher Nolan konuşuyor, Superman hakkında konuşuyor, Batman ve arada kalan herşey hakkında konuluyor. Ama kelimeler ağzından çıkıyor olsa bile, hala tam olarak bir şey söylemiyor.

"Bu durum çok heyecan verici, fantastik bir hikayemiz var," dedi Kara Şövalye'nin yönetmenine Superman hakkında sorulduğunda. "Ve bu işi doğru bir şekilde yapacağımıza inanıyoruz. Filmdeki çevreyi biliyoruz, türü biliyoruz ve nasıl doğru şekilde yapacağımızı biliyoruz." Daha sonra David S. Goyer'in bir senaryo üzerinde çalıştığını doğruladı. İşler biraz daha somutlaştıkça, Warner Bros. için de bu işin uygun olduğu görülüyor. Neticede, Nolan iki Batman filmiyle onlara yaklaşık 1 milyar dolar kar ettirdi."

Kırmızı Halı 2010: 11'de 7 İsabet

2010-03-08T14:34:00.002+02:00

Oscar ödülleri fazla sevilmiyorsa başlıca sebeplerinden birisi de asla sadece sinemaya ait olmaması. İşin içine Irak savaşı girince The Hurt Locker hak ettiğinden fazlasını aldı. Neticede Amerikan toplumunun ruh halinden beslenen filmin törenden eli boş dönmeyeceği belliydi ancak 6 Oscar bana göre fazlasıyla abartıdır -eğer sadece sinema başlığı altında inceleyeceksek yapımı.

En iyi yönetmen Oscarında benim için James Cameron ve Kathryn Bigelow'un kazanma ihtimalleri eşitti ve tercihimi Cameron'dan yana kullandım. Ancak dedim ya, Oscar sadece sinemaya ait değil, aynı zamanda bir strateji doğrultusunda planlanmış isimler çıkabiliyor zarflardan. Kathryn Bigelow hem bu ödülü almaya yakın ilk kadın yönetmen olduğu için, hem de rakibi Cameron'un evinde bu heykelcikten tam 3 tane bulunduğu için öne çıktı pek tabii.

Eğer tören 1 gün geç olsaydı El Secreto De Sus Ojos'u izlemiş olacaktım ve tercihimi ondan yana kullanacaktım belki de. Ancak yabancı filmler içinde izlediğim tek film Un Prophéte olduğu için tahminim onunla sınırlı kaldı. Precious fazla göz ardı edildi ve çoğunluk sempati duyduğu Maggie'nin ödülü alacağını umut etti. Bense filmi son gün izledim ve aldığı 2 Oscarı da sonuna kadar hak ediyor, rahatlıkla söyleyebilirim. Mo'nique'nin performansı tek kelimeyle olağanüstüydü.

Sandra Bullock da karşısındaki rakipler ya zayıf olduğu için, ya da bu ödülü ve adaylıkları koleksiyon haline getirmiş çok güçlü adaylar olduğu için kazandı. Bir oyuncunun aynı sene hem Altın Ahududu, hem de Oscar ödülü alması ironik biraz da. Önüne hangi film çıksa oynuyor demek ki Bullock.

Filmini izlemeden Oscar alacağını tahmin ettiğim tek isim Jeff Bridges'tı. Bugüne kadar 4 kez törenden eli boş dönmesi esas faktör. Christoph Waltz'ın önü de bu ödülle epey açılır. Performansı gerçekten unutulmazdı ve sanki zarfın içindekini önceden görmüş gibi emindim Oscar'ı alacağından.

Bir tören daha geride kaldı. Bu törenden sonra ödülleri anlamlandırmak için bir kez daha şu klişeyi kullanalım: Oscar asla sadece oscar değildir. Artık kafam rahat bir şekilde klasiklere dönüş yapabilmeyi umut ediyorum. Ha bir de, An Education'u eli boş gönderdiği için Akademi'ye burdan ayrıca teşekkürlerimi sunarım...

[-] En İyi Film: The Hurt Locker - (Sinema Vesaire tahmini: Avatar)
[-] En İyi Yönetmen: Kathryn Bigelow - (Sinema Vesaire tahmini: James Cameron (Avatar))
[-] En İyi Özgün Senaryo: The Hurt Locker - (Sinema Vesaire Tahmini: Inglorious Basterds)
[+] En İyi Uyarlama Senaryo: Precious
[+] En İyi Kadın Oyuncu: Sandra Bullock (The Blind Side)
[+] En İyi Erkek Oyuncu: Jeff Bridges (Crazy Heart)
[+] En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu: Mo'Nique (Precious)
[+] En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu: Christoph Waltz (Inglorious Basterds)
[+] En İyi Görüntü Yönetmeni: Avatar
[+] En İyi Müzik: Michael Giacchino (Up)
[-] En İyi Yabancı Film: El Secreto De Sus Ojos - (Sinema Vesaire Tahmini: Un Prophéte)

Kırmızı Halı 2010: Sinema Vesaire Tahmin Listesi

2010-03-08T00:05:00.002+02:00

Bu listede ise bu gece Oscar alacağını tahmin ettiğim filmler var. Bazı noktalarda Akademi ile çelişebiliyoruz ister istemez :)

En İyi Film: Avatar
En İyi Yönetmen: James Cameron (Avatar)
En İyi Özgün Senaryo: Inglorious Basterds
En İyi Uyarlama Senaryo: Precious
En İyi Kadın Oyuncu: Sandra Bullock (The Blind Side)
En İyi Erkek Oyuncu: Jeff Bridges (Crazy Heart)
En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu: Mo'nique (Precious)
En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu: Christoph Waltz (Inglorious Basterds)
En İyi Görüntü Yönetmeni: Avatar
En İyi Müzik: Michael Giacchino (Up)
En İyi Yabancı Film: Un Prophéte

Kırmızı Halı 2010: Sinema Vesaire Listesi

2010-03-08T00:04:00.000+02:00

Oscar ödülleri töreninin başlamasına 1 saatten az bir zaman kaldı. Kişisel işlerim olduğu için internete anca bağlanabildim. 2 listem var, biri "ben olsaydım hangilerini seçerdim" üzerine, diğeri ise "akademi hangilerini tercih eder" üzerine. Önce benim için 2010 yılı oscarları şu şekilde(11 dalda):

En İyi Film: District 9
En İyi Yönetmen: Quentin Tarantino
En İyi Özgün Senaryo: Inglorious Basterds
En İyi Uyarlama Senaryo: District 9
En İyi Kadın Oyuncu: Sandra Bullock (The Blind Side)
En İyi Erkek Oyuncu: Jeff Bridges (Crazy Heart)
En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu: Mo'nique (Precious)
En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu: Christoph Waltz (Inglorious Basterds)
En İyi Görüntü Yönetmeni: Avatar
En İyi Müzik: Michael Giacchino (Up)
En İyi Yabancı Film: Un Prophéte

Kırmızı Halı 2010: District 9 [2009]

2010-03-07T15:25:00.000+02:00

Ben fikrimi peşinen söyleyim, bence 2009 yılının en iyi filmi District 9'dur. Oscar penceresinden bakacak olduğumuzda aynı performansı gösteremeyecek olsa bile.

İnsanoğlu-uzaylı ilişkileri, yeni evrenleri ve canlı türlerini keşfetme, onlarla birtakım ilişkiler içinde bulunma gibi konular teknoloji ilerledikçe doğal olarak sinemada daha fazla yer buluyor. Bu kavramları konu alan filmlerin de sınıfında farklı bir yere sahip olabilmek için, konuya farklı bir açıdan bakması, bir bakıma tabuları yıkması elzem hale geliyor. İşte konuya bu farklı bakış açısıyla yaklaşabilen, bilindik figürler üzerinden ilerlemek yerine olayı daha ilgi çekici ve etkileyici hale getirebilen bir film District 9.

Yeryüzüne bir uzaylı gemisi iner ve içerisinden yüzbinlerce uzaylı çıkar. Gemilerinin ana kumanda bölümü kayıptır ve geri dönüş şansları kesinlikle yoktur. Aynı zamanda bu uzaylılar bildiğimiz "hedefi insanlığı yok etmek" türünden yaratıklar değildir ve aslında bir bakıma "işçi sınıfı" statüsünde, kolayca hükmedilebilecek bir düşünce yapısına sahiplerdir. Hükümet, uzaylılar için tellerle çevrili ve yüksek askeri güvenlik altında bir bölge inşa eder ve uzaylıları insanlardan az-çok soyutlamayı başarır.

Ancak insanlar herşeye rağmen uzaylıların daha uzak bir bölgede konumlandırılmaları için yönetim üzerinde büyük bir baskı oluşturur ve uzaylıların taşınması kararı alınır. Bunun için bir bakıma kendi haline bırakılan bu kenar mahallelerinden oluşan küçük şehre girilip her uzaylının imzasının (daha doğrusu el izinin) alınması gereklidir. Bu göreve filmin esas karakteri olan Wikus Van De Merwe atanır. Van De Merwe, iyi niyetli ve mutlu bir insandır. Ancak uzaylılarla birebir muhatap olmak zorunda kalan Van De Merwe, önce bir enfeksiyon kapar ve daha sonra bilimsel olarak önemli bir örnek haline gelir. Bu görev, onun hayatının seyrini tamamen değiştirir.

Filmi övmeye nerden başlasam kestirmek güç gerçekten. Filmin en başta size verdiği belgesel havası filmin en önemli farklarından birisi. Olaylar bazen ropörtajlarla ve anlatımlarla ilerliyor ve film bir belgesel havasında, sanki tüm bunlar gerçekten olmuş gibi bir görünüm kazandırıyor konuya. Böylece izleyicinin tamamen filme yoğunlaşmasını sağlıyor ve aksiyon başlamadan önce gerekli altyapıyı hazırlıyor.

Görsel efektler ise filme dair olağanüstü ayrıntılardan bir diğeri. Uzaylılara ait silahlar oldukça yüksek bir tesir gücüne sahip olduğundan film zaman zaman havada uçuşan et parçacıklarından ve kan damlalarından, bombalardan ve şarapnellerden ibaret hale gelebiliyor. Tüm bu efektler ustaca işlendiğinden yaşattığı görsel deneyim de fazlasıyla iyi hale geliyor.

Ayrıca Van De Merwe kendisini izleyiciye sevdiren bir karakter olduğundan hikayesi daha özgün bir hal alıyor. Karaktere olan sempatimiz bize hikayenin dramatik anlarını daha iyi yaşatıyor.

Son tahlilde District 9, son yıllarda yapılmış en iyi bilim kurgu ve türe inecek olursak uzaylı filmlerinden birisi ve mutlaka izlenmeli. Oscar şanslarına ise diğer filmlerle birlikte aynı başlık altında değinmek daha doğru olacaktır.

Film için Sinema Vesaire Notu: A-

Kırmızı Halı 2010: Avatar [2009]

2010-03-07T14:47:00.001+02:00

Avatar'ın kritiğini bloga(buraya) yazmamıştım. Sinemabed.com için yazdığım kritiğe bu adresten erişebilirsiniz. Filmi izlediğim gün düşündüklerimle bugün düşündüklerim arasında pek bir fark yok. Bence Avatar gereğinden çok fazla abartıldı ve görsel efektleriyle kullandığı teknoloji dışında çok da sıradışı bir film değil. Unutmamak lazım sinemada 3 boyutlu gözlüklerle, dev ekranla ve ses sistemleriyle verdiği keyif nadiren bulunur ve aslında böylesine filme adanmış bir ortamda dikkat kesilip izlenildiğinde evinizde uzanıp izledikten sonra beğenmediğiniz nice filmler sayabilirim size.

Gene de, James Cameron'un filme verdiği emek ve ortaya çıkardığı iş büyük saygı hak ediyor. Ama Akademi'nin bu yıl adaylar arasında teknolojisi ve görselliğiyle diğerlerinden farklı bir konuma sahip olan bu filme nasıl yaklaşacağı hakkında hiç bir fikrim yok desem yeridir. Oscar adaylarını ayrı bir başlıkta tartışacağımız için bu konuyu şimdilik burada kapatalım.

Kırmızı Halı 2010: The Blind Side [2009]

2010-03-03T07:44:00.000+02:00

Arşivden bir yazıyı Kırmızı Halı 2010 başlığı altında paylaşalım bugün. En iyi film Oscarına aday olacağını ummadığım için adaylar açıklanmadan kritiğini yazmıştım filmin. Ancak filmdeki karakter Amerika'da büyük bir isme ve önemli bir hikayeye sahip olduğu için aday olması çok da abes değildi. Yazıyı önceden okuyanlar için filmin Oscar şansına peşinen değinelim: Düşük. Zira konuyu fazlasıyla optimist bir üslupla ele alıyor ve duygular üzerine yeterince büyüteç tutmuyor. Hayattan bir parça olmasına rağmen hayattan bir parça gibi değil, film gibi durmaktan öteye gidemiyor.

Filmin Kritiği:
Hayat farklı karakterlerin farklı hikayelerinden oluşan bir bütün. Kimi hikayeler sıradan, kimileri ise sıradışı. Bazıları umut verici, bazılarıysa umutsuzluğa düşürücü. Bilmiyordum The Blind Side'ı izlerken gerçek bir hikayeden uyarlama olduğunu. İzlemeyi bitirdikten sonra öğrendim ki Amerikan Futbol Ligi'nin en iyi savunmacılarından Michael Oher'ın gerçekte duysak "film gibi" sözleriyle nitelendireceğimiz hikayesini anlatıyormuş The Blind Side. Afişte de söylediği gibi, O'nun "olağanüstü" hikayesini.

Michael, Amerikan banliyölerinde büyümüş zenci bir çocuktur. Henüz lise çağlarındadır ve ailesi tarafından terk edilmiştir. Gitti her okuldan atılan, okuma yetisi oldukça düşük ve notlarının çoğu tabana vurmuş çok zayıf bir öğrencidir. Ancak "topla oynanan her oyun"u başarıyla oynayabilmektedir. Onun bu yeteneğini gören bir spor öğretmeni, kendi futbol takımında oynatmak için ne pahasına olursa olsun okuluna kaydettirmek ister ve güç de olsa bunu başarır.

Ancak bir sorun vardır. Michael'in spor takımına girebilmesi için derslerinden de iyi notlar alabilmesi ve her ders için 2.5 ortalamayı geçebilmesi gereklidir. İşte bu sorunlarla nasıl mücadele edeceğini bilemeyen Michael'i zengin Tuohy ailesinden anne Leigh Anne (Sandra Bullock) sokakta başıboş bir halde bulur ve ona yatacak yer verir. Bu sıcak ortam bir süre sonra Michael'in yuvasına dönüşecek ve kariyerine giden yolda ona her türlü imkanı sağlayacaktır.

Filmin adının duyulduğu her yerde bahsedilen bir başka şey daha var ki o da Sandra Bullock'un Leigh Anne rolündeki performansı. Dinine bağlı ve yardımsever bir anne olan Leigh Anne, aynı zamanda zayıf yönlerini kendine saklamayı bilen ve dışarıya oldukça güçlü görünebilen bir kadındır. Bu karakteri başarıyla canlandıran Sandra Bullock ise görünen o ki kendinden daha çok söz ettirecek ve büyük ihtimalle önümüzdeki Oscarlarda güçlü bir aday olacak.

Bunun yanında filmde işlerin hep rast gitmesi zaman zaman olayların gerçeklikten uzağa düşmesine sebep olabiliyor. Belki de tamamını bilmediğimiz Michael'in hikayesinde de herşey böyle gidiyordu ve onu "olağanüstü" yapan şey de buydu. Hikayenin Amerika'nın kendine özgü bu sporunun popüler oyuncularından birine ait olması ise gişe ve reyting anlamında filmin en büyük avantajı kuşkusuz.

Sonuçta The Blind Side, ailenizle hoşça vakit geçirmek için izleyebileceğiniz türden, optimizm dolu o sıcak filmlerinden bir tanesi. Bu büyük başarı hikayesi, Oscarların öncesinde görülmeye değer filmlerden bir tanesi olarak sinema tarihindeki yerini alıyor.

Film için Sinema Vesaire notu: B

Kırmızı Halı 2010: The Hurt Locker [2008]

2010-03-01T20:27:00.000+02:00

Gün yok ki Hollywood'un film yapımcıları Amerika'nın içinde bulunduğu savaşları ısıtıp ısıtıp önümüze sürmesinler. Vietnam ve 2. Dünya Savaşı'nı iliklerine kadar sömürdükten sonra yakın geçmişteki Irak Savaşı'ndan da kendilerine pay çıkarmaya başlamaları kaçınılmazdı. Nitekim konusu Irak'taki bu savaş olan filmler mantar gibi türedi son yıllarda.

Ancak sıcak savaş ile soğuk savaş arasındaki fark ister istemez bu filmlerin tarzını da etkiledi. Aksiyonun dozunu düşürmek ve kalan boşluğu dram ile doldurmak zorunda kaldı yapımcılar. Bu bağlamda adı savaş filmi olmasına rağmen düşük tempolu yapımlar hakim oldu piyasaya. Bu doğal olarak izleyici kitlesinin sayısını etkiledi ve Saving Private Ryan, Pearl Harbor vb. aşırı rağbet gören savaş filmlerine yenileri dahil olamadı.

Elbette filmlerin değindiği konu hassas olduğundan filmin bu konuya yaklaşımı oldukça önemli. Olayları tek taraflı yorumlamak tepki toplayacağı gibi filmin gerçekçiliğini ve samimiyetini de oldukça baltalıyor. 2 paragraftır üstünde durduğumuz bu kriterler deyim yerindeyse eleğin gözlerini küçültüyor ve alta düşebilen film sayısı da oldukça azalıyor.

Girizgahı uzun tutuşum The Hurt Locker'ı bu kriterlerin ışığında incelemek istememden kaynaklanıyor. Filmin konusu, Irak'taki Amerikan ordusunda bulunan ve görevleri bomba imha etmek olan 3 kişilik bir timin başından geçen olaylar üzerine. Bu olaylar mütemadiyen ihbar edilen her türlü bombayı çözmek üzerine olduğundan, işin tekniği filmin temposunu oldukça düşürüyor. Zaman zaman olaylara iyi gerilim yüklemeyi başarabilse de, ekran başındaki seyirciyi bazı anlarda fazlasıyla bekletiyor ve maalesef sıkabiliyor.

Öte yandan birtakım olaylara askerlerin psikolojisi ve ruh hali üzerinden yaklaşmaya çalışıyor -ki bu iyi yapıldığında Full Metal Jacket gibi filmin kalitesinin tavan yapmasını sağlayabilir- ancak film bazen tam olarak ne yapmak istediğini bilmeyen bir görüntü çizdiğinden bu yaklaşımı da yeterli seviyede gerçekleştiremiyor.

Tempo aksiyon ve psikoloji konusundaki eksikliği filmi zaman zaman yere düşürüyor gibi olsa da filmin bazı anlarda seyirciye yaşattığı gerilim ve kısa süreli heyecanlar da yok değil. Bunların yanında olayların dramını da iyi yansıtabiliyor ve bunlar filmi ayakta tutmaya yetiyor.

Netice itibariyle The Hurt Locker, bilinen Irak Savaşı'nın daha önce işlenmeyen bir parçasını anlatıyor ve düşük temposuna dayanabildiğiniz taktirde izlenmeye değer bir film niteliği kazanıyor.

Filmin Oscar şansı üzerine değinecek olursak baştan söylemekte fayda var, bana göre Amerikanlar filmi biraz abartıyor. Ancak savaşın Amerikan toplumundaki etkisi bunu açıklanabilir kılıyor. Film aday olduğu 9 daldan bazılarında illa ki ödül kazanacaktır ancak en iyi film dalında şansı düşük görünüyor. Diğer dallardaki Oscar şansına daha sonra değiniriz.

Kırmızı Halı 2010: Up In The Air [2009]

2010-02-25T14:26:00.001+02:00

Dünya düzeninin değişmesi, insan hayatının daha "pratik" ve "hızlı" yaşanılabilir bir hale getirilmesi, iletişimin kolaylaşması gibi günümüz dünyasına ait konular, takdir edersiniz ki sinema üzerine de birtakım etkilerde bulundu. Günlük hayatımızın geçirdiği bu dönüşüm şüphesiz en çok eleştiriyi kitleleri en kolay etkileme yöntemi olarak niteleyebileceğimiz sinemadan almakta son yıllarda. Konuya paralel örnekleyecek olursak çok değil, 10-11 yıl öncesini düşünerek Dövüş Kulübü'nü bu akımın öncüsü saymak çok da yanlış olmayacaktır herhalde.

Bu tür filmlerde yapılan bu eleştiriyi insan hayatıyla ve bu hayatın dramatikliği, güzelliği, mutluluğu, acısı... ile bir potada ne kadar eritebilirse yönetmen, o kadar etkileyici oluyor bu eleştiri.

Up In The Air, hayatı uçaklarda geçen, işi gereği sürekli seyahat halinde olan yalnız ve "pratik" bir adamın, Ryan Bingham'ın (George Clooney) hikayesini anlatıyor bize. Büyük şirketlerin toplu işten çıkarma yapacaklarında çalışanlarına bu haberi vermek ve onlara işsizliğe adım atarken çözüm önerileri sunmak üzere kiraladığı bir firmanın en iyi elemanıdır Bingham. Yani Bingham'ın işi, başka insanların işlerine son vermektir.

"To know me is to fly with me" diye tanımlar hayatını Bingham. Hayatı havalimanlarında, uçaklarda ve otellerde geçen bu adam, bir otelde kendisi gibi çok seyahat eden bir kadınla, Alex'le (Vera Farmiga) tanışır ve aralarında bir ilişki başlar. Diğer yandan şirketten bir toplantı için geri dönmesi istenir. Toplantı, şirkete bir çözüm önerisiyle gelen genç ve çalışkan Natalie Keener'ın (Anna Kendrick) fikrinin beğenilmesi üzerine düzenlenmiştir ve Natalie'nin fikri, Ryan Bingham'a ters düşmektedir. Bingham ile orta yolu bulmayı isteyen patronu, Natalie'yi eğitmesi için bir süre Natalie ile Bingham'ın iş gezisinde bulunmasını ister. Yeni öğrencisiyle yola koyulan Ryan'ın hayatına, hem Natalie, hem de Alex hareket getirecektir ve Ryan'ın kapısını beklemediği olaylar çalmaktadır.

Sıradışı bir konuyu sıradan bir işleyişi var filmin. Bundan bir olumsuzluk olarak bahsetmiyorum, zira birbirinin açığını örten iki ayrıntı niteliği taşıyor bunlar. İnsanları parasız bırakmakla para kazanan ve bazı toplumsal değerlere ters düşünce yapısına sahip olan birisinin, toplumun içine girmeye çalıştığında yaşadığı çelişkiyi ve ironiyi ustaca anlatıyor film. Karakter üzerinden topluma büyüteç tutarken izleyiciyi de yaşantısındaki kıstaslar üzerine bir kez daha düşündürüyor.
Başlığımıza paralel filmin 2 daldaki Oscar şansı üzerinde duralım biraz da. Bu kısım filme dair ipuçları içerdiğinden filmi izlemeyen okurlarımızın okumamasını tavsiye olunur. Up In The Air yukarıda da belirttiğimiz gibi iyi ve güçlü bir hikayeye sahip. Ancak bu hikayedeki dram yeterince filmin üzerine sinmiyor. Karakterimiz çıkmazlardan çabuk kurtulup hikayesini başladığı yerde bitiriyor ve film bu noktada şansını işleri yokuşa sürmekten yana kullanmıyor. Bu yüzden filmin Oscar yarışında ipi göğüsleyebileceğini sanmıyorum. En iyi uyarlama senaryo dalında ise karşısında Precious duruyor. Henüz o filmi izleyemediysem de beklentilerim yüksek ve daha izlemeden içimden bir ses onun en güçlü aday olduğunu söylüyor. (An Education? Aman aman!)

Sonuca bağlayacak olursak Up In The Air, küçük şakaları ve büyük ironileriyle sizi yeterince şaşırtabilen ve akışına kaptırdıkça üzerine daha da çok düşündüren bir dokuya sahip. İlginç konusu ve üst düzey oyunculuk performanslarıyla bu doku daha çekici bir hal alıyor ve film tüm bu ayrıntılarla bütünleşik olarak kaliteli bir film niteliği kazanıyor. Filmin açılış müziği olan "Sharon Jones and The Dap Kings - This Land Is Your Land" de dinlemeniz gereken bir parça. Oscar adayları arasında bu şarkıyı da görmek isterdim açıkçası...

Film için Sinema Vesaire notu: B+

Kırmızı Halı 2010: Up [2009]

2010-02-23T00:06:00.004+02:00

Oscar ödülleri tarihinde bu seneye kadar bir animasyon filmi yalnızca bir kez en iyi film dalında aday gösterilmişti: Beauty and the Beast. Filmin bu kategoride yarıştığı 1991 yılında en iyi film oscarını, Kuzuların Sessizliği almıştı.

Bu yıl, 82 yıllık oscar tarihinde 2. kez bir animasyon filmi bu kategoride aday gösteriliyor: Up. Bahsi açılmışken filmin 62. Cannes Film Festivali'nde açılış filmi seçildiğini ve festivalin bir animasyon filmiyle açılışının Cannes tarihinde bir ilk olduğunu söylemekte de fayda var. Vizyona girdikten sonra ortalığı tabiri caizse kasıp kavuran ve büyük beğeni toplayan bu film için, sözün başında, gördüğü ilgiyi sonuna kadar hak ettiğini söylemek en doğrusu olacaktır herhalde.

Carl(Fredricksen), küçük yaşta tanıdığı ve ömrünün büyük kısmını beraber geçirdiği Ellie'nin dünyadan göçmesiyle yapayalnız ve ne yapacağını bilemez bir halde kalır. Onun düştüğü bu boşluğu, fazlasıyla hızlı değişen çevresi ve yeni dünya düzeni daha da çekilmez hale getirir. Diğer kahramanımız küçük Russell ise, heyecanlı ve maceracı bir izcidir ve koleksiyonunda bir rozet eksiktir: Yaşlı insanlara yardım etme rozeti.

Bu rozet için Carl'ın kapısını çalar ancak ihtiyar, bu çocuğun heyecanına katlanabilecek bir durumda değildir ve Russell'ı başından -elinden geldiğince- def eder. Bir süre sonra, uzun süredir Carl'ın posta kutusunu reklam mektuplarıyla meşgul eden bir huzurevinin yetkilileri, ihtiyarın razı olması üzerine bir sabah Carl'ı almaya evine giderler. Ancak Carl için hayat ve yaşanacak maceralar henüz bitmemiştir ve tutulacak sözler vardır. Russell için de.

İhtiyar adamla bu küçük çocuk, farkında olmadan kendilerini çok büyük bir maceranın içinde bulurlar ve baş döndürücü bir hızla başlayan film, benzer hızla devam eden bu macerayı anlatır bizlere.

Sınıfındaki diğer filmlere baktığınızda, bir animasyon filminden çok daha fazlasını bulabileceğiniz bir film Up. Küçücük oluşumlara, büyük duygu bulutları yüklüyor ve dinmek bilmeyen fırtınasıyla sizi sürekli olarak farklı ruh halleri arasında gezdirmekten bir an bile vazgeçmiyor. Kurguya yaptığı hızlı ancak etkili girişi sizi filme baştan ısındırıyor ve ardı arkası gelmeyen acı-tatlı sürprizleriyle kendisinden asla soğutmuyor. Film, olay örgüsündeki kendine has küçük ayrıntılarıyla oluşturduğu bütünden beslenmesini çok iyi biliyor.

Son olarak şahsım adına konuşacak olursam, benim Buz Devri'nden beri izlediğim en iyi animasyon filmdi ve bana çoğu filmde görme şansı bulamadığım zaman zaman duygu yüklü, zaman zaman eğlenceli dakikalarıyla unutulmayacak bir seyir keyfi yaşattı.

Filmin Oscar şansına gelince ne kadar etkileyici olursa olsun, animasyon olmasından dolayı bir adım geriye düşüyor Up. Zaten yılın en iyi animasyon filmi gibi bir kategori varken ve bu kategoride Up'ın karşısında güçlü bir rakip durmadığından dolayı Akademi Up için sakladığı oyları o kategoride kullanacaktır. Ancak açık sözlü olmak gerekirse, Up'a yılın en iyi filmi oscarı verilse dahi fazla hor görüleceğini sanmıyorum.

Film için Sinema Vesaire notu: A-

Kırmızı Halı 2010: An Education [2009]

2010-02-21T23:04:00.000+02:00

Lise çağındaki ergen gençlerin hayatını konu alan filmler her zaman üzerine doğru bir şekilde düşerek başarılı olabileceği birtakım konuların mirasçısıdır. Ebeveyn-çocuk çatışmaları, gençlik hayalleri, acemi sevdalar gibi bu konular, filme çeşitli duyguları barındırarak seyirciyi etkilemesi için sağlam bir altyapı hazırlarlar.

Bu seneki Oscar adayları listesinde en iyi film, en iyi kadın oyuncu ve en iyi uyarlama senaryo olmak üzere 3 dala ismini yazdırmayı başaran An Education da, bu türden bir film.

Filmde, prestijli bir lisede öğrenim hayatını sürdüren ve Oxford'a girme hakkını elde etmeye çabalayan Jenny'nin (Carey Mulligan) başından geçen bir aşk macerası anlatılıyor.

Latince hariç tüm derslerinde sınıfındaki en başarılı öğrenci olan Jenny, bir gün yağmurlu bir havada, kendisinden yaşça biraz daha büyük olan David(Peter Sarsgaard) tarafından arabayla evine bırakılır. Daha sonra David'le yolları bir kaç kez daha kesişir ve Jenny'nin anne-babasının da gözüne girmeyi başaran bu adam, Jenny'yi hayal bile edemeceği kadar güzel ve eğlenceli bir hayatın içine çeker. Jenny, bu rüyanın etkisiyle kısa süre önce kurduğu ve uğrunda çaba sarfettiği hayallerini tekrar sorgular ve hayatını yaşamak için çizdiği yolun doğrultularını değiştirmeye başlar. Ancak David'in, kendi hayatı hakkında örtbas ettiği bazı gerçekler vardır ve bunlar Jenny'yi kısa zamanda tekrar zor kararlar almaya itecektir.

Dünya çapında büyük ilgi gören ve beğeni toplayan An Education, benim adıma bir hayal kırıklığı oldu maalesef. Müzikleriyle, yakın çağın İngilteresi'ne ait atmosferiyle, hatta İngiliz aksanıyla ve gençlik yaşantısına ait birtakım değerleri yargılayışıyla konuya iyi bir giriş yapan film, ilk yarısında filmin geri kalanı için de önemli bir altyapı hazırlamayı başarıyor aslında. Ancak bir noktadan sonra bu altyapıyı yeterince kullanmasını bilemiyor ve sığ bir olay örgüsünde tahmin edilebilir bir hal alıyor.

Film boyunca yeterli bir biçimde yansıtılan aile için küçük çatışmalar ve genç kız hayalleri, çok kolay yön değiştiriyor ve bu değişimlerdeki ucuzluk, filmin etkileyicilikten çıkmasına sebep oluyor. Zaman zaman orta halli bir aile kızı-kıza düşkün, zengin ve ferah bir hayatın erkeği tiplemesiyle eski Yeşilçam filmlerini andırması, ortaya koyduğu sahnelerin bu kültüre tanıdık olanları etkilemesine yetmiyor filmin.

Öte yandan Carey Mulligan'a hem tip, hem giyim kuşam itibariyle yeni nesil bir Audrey Hepburn havası vermek biz Audrey hayranları için filmi daha itici bir hale getirmekten öteye gidemiyor. Oyuncuların performansları ve giyimler ile sahne dekorları filmin ihtiyacı olan havayı vermeye yeterli olsa dahi bu ayrıntı gözden kaçmıyor. Performanslardan bahsetmişken okul müdiresi rolündeki Emma Thompson'un performansı kısa olmasına rağmen belki de filme dair en etkileyici olan şeydi. Bana kalırsa müdire karakterine ya da Thompson'a filmde daha çok yer verilebilirdi.

Sonuç itibariyle iyi başlayan, ama olayların sonunu kötü getiren bir film. Bence hem Dünya'da, hem ülkemizde abartıldı ve çevremde gördüğüm kadarıyla Up In The Air'e gösterilmesi gereken ilginin bu filme gösteriliyor olması beni gerçekten üzdü.

Film için Sinema Vesaire notu: C+

2010 Oscar Ödüllerine Doğru: Kırmızı Halı 2010

2010-02-21T23:02:00.001+02:00

Oscar ödüllerine yaklaşırken Sinema Vesaire Blog olarak yeni bir yazı dizisi başlatıyoruz: Kırmızı Halı 2010.

Bu yazı dizisinde hem Oscar adayı filmler hem de Oscar adayı olan aktör ve aktristlerin sergilediği performanslar üzerine konuşacağız. Ayrıca Oscarlara dair güncel haberleri de bu başlık altında paylaşacağız.

Takipte kalın...

2010 Oscar adaylıkları şu şekilde idi:

En İyi film

The Hurt Locker/Ölümcül Tuzak
Avatar
An Education
District 9/ Yasak Bölge 9
The Blind Side
Inglourious Basterds/ Soysuzlar Çetesi
A Serious Man
Up/ Yukarı Bak
Up in the Air/ Aklı Havada
Precious: Based on the Novel Push by Sapphire

En İyi Yönetmen

James Cameron (Avatar)
Kathryn Bigelow (The Hurt Locker)
Quentin Tarantino (Inglourious Basterds)
Lee Daniels (Preciosus)
Jason Bateman (Up in the Air)

En İyi Erkek Oyuncu

Jeff Bridges (Crazy Heart)
George Clooney (Up in the Air)
Colin Firth (A Single Man)
Morgan Freeman (Invictus)
Jeremy Renner (The Hurt Locker)

En İyi Kadın Oyuncu

Sandra Bullock (The Blind Side)
Helen Mirren (The Last Station)
Carey Mulligan (An Education)
Gabourey Sidibe (Precious)
Meryl Streep (Julia & Julia)

En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu

Matt Damon (Invitus)
Woody Harrelson (The Messenger)
Christopher Plummer (The Last Station)
Stanley Tucci (The Lovely Bones)
Christoph Waltz (Inglourious Basterds)

En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu

Penelope Cruz (Nine)
Vera Farmiga (Up in the Air)
Maggie Gyllenhaal (Crazy Heart)
Anna Kendrick (Up in the Air)
Mo'Nique (Precious)

En İyi Animasyon

Coraline (Henry Selick)
Fantastic Mr. Fox (Wes Anderson)
The Princess and the Fog (John Musker and Ron Clements)
The Secret of Kelles (Tomm Moore)
Up (Pete Docter)

En İyi Orijinal Senaryo

The Hurt Locker (Mark Boal)
Inglourious Basterds (Quentin Tarantino)
The Messenger (Alessandro Camon ve Oren Moverman)
A Serious Man (Joel Coen ve Ethan Coen)
Up (Bob Petersan, Pete Docter)

En İyi Uyarlama Senaryo

District 9 (Neil Blomkamp and Teri Tatchell)
An Education (Nick Hornby)
In the Loop (Jesse Armstrong, Simon Blackwell)
Precious (Geoffrey Flechter)
Up in the Air (Jason Reitman, Sheldon Turner)

En İyi Yabancı Film

Ajami (İsrail)
El Secreto de sus Ojos (Arjantin)
The Milk of Sorrow (Peru)
Un Prophete (Fransa)
The White Ribbon (Almanya)

En İyi Görüntü Yönetmeni

Avatar
Harry Potter and the Half-Blood Prince
The Hurt Locker
Inglourious Basterds
The White Ribbon

En İyi Sanat Yönetmeni

Avatar
The Imaginarium Of Doctor Parnasus
Nine
Sherlock Holmes
The Young Victoria

En İyi Kostüm

Bright Star
Coco Before Chanel
The Imaginarium Of Doctor Parnasus
Nine
The Young Victoria

En İyi Belgesel (Uzun)

Burma VJ (Anders Østergaard)
The Cove (Louie Psihoyos)
Food Inc. (Robert Kenner and Elise Pearlstein)
The Most Dangerous Man in America: Danniel Ellsberg and the Pentagon Papers (Judith Ehrlich and Rick Goldsmith)
Which Way Home (Rebecca Cammisa)

En İyi Belgesel (Kısa)

China's Unnatural Disaster: The Tears of Sichuan Province (Jon Alpert ve Matthew O'Neill)
The Last Campaign of Governor Booth Gardner (Daniel Junge ve Henry Ansbacher)
The Last Truck: Closing of a GM Plant (Steven Bognar ve Julia Reichert)
Music by Prudence (Roger Ross Williams ve Elinor Burkett)
Rabbit à la Berlin (Bartek Konopka ve Anna Wydra)

En İyi Kurgu

Avatar
District 9
The Hurt Locker
Inglourious Basterds
Precious: Based on the Novel 'Push' by Sapphire

En İyi Makyaj

Il Divo
Star Trek
The Young Victoria

En İyi Müzik

Avatar
Fantastic Mr. Fox
The Hurt Locker
Sherlock Holmes
Up

En İyi Şarkı

Almost There - Randy Newman (The Princess and the Frog)
Down in New Orleans - Randy Newman (The Princess and the Frog)
Loin de Paname - Reinhardt Wagner, Frank Thomas (Paris 36)
Take It All - Maury Yeston (Nine)
The Weary Kind - Ryan Bingham ve Bone Burnett (Crazy Heart)

En İyi Ses

Avatar
The Hurt Locker
Inglourious Basterds
Star Trek
Up

En İyi Görsel Efekt

Avatar
District 9
Star Trek

En İyi Kısa Animasyon

French Roast (Fabrice O. Joubert)
Granny O'Grimm's Sleeping Beauty (Nicky Phelan ve Darragh O'Connell)
The Lady and the Reaper (Javier Recio Gracia)
Logorama (Nicolas Schmerkin)
A Matter of Loaf and Death (Nick Park)

Heroes Sezon 4 (Volume 5) Üzerine

2010-02-11T22:22:00.001+02:00

"Save the cheerleader, save the world."(Amigo kızı kurtarırsan, Dünya'yı kurtarırsın.)

Heroes'un yazılı ve görsel medyada adını daha fazla duyurmak maksadıyla yaptığı reklamların esas cümlesi buydu dizinin ilk sezonunun gösterildiği sıralarda, yani 2006'da. Elbette o zamandan bu zamana köprünün altından çok sular geçti, ancak dizinin konsepti ile bu tanıtım cümlesi arasındaki ilişki asla değişmedi. Heroes, basit önermeler ve sabit fikirler üzerine olan eğilimini asla kaybetmedi ve bu dizide bir tutarlılık sağladı. İşte Heroes'u senaryo bazında zaman zaman karşılaşılan kalite düşüşlerine, Prison Break ve Lost gibi dizilerin yanında sönük kalışına ve bunların yanında yüksek bütçe gereksinimi ile yapımcıları tereddüte sokuşuna rağmen ayakta tutan ve belli bir kitlenin diziye olan ilgisini kaybetmemesini sağlayan esas faktör bu tutarlılıktır bana göre.

Bu tutarlılık, temelde hemen hemen her Amerikan dizisinde yer alan "sezon bazlı konu" kavramının bir bakıma abartılmış şekli aslında. Hatırlayalım: Lost'un ilk sezonu adaya geliş üzerineydi, ikinci sezonu adayı tanıyış, üçüncü sezonu "Diğerleri" ile olan mücadele... Prison Break'in ilk sezonu Hapishane'den kaçış, ikinci sezonu hem kovalanmaca, hem de para için olan mücadele, üçüncü sezonu Şirket... Gibi.

Aynı şekilde Heroes'un bu sezonki konusu Sullivan Kardeşler Karnavalı ve esas kötü adamı da Samuel Sullivan'dı. Sezonun başlarında itici gelen bu atmosferi senaristler dizinin atmosferiyle aynı potada gerçekten ustaca erittiler ve Samuel'den, Sylar'ın amaçlarından bile daha kötülerini amaç edinmiş bir kötü adam profili meydana çıkardılar. Bence 4. Sezon bu yönüyle önceki sezonlardan üstündür ve izleyici Sylar'dan bıkmadan evvel dikkati başka yöne çekilmiştir.

Ancak burda bir de Sylar'ın geçirdiği değişim konu dahiline giriyor ki dizinin az da olsa tutarsız olduğu noktalardan birisi budur bana göre. Her ne kadar dizideki her olayın görünür bir sebebi olsa dahi bu sebeplerin mantığa uygunluğunun yer yer tartışıldığı bir dizi Heroes. Bunun başlıca sebebi dizinin zaman kurgusuyla fazla oynaması ve bu bazen mazur görülebilir ancak Sylar'ın başından geçenler biraz daha bağımsız bir konu ve onun geçirdiği bu değişimler karakteri senaristlerin elinde bir oyuncak haline getirdi. Bir önceki sezondaki iyi adam profiline yaklaşımı ve olay kurgusunun mantığı gayet yerindeydi ancak bu sezon her şey çok basit ve ani oldu, bu da bence fazla göze battı.

Aynı şekilde ilk sezondan beridir meydana gelen ufak tefek "süper güç" mantıksızlıkları bu sezon da devam etti ancak her şeye rağmen Heroes Sullivan Kardeşler Karnavalı ve Samuel Sullivan üzerine götürdüğü 19 bölümde işi kıvırmasını iyi bildi ve gelecek sezon/volume için hatta dizinin finali için güzel temeller attı. Umarız geçtiğimiz yılların süper üçlüsünden(Lost, Prison Break, Heroes) kalan tek dizi gelecek sezonda bizi hayal kırıklığına uğratmaz.

Benzetim: Andy Garcia & Mark Strong

2010-02-09T08:21:00.001+02:00

Andy Garcia ve Mark Strong

Alternatif Film Afişleri #2: There Will Be Blood

2010-02-08T22:42:00.004+02:00

"DRAINAGE! Drainage, Eli, you boy. Drained dry, I’m so sorry.
Here: if you have a milkshake and I have a milkshake and I have a straw, there it is, that’s the straw, see, watch it! My straw reaches across the room and starts to drink your milkshake:
I DRINK YOUR MILKSHAKE!"

Sherlock Holmes

2010-02-01T09:26:00.007+02:00

Sherlock Holmes: Fazla sanatsal ya da epik olmayabilir ama yeterince heyecanlı, eğlenceli ve ilginç.

Conan Doyle'un meşhur detektif serisinin baş kahramanı Sherlock Holmes'un beyazperdedeki maceraları da epey iddialı gözüküyor. Ya da en azından serinin ilk filmi öyle. 1800'lerin sonunda, İngiltere'de geçen filmde, zeki ve eğlenceli detektif Sherlock Holmes rolünde Robert Downey Jr. var. Onun asistanı doktor John Watson'u Jude Law, Sherlock'un gönlünü kaptırdığı kurnaz güzel Irene Adler'i ise Rachel McAdams canlandırıyor.

Londra'nın ünlü detektifi Sherlock Holmes, asistanı Dr. Watson ile birlikte çözülmedik dava bırakmamış ve hem halk arasında, hem de polis teşkilatında bir efsane haline gelmiştir. Öyle ki, zora sıkıştığında polisin yegâne çözüm kapısı olmuştur. O günlerde Londra'da yaptığı büyüler ve ayinlerle adını derinden derine herkesin aklına kazıyan Lord Blackwood, ayinlerinde kurban ettiği 5 kız ile 5 cinayet işlemiş bir suçlu olarak polis tarafından aranmaktadır. Bu konuda da Holmes'un yardımına başvurulur.

Holmes için basit ve sıradan olan bu olay, çok daha karışık bir hal almaya başlar ve Blackwood'un büyülerinin ardı arkası kesilmez. Artık halk ondan korkmaya başlamıştır ve polis bile onun peşine düşerken adımlarını ileri atamaz olmuştur. Son derece realistik bir düşünce yapısına sahip olan ve büyüye kesinlikle inanmayan Holmes, yardımcısı Watson ile hem Blackwood'un peşine düşer, hem de büyülerin arkasındaki hinlikleri aramaya devam eder. Tarafından terkedildiği sevgilisi Irene Adler de meçhul bir niyetle Holmes'un hayatında tekrar belirir ve Holmes için işleri daha da zorlaştırmaya başlar. Ama Holmes, bu davayı bir takıntı haline getirmiştir ve çözene kadar ne pahasına olursa olsun uğraş verecektir.

Mizah geni taşıyan aksiyon ve macera filmleri ile ünlü Guy Ritchie, her filmi gibi Sherlock Holmes'da da bizi oldukça heyecanlı ve vurdulu-kırdılı sahnelerle selamlıyor. Yakın çağın İngilteresi'ndeki o hafif loş, kirli ama eksantrik atmosfer ise filme ayrı bir tat veriyor. Görüntü ve ses yönetimi kusursuz, hatta ses konusunda bazı sahnelerde sahnenin duygu fırtınasının yönüne paralel olarak basit ve yalın müzikler kullanılması yeni sayılabilecek bir tarz ve yakın zamanda daha çok filmde karşımıza çıkabilir. Ağzında piposu kafasını hafif yukarı çekerek duruma dışarıdan tekrar bir bakış atan Sherlock Holmes figürü için Robert Downey Jr. ise biçilmiş kaftan.

Son sözü söyleyecek olursak Sherlock Holmes, fazla sanatsal ya da epik olmayabilir ama yeterince heyecanlı, eğlenceli ve ilginç. Karşımızda duran film, büyük ihtimalle 2010'ların Karayip Korsanları olacak ve özellikle Robert Downey Jr.'ın isminden sıkça söz ettirecek.

Film için Sinema Vesaire notu: B+

Kısa Film: Skhizein [2008]

2010-01-29T23:39:00.000+02:00

Filmin ödül aldığı festivaller ve ödül isimleri:

Cannes 2008 - Kodak Discovery En İyi Kısa Film Ödülü
Animafest (Zagreb) - Meilleur Film (Animasyon ve yeni medya öğrencileri) En İyi Film Ödülü
Annecy (Fransa) - İzleyici Ödülü
Odense (Danimarka) - En İyi Animasyon Filmi
Palm Springs (Amerika) - 2. En İyi Animasyon Filmi
Off-Courts Trouville (Fransa) - Juri Özel Ödülü
Animanima (Sırbistan) - Bronze Pegbar Ödülü
Klik Festivali (Amsterdam) - Klik! Büyük Ödülü
Namur Uluslararası Fransızca Film Festivali (Belçika) - Altın Şövalye En İyi Kısa Film Ödülü
Animadrid (Madrid) - 2.lik Ödülü
Animadrid (Madrid) - İzleyici Ödülü
Anim'est (Bükreş) - En İyi Animasyon Filmi
Imago (Portekiz) - İzleyici Ödülü
Imago (Portekiz) - Onda Curta-RTP2 Ödülü
CurtoCircuito (Santiago) - En İyi Animasyon Filmi
Uppsala Film Festivali (Finlandiya) - İzleyici Ödülü
Dok Leipzig (Almanya) - Altın Güvercin Ödülü
Les Utopiales (Nantes) - Altın Méliés Adaylığı
Animacor (İspanya) - En İyi Animasyon Filmi
Rio de Janerio Uluslararası Film Festivali (Brezilya) - Genç Jüri Ödülü
Braun Schweig Uluslararası Film Festivali (Almanya) - Hem müzik hem yapımcılık için Leo ödülü
Flip Animasyon Festivali (İngiltere) - En İyi Uluslararası Film
Cinanima (Portekiz) - Onda Curta-RTP2 Ödülü
Avrupa Filmleri Festivali (Türkiye) - İzleyici Ödülü
BAF 2008 (Bradford - İngiltere) - En İyi Profesyonel Yapım
Leeds Uluslararası Film Festivali (İngiltere) - En İyi Animasyon Filmi
Leeds Uluslararası Film Festivali (İngiltere) - İzleyici Ödülü
Encounters Festivali (İngiltere) - İzleyici Ödülü - Altın Çizgi Fİlm Ödülü Adaylığı
Lille Kısa Metraj Film Festivali - İzleyici Ödülü
I Castelli Animati (Roma) - En İyi Avrupa Filmi - Altın Çizgi Film Ödülü Adaylığı
Animasyon Film Zirvesi (Québec - Kanada) - İzleyici Ödülü
OSCAR - 81. Oscar Ödülleri - Listelendi
Clermont-Ferrand Uluslararası Film Festivali (Fransa) - En İyi Fransızca Animasyon Filmi
Cesar 2009 - En İyi Kısa Film Adaylığı
Anima (Brüksel) - Jüri Büyük Ödülü
Anima (Brüksel) - İzleyici Ödülü
Ffat Münih - Özel Jüri Ödülü
Saguenay "Kısa Filme Bir Bakış" Festivali - En İyi Animasyon Kısa Film
Lucca Animasyon Festivali (İtalya) - Büyük Ödül
Wood Green Uluslararası Film Festivali - Büyük Ödül
Animabasque (Bilbao) - En İyi 35mm Kısa Film Ödülü
Ann Arbor Film Festivali (Amerika - Michigan) - İzleyici Ödülü
Dresden (Almanya) - İzleyici Ödülü
Dresden (Almanya) - Genç Jüri Ödülü
KKO Festivali (Fransa) - Jüri Özel Ödülü
Colcoa (Los Angeles) - En İyi Animasyon Filmi
Trickfilm (Stuttgart) - İzleyici Ödülü
Fica (Algarve, Portekiz) - En İyi Animasyon Kısa Film
Festanim (Meknés, Maroc) - Fransızca Konuşma Ödülü
Krakow Film Festivali - Öğrenci Jüri Ödülü
Huesca Film Festivali - Genç Jüri Özel Ödülü
Brooklyn Uluslararası Film Festivali - İzleyici Ödülü
Arcipelago - En İyi Dijital Film
Message to Man (Petersburg) - En İyi Centaur Animasyon Film
Kısa Film Gulyabanileri 12. Gecesi - En İyi Yapımcı Ödülü
Kısa Film Gulyabanileri 12. Gecesi - En İyi Animasyon Film
Los Angeles Film Festivali - En İyi Animasyon Kısa Film
Poetry Slan Kısa Film Festivali (Braunschweig) - İzleyici Ödülü
Anima Mundi (Brezilya) - En İyi Senaryo
Anca Festivali (Slovakya) - 3.lük Ödülü
Molisecinema (İtalya) - Özel Ödül
Concorto (İtalya) - Birincilik Ödülü
Sao Paulo Uluslararası Film Festivali (Brezilya) - İzleyici Ödülü
Prix Ars Electronica - Gümüş Nica Ödülü
Milano Uluslararası Film Festivali - Personel Ödülü ve Jüri Özel Ödülü
Sinema Vesaire Blog - En İyi Animasyon & Dijital Yapım Ödülü

Jamie Foxx Oscar Konuşması

2010-01-29T00:56:00.003+02:00

"Hit the Road Jack'i" dinleyip Ray Charles'ın canlı performansını gördükten sonra varlığından haberdar olup listeye aldığım bir filmdi Ray. Filmi izlemeden evvel Jamie Foxx'un bu filmdeki performansıyla en iyi erkek oyuncu oscarını aldıktan sonra yaptığı konuşmayı izlemiştim ancak filmi izlemeden o konuşmayı burada paylaşmak istemedim.

Az önce bitirdiğim filmin kritiğini yakın zamanda buraya yazmayı umuyorum, şimdi sizi bu konuşmayla başbaşa bırakmak istiyorum. Başları bilindik teşekkür kısımları ancak son 2 paragrafı (3:44'ten sonrası) gerçekten duygu yüklü. Özellikle son cümlelerde Jamie Foxx da gözyaşlarını tutamıyor.

Jamie Foxx Oscar Speech

KABUL KONUŞMASI (1:44)
Sanırım bunu tekrarlamalıyız: "Oh ah!" Evet, hazırsınız. Bu Ray Charles için. Ray Charles ve onun güzel mirası için bir alkış alalım. Ve teşekkürler Ray Charles, bu Dünya'da yaşadığın için.

Bu gece teşekkür edeceğim çok insan var.

...

(3:44)
Muhtemelen burası konuşmamın en zor kısmı olacak. Kızım, büyükannemin adını taşır: Marie. Büyükannemin adı Estelle Marie Talley'di. Kendisi bugün burada değil. Ve en zor kısmı burası. Ama o, benim ilk oyunculuk öğretmenimdi. Bana dimdik ayakta durmayı öğretti. Omuzları geriye atmayı. Birşeyler hissediyormuş gibi oyna.

Farklı yerlere giderdik. Ve ben yabancılık çekerdim. Ve derdi ki, "Bir yerlerdeymiş gibi oyna." Ve ben aptalca oynardım, beni döverdi. Beni hırpalardı. Ve beni hırpalayışıyla bir oscar alabilirdi çünkü bu konuda inanılmaz iyiydi. Ve beni hırpaladıktan sonra benimle konuşur ve niye hırpaladığını söylerdi. Benim Güneyli bir beyefendi olmamı istediğini söylerdi. Benimle hala konuşur. Ama şimdi, benimle, rüyalarımda konuşur.

Ve bu gece uykuya dalmak için sabırsızlanıyorum. Çünkü konuşacağımız çok şey var. Sizi seviyorum.

The Virgin Suicides (1999)

2010-01-14T22:59:00.001+02:00

Her biri ergenlik çağında 5 kız çocuğu. Silik karakterli, kendisini derslerine fazla kaptırmış öğretmen bir baba ve aşırı dinci, katı kurallı bir anne. Jeffrey Eugenides'in aynı adı taşıyan romanından beyazperdeye uyarlanan The Virgin Suicides, bu ailenin yaşadığı bir dramı, Amerikan toplumundaki aile hayatını inceden iğneleyerek konu alıyor.

5 kız çocuklu Lisbon ailesinde herşey, en küçük kızları Cecilia'nın intihar girişimiyle başlıyor. Bu girişimde başarısız olan Cecilia, aslında ileride bizi neler beklediğine dair ufak ipuçları veriyor. Ve süre ilerledikçe kaçınılmaz son yavaş yavaş yaklaşıyor.

Ailenin başına gelen olaylar onları yaşantılarında değişikliğe gitmeye ve birtakım kuralları yumuşatmaya zorlasa da özellikle annelerinin değişmeyen zihniyeti herşeyi daha da kötüleştiriyor. Bize hikayenin sonunu, en başında veren film, daha sonra ortasında neler olup bittiğini anlatmaya koyuluyor.

Filmin hikayeyi seyirciye mahallenin çocuklarının gözünden sunması, ailenin hayatına asla tam olarak girmemize izin vermeyerek bizlere eksik parçaları özgürce yorumlama lüksünü veriyor. Bu talihsiz olaylar silsilesindeki boşluklar birer bulmacaya dönüşüyor ve ipuçları film boyunca her köşeye azar azar serpiştiriliyor. Film böylece izleyicileri sürekli merakta tutuyor ve sıkmadan kendini izlettirebiliyor.

Ancak filmi -olduğundan- daha iyi olabilmekten alıkoyan eksikler var elbette. Herşeyden önce, film tam olarak ne yaşatmak istediğini bilmeden ilerliyor. Dramatik olayları romantizm havasında ya da trajik olayları eğlenceli veya komik bir şekilde sunuyor zaman zaman. Seyirciye tam olarak ne hissettireceği konusunda sağlam bir duruş sergilemiyor. Bunun yanında, senaryonun işleyişi bazı zamanlarda amaca yönelik bir hale bürünüyor ve bu da arada geçen olayları daha yapmacık ve bayağı kılıyor. Film bu eksiğiyle bir nebze de olsa gerçekçiliğini yitiriyor.

Herşeye rağmen The Virgin Suicides, artıları için izlenebilecek bir film. Mahallenin 4 çocuğu gibi sizin de kafanızı uzun süre kurcalayacak sorular ve şıklarla önünüze cevabını -en azından yaşayan- kimsenin bilmediği bir bulmaca koyuyor.

Film için Sinema Vesaire notu: B-

Alternatif Film Afişleri #1: Reservoir Dogs

2010-01-13T06:34:00.001+02:00

-C'mon, throw in a buck!
-Uh-uh, I don't tip.
-You don't tip?
-I don't believe in it.
-You don't believe in tipping?

Kısa Kısa #2

2010-01-12T22:46:00.003+02:00

Yapımcılığını Guilermo Del Toro'nun üstlendiği 2007 yapımı gerilim/dram/gizem filmi El orfanato(Yetimhane) Arlington Road'un yönetmeni Mark Pellington tarafından yeniden çevrilecekmiş. Yeterince başarılı olan ve Amerika'ya çok da uzak kalmayan bu filmi yeniden çevirmenin anlamını keşfeden henüz çıkmadı.
Kült korku-gerilim filmleri arasında yer alan The Thing'in devam filminin çekimlerine önümüzdeki Mart başlanılması planlanıyormuş. Yönetmeni (Matthijs van Heijningen Jr.) hariç kadrosu henüz netlik kazanmayan filmin başrolünde ilk filmin başrolü Kurt Russell'in oynama ihtimali düşük. Bekleyip göreceğiz.
Geçtiğimiz yıl sinema tarihinin toplamda en yüksek rakamlı Box Office gelirinin elde edildiği yol olmuş. Teknolojinin hızlı gelişimine bakılınca bu çok da sıradışı bir haber değil elbette. Ya bir de Avatar 3 ay önce çıksaydı?
Ethan Hawke, yeni bir Before Sunset filmi çekmekten söz etmiş. "Herkes eskisini unutmuşken" diyor sözlerinde.
Joker makyajlarından sonra yeni moda Avatar makyajları. İnternete videolar düşmeye başlamış, "Na'vi makyaj dersleri" şeklinde. Burun üzerinde fazlaca çalışmak gerektiğine göre hayranlar Levent Kırca'dan da bir kaç ders alsa iyi olur aslında. Bir de kuyruk lazım tabi. Meraklısı için, makyaj videosu burada, photoshop rehberi burada.
Avatar'dan söz açılmışken (sinema sitelerinde hiç kapanmak bilmese de) James Cameron, bir devam filmi geleceğini doğrulamış. Ve bu devam filmi Pandora gezegeninin dışında bir gezegende geçebilirmiş. Hayal gücünün sınırı yok demişler lâkin, Cameron'unkinin yanında bizimki biraz... sınırlı mı kalıyor ne?
Avatar hakkında bir başka konuşulan şey de Na'vilerin seks hayatı. Gören de film boyu seviştiler sanacak, ancak Amerikanlar işin cılkını çıkarmayı seviyor. Durmadan bunu tartışıyorlar. Hatta filmin DVD'sinde bu konuya yer verilmesi söz konusuymuş.
Avatar'la ilgili son bir şey daha, filmin senaryosunun tamamı internette bedava olarak hayranlarına sunuluyor. Görmek isterseniz tıklayın.
Star Trek hayranları için bir iyi bir de kötü haber: İyi haber, devam filminin gelecek olması, kötü haberse tarihin 2012 Temmuz sonu olarak belirlenmesi.
Spider Man hayranları içinse haberler karışık. Önce John Malkovich'in Spider-Man 4 filminde Vulture karakterini canlandıracağı açıklandı -ki bu 4. filmi çekileceğini de doğrulamış oldu, sonra 4. filmin çekiminden vazgeçildiği açıklandı. Daha garibi ise, seriye bir "restart" atılacak olması. Yani 4. film çekilmeyecek ve tüm seri baştan başlayacak, büyük ihtimalle yeni karakterlerle. Senaryonun bile hazır olduğu söyleniyor. Ancak hazır 3 filmlik bir geçmiş varken, herşeye baştan başlamak biraz anlamsız geldi bana. Proje maddiyat mı kokuyor ne?
Indiana Jones'tan da bir haber: Harrison Ford 5. filmi çekeceklerini doğruladı ve serinin son filmi olacak.
Daha önceden Robin Hood'un 3D ile gösterime girmesinin söz konusu olduğunu söylemiştik. Şimdi bu projeden vazgeçildiği belirtildi. Bence de çok gerekli bir şey değildi.
Son haber Transformers hayranları için. Mayıs'ta yeni filmin çekimlerine başlanıyor. Çok da ümitli olduğumu söyleyemem, zira devam filmleri mütemadiyen ticari kaygılar taşıdığı için hayal kırıklıklarıyla dolu olabiliyorlar.

100. Post

2010-01-12T21:45:00.003+02:00

Sinema Vesaire olarak 100. posta imza atmış bulunmaktayız. Burada olduğunuz için hepinize teşekkürler.
Birlikte daha nice 100 postlara ulaşmak temennisiyle...

Jude Law

2009-12-29T21:14:00.003+02:00

Doğruya doğru, aşk filmlerinin sarışın mavi gözlü çapkın çocuğu olduğu için pek sevmezdim ben bu İngiliz'i. Ha başka filmde oynamadı mı, oynadı tabii ancak mütemadiyen yan rolde. Bir My Blueberry Nights gibi, Closer gibi, The Holiday gibi ön planda sayılmazdı yani. Uzatmayalım, halen pek sempati beslemiyorum ama hafiften kanım ısınmaya başladı desem yalan olmaz. Zira Closer'da Natalie'den yediği tokatın acısını başka kadınlardan çıkarma çabalarına son verip daha ele avuca gelir filmlerde görür olduk son zamanlarda.

Sleuth'ta Michael Caine ile 2 kişilik bir gösteride yer alan aktör, bugünlerde Sherlock Holmes filmiyle tekrar adından söz ettirmeye başladı. Film Amerika'da geçtiğimiz Cuma vizyona girdiyse de, ülkemizde vizyona girmesine daha 2,5 haftalık bir zaman var. Dolayısıyla sadece fragmana bakarak ne kadar sağlıklı yorum yapabiliriz orası şüpheli.

Biz Jude Law'ın sıradaki filmine ait haberi paylaşalım sizinle. Law, Nisan ayında gösterime girecek olan filminde, başrolü Forest Whitaker ile paylaşıyor. Ve üzgünüm, bu sefer Jude'un gönül eğlendireceği sahneler pek yok gibi. Bazı sitelerin fragmanını göstermek için bile 18 yaş onayı istediği filmde Law ve Whitaker, kanlı bıçaklı görevlerin birini bitirip diğerine başlıyorlar. Fazla romantizm Law'ın psikolojisini epey bozmuş görünüyor!

Fragmanı vermeden doğum günü çocuğumuza da son bir mesaj yollayalım: Doğum günün kutlu olsun Jude (37)!

Filmin Fragmanı:

Film hakkında daha fazla bilgi almak isterseniz:
Repo Men Red Band Trailer: Jude Law Gets Really, Really Bloody - Film School Rejects

Kısa Kısa #1

2009-12-27T12:59:00.002+02:00

Sinema Vesaire Blog'da ağırlıklı olarak film tavsiyesi yazmaya çalışıyorum; ancak ilgimi çok çeken haberler olursa onlara da değiniyor ve bazı heyecan verici filmlerin fragmanlarını da paylaşıyorum. Ancak paylaşmaya değer gerçekten çok haber var ve hepsi de uzun uzadıya yazılacak kadar fazla şey içermeyebiliyor. Bu tür ufak haberleri Twitter hesabımda paylaşıyor olsam da Twitter herkesin kullandığı bir araç değil ve diğer twitlerim arasına karışıp gidiyorlar. Bu sebepten artık böyle ufak başlıkları maddeler halinde ve mütemadiyen haber linkleriyle birlikte "Kısa Kısa" başlığı altında paylaşmayı düşünüyorum. Buna da bu post ile başlamış olalım.

Brittany Murphy'den başlayalım söze... Başta Sin City ve 8 Mile'dan bildiğimiz ve çoğunlukla yan rollerin kadını olan Murphy, 32 yaşında hayata veda etti. İlk çıkan haberler kalp krizi diyordu, sonradan klasikleşmiş uyuşturucu dedikoduları başladı ve en son "Anoreksiya Nervoza"dan şüphelenildiği ortaya çıktı. Bilmeyenler için Anoreksiya Nervoza kısaca, ölüme kadar giden psikolojik bir "abartılı diyet" hastalığı. Hafızalarımızda iri ve güzel gözleriyle yer eden oyuncunun ölümü ister istemez üzdü bizleri. Başrolünde oynadığı ve çekimleri tamamlanan Abandoned isimli filminin ise yayınlanıp yayınlanmayacağı henüz belli değil.
Görünen o ki 2 boyutlu sinema fazla geçmeden tarihe karışacak. Gelen son haberler Ridley Scott'un yeni filmi Robin Hood'un da 3-D ile gösterime girebileceği yönünde. Şimdiye kadar daha çok bilim kurgu filmlerinde tercih edilen bu teknoloji bir ortaçağ filmine ayrı bir hava katacaktır şüphesiz.
Vanilla Sky'daki ilişkileriyle akıllarda yer eden Tom Cruise ve Cameron Diaz ikilisi Knight & Day filminde tekrar bir araya geliyorlar. Tom Cruise esprili bir ajan ve Diaz kendini olayların ortasında bulan bir kadın. Bu sefer iyi anlaşacaklar gibi görünüyor. Filmin eğlenceli fragmanını izlemek için buraya tıklayın.
Şu sıralar piyasada aşırı iyimser bir söylenti dolaşıyor: Yeni bir Star Wars filmi. Bize haberi aktaran yazar uzun süre LucasArt'da çalışan bir dostundan yeni gelecek bir online oyun, TV dizisi/serisi ve film hakkında bir şeyler duyuyor. Ve haber bizim masamıza kadar geliyor. Güzel haber tabii ancak Lucas'ın son zamanlarda güttüğü bu ticari kaygı ister istemez bizi tedirgin ediyor. Umarız dolarlardan kapitone kefen yapma gibi bir niyeti yoktur!
Kocası Inglorious Basterds'la ortalığın tozunu attırınca Angelina Jolie de örgüleri bir kenara bırakıp ajanlığa tekrar soyunmuş anlaşılan. Jolie'nin yeni filmi Salt'ın fragmanı bilindik ajan filmi tadında başlıyor ancak daha sonra bizi beklediğimizden fazlasını görebileceğimize ikna ediyor. Temmuz uzak bir vakit ancak öncesinde fragman bizi teselli edecektir. Buraya tıklayın.
David Fincher'ın yeni filmi The Social Network, Facebook'un kuruluşunu anlatacakmış. Filme dair çok somut bilgiler bulunmasa da Mark Zuckerberg karakterini Jesse Eisenberg'in oynayacağı biliniyor. Film Facebook'tan bahsettiğin için haberinin "The Social Network Ekim ayında bizi dürtecek" şeklinde duyurulması ve oyuncu kadrosuna eklenen Rashida Jones için de "Rashida Jones, David Fincher'ın arkadaşlık teklifini kabul etti." ifadesinin kullanılması pek tabii normal.
Mel Gibson'un sıradaki projesi Vikingleri anlatan bir film olacak ve film için esas Viking'ini bulmuş: Leonardo DiCaprio.
Konuya nefis bir video ile son verelim. 2007'den bu yana her yeni yıla yaklaşırken önceki yılın filmlerinin unutulmaz sahneleriyle birer video hazırlayan Kees van Dijkhuizen, 2009 için de bir video hazırlamış ve adı: 1 Yıl, 342 Film, 12 Ay Yapım Süreci, 7 Dakika. Bu isimden sonra video için daha fazlasını söyleyemeyiz herhalde. İzlemek için buraya tıklayın.

2009 Biterken: Son 10 Yılın En...

2009-12-26T20:01:00.006+02:00

2009 son bulurken popüler internet sitelerinde oluşturulan "son 10 yılın en iyi filmleri" listelerinin çoğaldığını görüyoruz. Listelerde başı çeken filmler City of God, Pan's Labyrinth ve The Dark Knight. Benim şu anda böyle bir listem yok ancak olsa da mevcut olanlardan çok farklı isimler içereceğini sanmıyorum. Ben sadece son 10 yılın en iyi filmini seçebiliyorum, o da The Dark Knight.

Ancak diğer internet siteleri tarafından hazırlanan bu listeleri sizin için derledim.

Diğer internet sitelerinin "decade list"lerine göz atmak isterseniz,

Film School Rejects'in son 10 yılın en iyi 30 filmi listesi için buraya,(Sıralama yok)
FlickChart'ın en iyi 10 film listesi için buraya,(#1: The Dark Knight)
PasteMagazine.com'un en iyi 50 film listesi için buraya,(#1: City of God)
CineMatical.com'un türe yönelik yaptığı liste için buraya,
Quentin Tarantino'nun 2009'un en iyi 8 filmi listesi için buraya,(#1: Star Trek)
MetaCritic.com'un son 10 yıldaki en iyi 100 film ve en kötü 50 film listesi için buraya,(#1: Pan's Labyrinth)
Film School Rejects'in en iyi 20 yabancı filmi için buraya,(Sıralama yok)
Film School Rejects'in en kötü 15 filmi için buraya,(Sıralama yok)
Blog dünyasından Flying Dutchman'in en iyi 10 filmi için buraya,(#1: Oldboy)
Ve dünyanın en büyük sinema sitesi IMDb'de kullanılan oylara göre ortaya çıkan son 10 yılın en iyi 25 filmi için de buraya tıklayınız.(#1: The Dark Knight)

Ve tüm bu isimlerin dışında son bir liste daha var ki ondan ayrı bahsetmek en uygunu.

Ülkemizde de bir dönem Türkçe olarak yayımlanan ancak daha sonra düşük satış rakamları ve yayıncı kuruluşun saçma yayın politikası ile yayın hayatı son bulan Empire'ın internet sitesinde son 10 yılın "en"leri listesi var ve bu listeyi görmeden geçmek hata olur.

Listede o kadar çok kriter var ki... Hemen göze çarpanları söyleyelim: 6 geç kalmış oscar ödülü, Michael Moore'un yapmadığı en iyi 10 belgesel film, en iyi 10 fragman, en iyi 50 poster, en çok yanlış yönlendiren 10 film ismi, en çok alıntılanan 10 replik ve daha neler neler...

Empire tarafından hazırlanan son 10 yılın "en"leri listesi için de buraya tıklayınız.

Dikkat: Nolan Dönüyor!

2009-12-24T08:57:00.013+02:00

Bu güzel haberi vermek için söze nasıl başlanır ki... 2008'e damgasını vuran Kara Şövalye'nin yönetmeni Christopher Nolan, gene bir Temmuz ayında, 2010'da, yeni filmi Inception ile geri dönüyor. Ve gene aylar öncesinden bizi heyecanlandırmaya başladı. Fragmandan gördüğümüz kadarıyla Leonardo DiCaprio ve Ellen Page başrollerde. Ancak IMDb'den gördüğümüz oyuncu listesi bize daha fazlasının da olduğunu söylüyor: Ken Watanabe, Marion Cotillard, Cillian Murphy ve Nolan'ın vazgeçilmezi Michael Caine. "Bundan daha 'Nolanvari' olamazdı" diyeceğiniz Teaser ve Fragman aşağıda.

Teaser'ı izlemek için tıklayınız.

Filmin Fragmanı:

Robin Hood Fragmanı Yayınlandı

2009-12-15T09:05:00.004+02:00

Ridley Scott'un yönettiği ve başrollerinde Russel Crowe ile Cate Blanchett'i gördüğümüz meşhur İngiliz efsanesi Robin Hood'un sinema filminin fragmanı nihayet yayınlandı. Gladiator ile beyaz perdeye unutulmaz bir kahramanlık filmi hediye eden Scott, fragmandan görüldüğü kadarıyla Robin Hood'a da oldukça epik bir hava katmayı başarmış. Filmin çıkış tarihi Mayıs 2010 olarak belirtilmiş. Fragmanı konunun devamında bulabilirsiniz.

Ayrıca Sinemabed.com için yaptığım Russell Crowe'un film hakkındaki röportajının çevirisini okumak isterseniz buraya tıklayın.

Filmin fragmanını izlemek için tıklayınız.

The Wolfman [2010] Film Posterleri

2009-12-04T16:47:00.007+02:00

Büyük boyutlar için resimlerin üzerine tıklayınız.

Yeni film fragmanı www.thewolfmanmovie.com'da.

Görülmeli: Gecenin Kanatları Fragman

2009-11-03T15:49:00.005+02:00

Senaryosunda Beyaz Melek ve Güneşi Gördüm filmleriyle dikkatleri üzerine çeken ve hatta zaman zaman sinemaseverler tarafından alaylı bir dille eleştirilen Mahsun Kırmızıgül ile Ahmet Küçükkayalı'nın imzasını taşıyan, yönetmenlik koltuğunda ise Gemide, Dar Alanda Kısa Paslaşmalar, Barda gibi filmlerden tanıdığımız Serdar Akar oturan aşk-suç ve aksiyon türü yeni film Gecenin Kanatları, 11 Aralık'ta vizyona giriyor.

Film oyuncu kadrosuyla da adından sıkça söz ettiriyor. Son günlerde Aşk-ı Memnu dizisiyle ekranlardan inmeyen Beren Saat'e başrol olduğu bu filmde, gene Güneşi Gördüm filminden tanıdığımız Murat Ünalmış, televizyon dizilerinin diğer ünlü yüzlerinden olan ve ilk uzun metraj filminde rol almanın heyecanını yaşayan Erkan Petekkaya ile Yavuz Bingöl eşlik ediyor.

Şu sıralar filme dair ayrıntılı bir bilgiye rastlanmasa da, Beren Saat'in Gece kod adlı, bir polis baskınında ailesini kaybettikten sonra canlı bomba olmaya yemin eden bir teröristi canlandıracağı, filmin bu teröristin ölümle sonuçlanacak eyleme giden yolda yaşayacağı aşkı ve çelişkileri anlatacağı biliniyor.

Küfür ve şiddetten nasibini alan sahneleriyle çok konuşulan filmlere imza atan Serdar Akar'ın ve yurdum insanına dair öğeleri dram olarak işlemekteki ustalığıyla bilinen Mahsun Kırmızıgül'ün birlikte yaptığı Gecenin Kanatları, 2009'un sonlarına Türk Sineması adına Nefes'ten sonra damga vuracak bir diğer film olacak gibi görünüyor.

Bunların dışında filmin isminin "Gecenin Kanatları" mı yoksa "Gece'nin Kanatları" mı olması gerektiği beni düşündüren ufak bir ayrıntı. Filme dair göze çarpan bir diğer ayrıntı ise Mahsun Kırmızıgül'ün yapım ekibinde bulunduğu bu filmde rol almamış olması.

Filme dair internette haberlerin filmin sinematografik bir biçim yerine "Beren Saat'in Sevişme Sahnesi" başlığıyla geçmesi ise ülkemizin sinemaya olan yaklaşımı konusunda düşündürücü bir ayrıntı. Filmin ustalıkla hazırlanmış fragmanı ise görülmeye değer.

Filmin fragmanını izlemek için tıklayınız.

Freddy Krueger Geri Dönüyor

2009-10-28T22:52:00.006+02:00

Sinema tarihinin unutulmaz filmleri arasında yer alan ve Freddy Krueger karakteriyle hafızalarımıza kazınan korku klasiği A Nightmare on Elm Street (Elm Sokağı Kabusu), 2010 yılı Nisan ayında beyazperdeye geri dönüyor.

Çekimleri devam eden filmde Terminator: The Sarah Connor Chronicles adlı televizyon dizisinde John Connor karakterini canlandıran Thomas Dekker de bulunuyor. Filmde Freddy karakterini ise Watchmen'de Walter Kovacs(Rorschach) rolünde izlediğimiz Jackie Earle Haley canlandıracak.

Filmin Resmi Sitesi
IMDb Linki

Filmin Fragmanı

Twilight Kritiği

2009-10-22T12:51:00.006+03:00

Uzun süredir izlemeyi ertelediğim Twilight'ı geçtiğimiz haftasonu izledim. Huyum kurusun, bir şey çok popüler olunca ben biraz soğuyorum ondan. Twilight da benim için gereğinden fazla popüler olmuş bir filmdi, bir türlü izleyesim gelmedi filmi. Ama öyle ya da böyle popüler olduğu için izleyip görüş belirtmeyi daha doğru buldum. Hem 2. filmin arefesine ilk filmi izleyip daha taze fikirlerle girmek daha iyi oldu benim için.

Vampir filmleri çıktıkları her dönemde ilgi görmüşlerdir. Ayrıca yönetmene ve senariste de neredeyse sınırsız bir özgürlük tanırlar. Vampir kavramı her vampir filminde farklılık gösterebilir. Bunu kullanabilmek, çok büyük bir avantaj sağlar yönetmene. Ama kullanırken saçmalamak, filmi itici ve klişe bir havaya sokabilir.

Son zamanlarda ise adından çokça söz ettiren 3 vampir konulu yapım vardı piyasada: Twilight, Let the Right One In ve True Blood(Dizi). Dizi olarak True Blood'u takip etmesem de, diğer 2 filmi izleme imkanı buldum. İki filmdeki vampir kavramı da birbirinden -ana hatlar sabit kalsa da- farklı sayılırdı. 2 film de bu tanımı kendilerince yapıp kullanmışlardı.

Twilight, konusu itibariyle vampir filminden ziyade bir aşk filmi gibi duruyor. Popülaritesini de buna bağlamak en doğrusu olur zaten. Hikaye oldukça basit gelişiyor: Bir vampirle bir kız birbirlerine aşık oluyor ve bu aşkın imkansızlığına rağmen birlikte olmak için çabalıyorlar. Senaryoya bir kaç kötü adam dahil oluyor ve vampir kızı korumak için herşeyini veriyor. Bu açıdan baktığımızda bilindik aşk filmlerinden çok da bir farkı olduğunu söyleyemeyiz olay kurgusunun.

Öte yandan, vampirlere has karakteristikler ve doğa üstü güçler, pek tabii filme renk katıyor. Vampirler dünyasında normal bir insan, bir nevii bir iç savaşı ve vampirler arası çekişmeleri tetikliyor. Filme heyecan ve aksiyon bu noktada hepten dahil oluyor.

Yani ilginç ve farklı konusu hem vampir filmlerine özgü o heyecanı bilindik şekliyle, hem de bu türde rastlanması güç olan romantizmi farklı bir dünyada, farklı bir pencereden yaşatıyor film bizlere.

Ancak filmin zayıf düştüğü noktalar yok değil.

Herşeyden önce, belirttiğim gibi Twilight çok sıradan ve basit bir hikayeyle geliyor bize. Normal bir aşk filminde klişe sayabileceğimiz bir senaryoyu, insanüstü ögelerle kotarıp sunuyor seyirciye. Ancak bu, hikayenin sıradanlığıyla verdiği kötü izlenimin üzerini örtmeye yetmiyor. Son bulduğunda size çok birşey anlatmadığı ya da yaşatmadığı kanısına varıyorsunuz filmin.

Bir üst paragrafın anlattığını biraz daha açtığımızda bu konuya paralel olarak ortaya çıkan bir kaç zayıflığı daha var filmin. Mesela film daha önceki vampir filmlerinde görmediğimiz yeni özellikler veriyor karakterlere. Ancak bunu o kadar kuralsız ve başıboş yapıyor ki, ucu açık bir "vampirlik" kavramı oluşturarak iyi niyetimizi suistimal ettiği hissiyatını verebiliyor bizlere. Bir vampirde insanların düşüncelerini okuma, diğerinde ise geleceği resmetme özelliği varken geriye kalan vampirlerin sıradışı özelliklerinden bahis açılmıyor. Ve ne acıdır ki, sadece bu iki vampirin sıradışı özelliği senaryoyu büyük ölçüde şekillendiriyor. Bir bakıma, işine geldiği gibi oluşturuyor vampir imajını film. Bu bizim, senaryoya olan güvenimizi ister istemez sarsıyor.

Yönetmenlik açısından ise tek zayıflığa aksiyon sahnelerinde rastlıyoruz. 80'lerin filmlerini andırırcasına amatör gözüken aksiyon sahneleri görebiliyoruz filmde. Sahneler parça parça çekilmiş ve sonra şeritler uhu ile birbirine yapıştırılmış gibi bir izlenim veriyor bize. Bunun dışında görüntü yönetmenliği ve kamera açıları bizi tatmin edecek seviyedeler.

Tabii ki bu eksilerin hepsinin olmasa da, bazılarının bir "özrü" olabilir. En başta, senaryodaki tüm uyuşmazlıklar ya da zayıflık ve sıradanlıkları, filmin beyazperdeye bir romandan uyarlanmış olmasına bağlayabiliriz. Kitabı okumadığım için filmle aralarında büyük farklar var mı bilemiyorum ancak filmde bu denli sıradan görünen hikaye kitapta çok güzel işlenmiş olabilir.

Ayrıca Twilight, 4 filmlik(düzeltme için Calamity Jane'e teşekkürler) bir serinin giriş filmi olduğundan, devam filmleri için gereken temelleri atma yükümlülüğünü omuzlarında taşıyan bir film. Bu bağlamda standart bazı kalıpların filmi basitleşmek pahasına da olsa kullanılması yerinde olmuş bana göre. Eğer devam filmlerinin olacağı belliyken çekilen bir giriş filminden bahsediyorsak, onu seri içindeki konumuna göre değerlendirmek en doğrusu olacaktır.

Sonuç olarak, Twilight vampir filmlerindeki alışıldık atmosfer ile klişeleşmiş aşk senaryolarını birleştirip melez bir tür olarak karşımıza çıkan bir romantik vampir filmi. Eksileri artılarından ağır basıyor gibi görünse de, bir serinin ilk filmi olması hasebiyle hoş görülerek izlemeye değer bir film konumuna geliyor. Abartıldığı kadar iyi olmasa da, yok sayılacak kadar kötü bir yapım değil.

Filmin fragmanını izlemek için tıklayınız.

Görülmeli: The Wolfman (2010) Fragmanı

2009-10-17T18:55:00.004+03:00

1941 yapımı efsane korku filmi The Wolf Man (Kurt Adam), 2010 yılında beyazperdeye geri dönüyor. Film, ormanda bir kurtadam tarafından ısırılan ve kurtadama dönüşen Lawrence Talbot'un (Benicio Del Toro) hikayesini anlatıyor. Bu dönüşüm sonrasında kendinde olmadan yaptığı kötülükler onu iç dünyasında bir hesaplaşmaya itiyor. Bu hesaplaşmayı konu alan filmin başlıca diğer karakterleri, Lawrance'ın babası rolündeki Sir John Talbot (Antony Hopkins), yasak aşkı Gwen Conliffe (Emily Blunt) ve Detektif Aberline (Hugo Weaving) şeklinde. Şubat'ın 12'sinde çıkması beklenen filmin fragmanını yazının devamında bulabilirsiniz.

Filmin Fragmanı:

'The Wolf Man' Trailer

En İyi Yabancı Film Aday Adayları

2009-10-16T16:13:00.003+03:00

Ülkemizden Güneşi Gördüm'ün aday adayı olması uygun görülen 2009 En İyi Yabancı Film Oscar'ına 68 ülkeden 68 film aday olmak istiyor. Listede son zamanlarda blogda adı çokça geçen Un Prophéte de var. Oscar ödülüne aday olacak 5 film Şubat'ın 2'sinde açıklanacak. Listenin tamamı yazının devamında.

Albania, Alive!, Artan Minarolli, director;
Argentina, El Secreto de Sus Ojos, Juan Jose Campanella, director;
Armenia, Autumn of the Magician, Rouben Kevorkov and Vaheh Kevorkov, directors;
Australia, Samson & Delilah, Warwick Thornton, director;
Austria, For a Moment Freedom, Arash T. Riahi, director;
Bangladesh, Beyond the Circle, Golam Rabbany Biplob, director;
Belgium, The Misfortunates, Felix van Groeningen, director;
Bolivia, Zona Sur, Juan Carlos Valdivia, director;
Bosnia and Herzegovina, Nightguards, Namik Kabil, director;
Brazil, Time of Fear, Sergio Rezende, director;
Bulgaria, The World Is Big and Salvation Lurks around the Corner, Stephan Komandarev, director;
Canada, I Killed My Mother, Xavier Dolan, director;
Chile, Dawson, Isla 10, Miguel Littin, director;
China, Forever Enthralled, Chen Kaige, director;
Colombia, The Wind Journeys, Ciro Guerra, director;
Croatia, Donkey, Antonio Nuic, director;
Cuba, Fallen Gods, Ernesto Daranas, director;
Czech Republic, Protektor, Marek Najbrt, director;
Denmark, Terribly Happy, Henrik Ruben Genz, director;
Estonia, December Heat, Asko Kase, director;
Finland, Letters to Father Jacob, Klaus Haro, director;
France, Un Prophete, Jacques Audiard, director;
Georgia, The Other Bank, George Ovashvili, director;
Germany, The White Ribbon, Michael Haneke, director;
Greece, Slaves in Their Bonds, Tony Lykouressis, director;
Hong Kong, Prince of Tears, Yonfan, director;
Hungary, Chameleon, Krisztina Goda, director;
Iceland, Reykjavik-Rotterdam, Oskar Jonasson, director;
India, Harishchandrachi Factory, Paresh Mokashi, director;
Indonesia, Jamila and the President, Ratna Sarumpaet;
Iran, About Elly, Asghar Farhadi, director;
Israel, Ajami, Scandar Copti and Yaron Shani, director;
Italy, Baaria, Giuseppe Tornatore, director;
Japan, Nobody to Watch over Me, Ryoichi Kimizuka, director;
Kazakhstan, Kelin, Ermek Tursunov, director;
Korea, Mother, Joon-ho Bong, director;
Lithuania, Vortex, Gytis Luksas, director;
Luxembourg, Refractaire, Nicolas Steil, director;
Macedonia, Wingless, Ivo Trajkov, director;
Mexico, Backyard, Carlos Carrera, director;
Morocco, Casanegra, Nour-Eddine Lakhmari, director;
The Netherlands, Winter in Wartime, Martin Koolhoven, director;
Norway, Max Manus, Espen Sandberg and Joachim Roenning, directors;
Peru, The Milk of Sorrow, Claudia Llosa, director;
Philippines, Grandpa Is Dead, Soxie H. Topacio, director;
Poland, Reverse, Borys Lankosz, director;
Portugal, Doomed Love, Mario Barroso, director;
Puerto Rico, Kabo and Platon, Edmundo H. Rodriguez, director;
Romania, Police, Adjective, Corneliu Porumboiu, director;
Russia, Ward No. 6, Karen Shakhnazarov, director;
Serbia, St. George Shoots the Dragon, Srdjan Dragojevic, director;
Slovakia, Broken Promise, Jiri Chlumsky, director;
Slovenia, Landscape No. 2, Vinko Moderndorfer, director;
South Africa, White Wedding, Jann Turner, director;
Spain, The Dancer and the Thief, Fernando Trueba, director;
Sri Lanka, The Road from Elephant Pass, Chandran Rutnam;
Sweden, Involuntary, Ruben Ostlund, director;
Switzerland, Home, Ursula Meier, director;
Taiwan, No Puedo Vivir sin Ti, Leon Dai, director;
Thailand, Best of Times, Yongyoot Thongkongtoon, director;
Turkey, I Saw the Sun, Mahsun Kirmizigul, director;
United Kingdom, Afghan Star, Havana Marking, director;
Uruguay, Bad Day for Fishing, Alvaro Brechner, director;
Venezuela, Libertador Morales, El Justiciero, Efterpi Charalambidis, director;
Vietnam, Don’t Burn It, Dang Nhat Minh.

Gerard Butler, Law Abiding Citizen ve Butler'in Kariyerindeki Yükseliş

2009-10-16T14:33:00.004+03:00

Sinemayı çok yakından takip etmeyenlerimiz 300'den tanıdı O'nu. Naralar ataraktan destanlar yazan Kral Leonidas rolüyle. 300 çok ses getirmişti, her yerde O'nun yüzü vardı. Ama O'nun için Leonidas, bir imaj olmuştu sadece. Çünkü 300'den sonraki popüler filminde, karısıyla eğlenmek için kadın iç çamaşırları giyip dans eden bir aşk adamıydı. Gerard Butler, Oyuncu'yla (Gamer) geri döndü aramıza. Ama bizim en çok dikkatimizi çeken, sıradaki filmi: Law Abiding Citizen.

Gerard'ın kariyeri, 1997 yılında Mrs. Brown filminde aldığı yan rol ile başladı. Sonra One More Kiss'le ve 2000 yapımı Dracula'daki Dracula rolüyle göze çarptı Butler. Ülkemizde en çok Attila dizisiyle televizyonlarda boy gösterdi 2001 sonrasında. Daha sonra Tomb Raider, Timeline, Dear Frankie, The Phantom of the Opera filmlerinde başrol ya da önemli yan roller aldı. Kariyeri 2006'da çekilen 300 filmiyle tavan yaptı. 300'den sonra özellikle P.S. I Love You ve RocknRolla ile dikkatleri tekrar üzerinde toplamayı başardı.

Ülkemizde 2 hafta önce vizyona giren aksiyon/macera türü filmi Oyuncu'dan (Gamer) sonra gelen filmi Law Abiding Citizen, bugün Amerika'da vizyona girdi. Ülkemiz için kesin olmasa da adı geçen tarih 2010'un ilk ayları gibi görünüyor.

Law Abiding Citizen'de Gerard Butler, ailesini gözleri önünde öldürüp ceza görmeksizin serbest kalan katillerin intikamını sistemden almaya karar veren bir intikam avcısı (Clyde Shelton) rolünde. O'nun planlarıyla uğraşmak zorunda kalan polis Nick Rice'ı ise Jamie Foxx canlandırıyor. Aksiyon sahneleri, Butler'in sinsi bakışları, Foxx'un sinir ve usanç dolu tavırlarıyla fragmanı bizi heyecanlandırmaya yetti bile.

Fotoğraf Galerisi:

Filmin Fragmanı:

Law Abiding Citizen Trailer

Kritik: Un Prophéte (Fransa'yı Karıştıran Film #2)

2009-10-16T14:23:00.006+03:00

Daha önce bahsetmiştik Un Prophéte'den. Fransız filmi, ülkesinde çok ses getirmişti. Ben de ilgimi çeken bu filmi ingilizce alt yazıyla da olsa izleyebildim.

Film, Fransa'daki azınlıkların birbiri arasındaki diyalogu ve Fransa'daki hapishane hayatı üzerine. Cannes'ta jüri özel ödülüne layık görülmüş. İşlediği suç sonucu hapise giren César'ın hapisteki yeni hayatını konu alıyor.

César, 20'li yaşlarında, Arap asıllı genç bir Fransız'dır. İşlediği suç sonunda bir kaç yıllığına da olsa Fransa'nın en pis hapishanelerinden birine gönderilir. Burası, daha çok Fransa'daki azınlıkların yer aldığı bir hapishanedir.

Hapishane hayatı doğal olarak César'a kendi halinde yaşama fırsatı vermez. Hapishane'nin kontrolünü elinde tutan bir çete grubu César'ı yapmak istemeyeceği şeyleri yapmaya zorlar ve piyon olarak kullanırlar. César'ın bu çeteye katılmaktan başka şansı yoktur.

Ancak César, kurnazlığı ve şansının yardımıyla hem çete içindeki, hem hapishanedeki konumunu yükseltmeyi bilir. Film, César'ın bu yükselişini dram ve şiddet dolu bir biçimde bizlere sunar.

Karanlık suç filmleri sınıfına koyabileceğimiz Un Prophéte'nin sinemasal yönden en zayıf noktası filme hemen hemen hiç bir şey katmayan müzikleri. Film çoğu zaman bunaltıcı ve sıkıcı bir sessizlik içerisinde ilerliyor. 2,5 saat gibi uzun bir süre, filmde hemen hemen hiç müzik olmayınca da pek geçmek bilmiyor.

Buna rağmen César'ın yaşadığı dram ve hayatını değiştiren bu hapishane dönemi güzel bir biçimde yansıtılıyor. Bizi etkileyecek hikayesiyle César'ın dramına ortak oluyoruz. Kişisel çıkarlar, intikamlar, planlar ve suçlar dünyasından izlenmeye değer bir film.

Filmin Fragmanı:

Un Prophète : Bande-annonce (VF)

Stanley Kubrick ve Shining (Korku Filmi Çekmiş 7 Büyük Yönetmen #1)

2009-10-01T15:14:00.005+03:00

Namı:
Tarihi (Spartacus), kara mizah (Dr. Strangelove) ve bilim kurgu (2001) gibi farklı türlerden filmlerinin oluşturduğu etkileyici liste ile nam salan Kubrick, namını zeki, sıradışı filminin aydın stiliyle birleştirmişti.

Sade realizm olarak bilinen tarzını, Lolita ile sonraki filmlerinde baskın olarak hissedilecek sürreal bir duyguya taşıdı.

Korku Yapımı: The Shining (1980)
Stephen King'in romanından uyarlanan yapımında, yazar Jack Torrance (Jack Nicholson) ve ailesinin kışlarını geçirmek için dış dünyayla bağlantısı olmayan Overlook Oteli'ne gelişlerini ve paranormal güçlerin Jack'i eli baltalı bir kaçağa dönüştürüşünü anlatır.

The Shining Fragmanı:

The Shining - Trailer (Stanley Kubrick)

Filmlerdeki İmzası:
Efsanevi mükemmeliyetçiliği bir yana (bir sahneyi yüzden fazla kez çekmesi gibi), film onun uzun ve paralel duvarlara olan tutkusunun bir yansıması gibi.

Film ayrıca, Roger Ebert'in "Kubrick Bakışı" olarak tanımladığı, bir karakterin -bu filmde Torrance- çıldırırken kafasını devirip gözlerini yukarı çevirerek kameraya dik dik bakmasını da içerir.

Genel Görüşler:
Film, eleştirel yönden bir fiyasko, ama ticari yönden bir başarıydı.

Eleştirenlerin arasında King de vardı ve yönetmen için şöyle söylemişti: "Çok düşünen ama az hisseden bir adam."

Çoğunluğun filmi kınayan görüşü şu şekildeydi: "Çalışacak onca şey varken, yönetmen Stanley Kubrick, Jack Nicholson'la, Stephen King'in en çok satan romanında korku verici ne kadar şey varsa hepsini yok etmek için ekip kurmuş."

Alfred Hitchcock ve Psycho (Korku Filmi Çekmiş 7 Büyük Yönetmen #2)

2009-10-01T15:01:00.005+03:00

Namı:
Psycho öncesi, Hitchcock'un yavaş yavaş şüpheli filmlerin ustası olurken, tamemen korku-gerilim tarzına dönüşeceğine ilişkin belirtiler vardı.

O dönemde zaten Psycho benzeri filmleri vardı, The 39 Steps, The Lady Vanishes, Suspicion, Rope, Strangers On A Train, Dial M For Murder ve Rear Window gibi.

Onun tarzı benzerlerinin tersine, kesinlikle bir zaman farkıydı.

Korku Yapımı: Psycho (1960)
Yapıtlarını bir korku filmiyle taçlandırmak ve sınırlarını zorlamak adına Rovert Bloch'un romanını seçerken, Hitchcock yapacağı bu işle ilgili inanç doluydu, çalışanlarının birinden 40,000 $ çalan ve hikayesi Bates Motel'de devam eden kadın Marion Crane'e (Janet Leigh) odaklanmıştı.

Otelde, anne-tutkunu psikopat (Antony Perkins'in Norman Bates'i) ile arasında olaylar gelişiyordu.

Psycho Fragmanı:

PSYCHO TRAILER

Filmlerdeki İmzası:
Crane'in erken banyosu (! - ya da duşu mu demeliyiz?) tamamen bir Hitchcock alamet-i ferikasıydı, kadınlara dair ipuçları barındıran sahneler yapımlarında erken yer bulan bir yöntem olmuştu.

Ayrıca O'na özgü 2 motif daha vardı: Ortalığı dağıtan ve sonu diğer filmlerdeki katillerle aynı olan bir katil ve gene bir sapık rolündeki yönetmen.

Genel Görüşler:
Karışıktı. New York Times "Size kasıtlı olarak tasarlanmış kan dolu sahnelerle geliyor" diyor ve tüyo veriyordu, "çozümse bizim için oldukça tekdüze."

Çoğunluk daha olumlu düşünüyordu: "Sıradışı, güzel bir yapım, tamamiyle Hitchcockvari ve box office için ışık veren doğru bir film."

Tarih ilerledikçe ve klişeler arttıkça geri kalansa: Psycho bir sansasyondu ve şimdi en çok tanınan, en çok kopyalanan ve gönderme yapılan filmlerden biri oldu.

Yahşi Batı Film Afişi ve Fotoğrafları

2009-09-24T20:43:00.004+03:00

Cem Yılmaz'ın yeni filmi Yahşi Batı'nın çekimleri tamamlandı. Film Ocak 2010'da vizyona giriyor. Fragmanı yakın zamanda çıkacaktır. Filmden ve film setinden fotoğraflar konunun devamında.

New York, I Love You Casting List

2009-09-16T16:17:00.005+03:00

Yönetmenleri arasında Fatih Akın'ın da yer aldığı New York, I Love You filminin oyuncu listesinin epey kabarık olduğunu biliyorduk.

Filmin, Amerika'da 16 Ekim'de vizyona girmesi bekleniyor. Ülkemizde gösterime girip girmeyeceği henüz netleşmedi.

Filmin Fragmanı:

New York, I Love You (Trailer)

4 Ay, 3 Hafta, 2 Gün

2009-09-14T21:38:00.003+03:00

Bir filmin gerçekten "iyi" olması için milyon dolarlar harcanması, oyuncuların dünyaca ünlü olması, senaryonun sıradışı ve sürprizlerle dolu olması gerekmez her zaman. Çünkü bazen yalınlık, sadelik bunların hepsinden daha 'kullanışlı' olabilir. Bazen hayatın ta kendisi, en sıradışı hayalden bile daha çarpıcı ve etkileyici olabilir.

İzlemeyi bunca zamandır ertelediğim bir film, 4 Hafta, 3 Ay, 2 Gün(4 luni, 3 saptamâni si 2 zile). Bitirdiğim zamansa bunca süredir izlemediğim için pişmanlık duyduğum. Film, Romanya'da öğrencilik yapan, kaldıkları yurtta aynı odayı paylaşan iki kızın öyküsünü anlatıyor.

Birlikte hareket ederek birbirleri için fedakarlıkta bulunan iki genç kız, yaşadığımız hayatın tam ortasından kopup gelen iki karakter. Bir karar alırlar ve arkasında durmak için beklediklerinden daha ileri gitmek zorunda kalırlar. Filmin hikayesinden daha fazla bahsetmekse, sizin seyir keyfinize ihanet olur bu film için.

Ancak film, oluşturduğu karakterlerle, senaryoyu bir bütün haline getiren ufak hikayeleriyle, oyuncuların performanslarıyla ve en önemlisi, yazının başından beri dilimize pelesenk yaptığımız o "sade"liğiyle sizi hikayesinin içine alıveriyor. Filmdeki her drama, her heyecana ortak oluyorsunuz.

Başta Cannes'da Altın Palmiye ödülü olmak üzere çeşitli festivallerde farklı ödüller toplayan film, hikayesiyle, (Romanya'dan gelişmiş olsa bile) ülkemizdeki hayattan da bir kesit sunuyor.

Not: Filmi, fragmanını izlemeden izlerseniz sizin için daha çarpıcı ve beklenmedik bir seyir keyfi sunabilir. Fragman, filmden çok sayıda ipucu içeriyor.

Filmin Fragmanı:

4 Months, 3 Weeks & 2 Days trailer

Aşkın İkinci Yarısı

2009-09-14T18:02:00.004+03:00

Mehmet Aslantuğ, "Kıyı Öyküleri" adı altında yazdığı 3 hikayenin ilkini beyazperde'ye "Aşkın İkinci Yarısı" ismiyle aktardı. Bodrum-Ortakent'te başlayıp Manhattan'da çekimleri son bulan filmde Aslantuğ, eşi Arzum Onan'la birlikte başrolü paylaşıyor.

2 Milyon dolara mâl olan filmin 2 Ekim'de vizyona girmesi planlanıyor. Filmde, birbirini çok seven ancak yıllar önce ayrılmak zorunda kalan iki insanın hayat çizgilerinin tekrar birleşmesi konu alınıyor. Filmin resmi sitesinde, film hakkında yer alan hikaye ise şu şekilde:

"Bir sabah, kıyıdaki küçük taş evin kapısını çaldı bir kadın, ürkek bir tonda! Adam, epeydir hayatında olmayan bir sabah vaktine zorlukla uyanıp kapıyı araladığında; içeri süzülen ışık, birikmiş sarhoşluğuna da çarpmıştı. Kapıdaki kadın, altı yıl önce terkettiği karısıydı!...

Baş edemedikleri bir dolu gerçekle yorgun düştüklerinde; adam, gittikçe ağırlaşan bir alkol bağımlılığına teslim olmuş, kadın da iyileştirmek için verdiği büyük uğraşlara rağmen başaramamıştı. Onlar için sertleşen rüzgar, bitmeyecek bir kasırgaya dönüşüp birbirlerini kaybettiklerinde; usulca çekip gitmişti adam, bu müşterek hayattan.

Kadın, ayrılık sonrası farkettiği hamilelik için hayli bocalamış, hayatında 'o adam' yer almasa da, anne olmaya karar vermişti. Yıllar sonra, artık birlikte yaşadığı biricik annesi de ölünce, yeni bir başlangıç yapmak istemişti. Kürtaj masasından son anda kalkarak hayata kattığı küçük kızını bu ülkede büyütmekten yana değildi. "Oralarda bir düzen kuruncaya kadar, onu bırakacağım tek insan sensin" demişti şimdi, baba olduğunu bile bilmeyen adama!...

Utanmış, vazgeçmiş, devrilmiş birinin karşılaştığı bu sürpriz; gerçeği gizlemekteydi aslında; ama, yorgun bir adamın bunu anlaması çok zordu. Hiçbir erkek, ana rahmine düşen duyguları bilemezdi. Anne olmak, bir zamanların sevgilisi olmaktan yüceydi. Ve sevmiş bir kadın, kalbe mühürlü başka bir şey daha saklardı: Aşkın ikinci yarısını..."

Filmin Resmi Sitesi

Filmin Fragmanı:

Aşkın İkinci Yarısı Film Fragmanı Mehmet Aslantuğ & Arzum Onan

Fransa'yı Karıştıran Film: Un Prophéte

2009-09-14T01:38:00.004+03:00

Bugünlerde Fransız halkı, yeni çıkan bir suç/dram filminin tartışmaları içerisinde. Tesadüfen rastladığım ve hakkında araştırma yaptığım film, Fransa'daki hapishane hayatını konu alıyor. Dahası, Cannes Film Festivali'nde Altın Palmiye'ye aday gösterilmiş ve Jüri Özel Ödülü'nü almış. Film hakkında detaylı bilgi almak için Fransa'da yaşayan bir arkadaşımdan yardım istedim.

Arkadaşımın anlattığı kadarıyla, film Fransa'da çok meşhur ve halk arasında bir sürü tartışmalar açılmasına sebep oluyor.

Film, hapisteki hayatı anlatıyor; bu da Fransa'da konuşulması kesinlikle yasak olan konulardan biri. Yerel halkın bildiği kadarıyla Fransa'nın hapishanelerindeki hayat çok korkunç ve bu çok önemli tartışmalar doğuruyor.

Bunu yanında, bu film temelde Fransa'da yaşayan iki büyük toplumu konu alıyor: Kuzey Afrika'dan göç eden ve yerel halkın "Maghrebins" * diye hitap ettiği insanlar ile Korsika(Corse) Adası'ndan gelen insanlar. Bu adadan gelen insanlar kendilerini Fransız halkından görmüyorlar ve kendilerine Korsikalı olarak isim veriyorlar. Hatta bazıları bağımsızlık istiyor. Ve filmin senaryosuna katılmıyorlar. Bu konuda çok kızgınlar çünkü gerçeğin böyle olmadığını savunuyorlar.

Bu yüzden Fransa'da film çok tartışılıyor. Arkadaşıma göre belki de halk hikayenin gerçeklik payı olduğundan korkuyor...

Bense filmi kısa zamanda edinip izledikten sonra, burada kritiğini sizinle paylaşabilirim.

* Mağrebiler(?) - Garbdan/Batı'dan gelenler(?) - Türkçe karşılığını bulamadım

Filmin Fragmanı:

Un Prophète Trailer (bande Annonce)

Karanlıkta Kalmış Başyapıtlar #1: Arizona Dream [1993]

2009-09-10T23:03:00.010+03:00

"Balıklar sessizdir. Balıklar hiç düşünmez. Çünkü balıklar her şeyi bilir."

Gördüğü enteresan rüyadan sonra, bu sırrı verir bize Axel (Johnny Depp) balık avlarken. Hayatının baharına yeni girmiş, kendi geçimini sağlayan genç bir adamdır Axel. Kuzeni Paul (Vincent Gallo) yanına gelir ve amcası Leo'nun (Jerry Lewis) yanına gitmek için kandırır onu.

Axel, amcasını uzun süredir görmemiştir. Anne ve babasını kaybettikten sonra, uzak durmayı tercih etmiştir amcasından. Oysa amcası, onun hayatında önemli bir yere sahiptir aslında.

Amcasının yanında tekrar kalmaya başlayan Axel, kendinden yaşça büyük bir kadınla, Elaine (Faye Dunaway) ile tanışır ve onunla birlikte yaşamaya başlar. Ancak Elaine'in, Axel'in yaşlarında bir de kızı vardır: Grace (Lili Taylor).

Bu iki kadınla aynı evde yaşamaya başlayan Axel, uçma arzusuyla yanıp tutuşan Elaine'e bir planör yapmak için çalışmalara başlar. Bu süre içerisinde hem Elaine ile, hem de onun karmaşık kızı Grace ile arasında geçenler, onun hayatında farklı bir yer edinecektir.

Ünlü Boşnak yönetmen Emir Kusturica'nın Hollywood'da çektiği tek film olan Arizona Dream, en çok eleştiriyi, birtakım eleştirmenlerin Kusturica tarzından farklı olduğu hakkındaki görüşleri çerçevesinde almıştır.

Balıklar, Kaplumbağalar ve Alaska; aşk ve kıskançlık; yaşama sevinci ve ölme arzusu temalarıyla kotarılmış bir başyapıt.

Balkan esintisi taşıyan Goran Bregovic imzalı harika müzikleriyse aklınızda derin yer edinecektir.

Filmin Fragmanı:

Arizona Dream - HQ Trailer (1993)

Haftasonu Tavsiyesi #11: I've Loved You So Long

2009-09-05T16:53:00.007+03:00

Juliette Fontaine, hapisten yeni çıkmış, orta yaşlarında bir kadındır. Hapiste kaldığı 15 yılın sonunda karşısına çıkan yeni dünyada ona yardım etmek için kızkardeşi Léa beklemektedir.

15 yıllık bu mahkumiyetin sonunda tekrar insanların içine karışmak, kendini hayatın akışının ortasında buluvermek, Juliette'e bir şok etkisi yapmıştır. Kızkardeşi Léa, onun eski hayatına alışabilmesi, bu şoku atlatabilmesi için sürekli olarak yanında bulunup tüm iyi niyetiyle ona yardım etmeye çabalamaktadır.

Ancak iki kardeşin girdiği bu süreç, hem kendi aralarında bu 15 yıl boyunca olup bitenleri sorgulayarak bir nevi hesaplaşmalarına, hem de Léa'yı 15 yıl boyunca hapiste tutan bu korkunç suçun ardındaki sır perdesinin aralanmasına öncü olacaktır.

Filmde, insan doğasına aykırı ve akılalmaz bir suç işleyen bir kadının, 15 yıllık bu mahkumiyeti sonrası toplumun içine karışma çabası ve bu çabayı sürdürürken işlediği suçun omuzlarına binen külfetiyle yaşadığı dram etkileyici bir biçimde yansıtılmış.

Oyunculuklar ve yönetmenlikse olması gerektiği gibi.

Fransız ve Avrupa Sineması'nda iyi yer edinebilecek bir dram filmi.

Filmin Fragmanı:

Görsel Efektler: Esin Kaynağının 100 Yılı

2009-09-04T03:58:00.003+03:00

Sinema tarihinin en başlarından, en son filmlerde kullanılan görsel efektlere kadar onlarca görsel efekte ait ufak görüntülerden oluşan güzel bir video.

Videoda yer alan görsel efektlerin bulunduğu filmler:
1900 - The Enchanted Drawing
1903 - The Great Train Robbery
1923 - The Ten Commandments (Silent)
1927 - Sunrise
1933 - King Kong
1939 - The Wizard Of Oz
1940 - The Thief Of Bagdad
1954 - 20,000 Leagues Under The Sea
1956 - Forbidden Planet
1963 - Jason and The Argonauts
1964 - Mary Poppins
1977 - Star Wars
1982 - Tron
1985 - Back to The Future
1988 - Who Framed Roger Rabbit
1989 - The Abyss
1991 - Terminator 2: Judgement Day
1992 - The Young Indiana Jones Chronicles
1993 - Jurassic Park
2004 - Spider-Man 2
2005 - King Kong
2006 - Pirates of The Caribbean: Dead Man's Chest
2007 - Pirates of The Caribbean: At World's End
2007 - The Golden Compass
2008 - The Spiderwick Chronicles
2008 - The Curious Case of Benjamin Button

Youtube Linki: http://www.youtube.com/v/LP_hAszQPgk&hl

Walt Disney'in Marvel'i Satın Alması Üzerine

2009-09-04T01:59:00.003+03:00

Ünlü Amerikan eğlence-medya firması Walt Disney'in, çizgi roman firması Marvel'i satın alması için yetkililerinin anlaştığına dair haberler çıktı geçtiğimiz günlerde. Belki de imzalar atıldı ve resmi olarak Marvel, Walt Disney bünyesine girdi.

Yayın hakları Marvel'e ait olan başlıca çizgi romanları hatırlayalım: Örümcek Adam, Fantastik Dörtlü, Hulk, Demir Adam, Daredevil, Kaptan Amerika, X-Men, Civil War, Blade...

Bu çizgi romanların hemen hemen hepsi beyaz perdeye aktarıldı, hatta devam filmleri çekilerek bir seri haline geldi. Diğerleri içinse projeler yapım aşamasındaydı, mesela son haberler Kaptan Amerika filminin başrolü için düşünülen ismin Lost'tan Sawyer rolüyle tanıdığımız Josh Holloway olduğu yönündeydi.

Marvel, geçmişte başarısız ve basit çizgi roman uyarlamalarıyla pek olumlu eleştiriler almasa da son yıllarda çıkarttıkları süper kahraman filmlerinde gözle görüşür bir kalite artışı olduğu su götürmez bir gerçek.

Son yıllarda yaptıkları Demir Adam (Iron Man) ve Yeşil Dev (The -Incredible- Hulk) gibi filmlerin kendilerine ait bir Marvel Evreni'nde geçmesiyse hayranları heyecanlandıracak bir multi-süper kahraman filminin sinyallerini veriyordu.

Ancak çocuklarını kıramayan anne babaları sömürmeyi hedef alan Walt Disney'in, Marvel'i bünyesine alması beni bu konuda tedirgin etmedi değil.

Umarım Marvel kitlesini yalnızca 13 yaş altı çocuklarla kısıtlayarak son yıllarda kazandığı bu iyi izlenimi yitirmez.

Artık Amerikan film endüstrisinin en çok kazananlarından Miley Cyrus'la Vanessa Hudgens'a da birer süper kahraman rolü düşer(!).

Gelişmeleri zamanla göreceğiz.

Nükleer Santrale Sinemasal Sorgulama

2009-09-04T00:05:00.005+03:00

Mersin Sinema Derneği Akkuyu'da yapımı planlanan nükleer santrali sinema diliyle sorguluyor. Akkuyu nükleer santralini sinema diliyle sorgulamak amacıyla 'Kod:16' adıyla 90 dakikalık bir sinema filminin çalışmalarına başlandı.

Filmin yönetmenliğini daha önce bir çok kısa film ve 'Sokak' adlı uzun metraj bir filme imza atan Yasin Korkmaz üstlendi.

Nükleer santral konusunun 40 yıldır tartışıldığını söyleyen yönetmen Yasin Korkmaz,

"Bu konu ne getirip ne götürecek hala aydınlığa çıkmış değil. Zaman zaman da taraftar olanlar ve karşı olanların taraf değiştirdiğine şahit oluyoruz. Anlaşılıyor ki bu alanda da ulusal bir tavır ve çıkar hesabı yapılmamış. Her şeyimizde olduğu gibi nükleer santral konusu da yabancı çıkar çevrelerinin ilgisi yönünde gelişme gösteriyor. Aslında artık enerji kaynağı olarak nükleer sistem ve teknolojisi de eskimiş durumda. Dünya enerji devleri daha temiz enerji kaynaklarına yönelmişken neden nükleer enerjide diretiyoruz anlamak güç. Çevreye olan öldürücü etkisi artık herkes tarafından biliniyor. Biz filmimizde konunun bir tek çevre yönünü değil Dünya siyasetindeki yerini de sorguluyoruz. Filmimiz insanlara olayı daha iyi anlatmak için nükleer santral kurulduktan sonrasını anlatıyor."

Kod 16, ucuz ve yüksek enerji kaynağı olarak lanse edilen nükleer sistemin aslında enerjide en sakıncalı bir durum olan dışa bağımlılığı da beraberinde getireceğine de dikkat çekiyor. Filmde, bölge kültür değerleri ve doğal yapısı da unutulmadı.

Projeyi ulusal bazda bir çok kişi ve kuruluşun görüşüne sunduklarını söyleyen yönetmen Korkmaz, bu konuda ilgilinin yüksek olmasının kendisini cesaretlendirdiğini ifade etti. Halen cast aşamasının ve storyboard çizimlerinin devam ettiği “Kod: 16” filmi için eylül başlarında motor denileceği belirtildi.

FİLMİN TEKNİK ÖZELLİKLERİ

Mersin’in İlk Sinema Filmi “Kod: 16”

Mersin'in ilk sinema filmi olmaya aday Kod: 16, günümüzde bir çok sinema filminin çekildiği 35 mm film kalitesinde kayıt yapan dijital kamera ile direk bilgisayar formatında kayıt edilecek. Kod:16 filmi kurgu aşamasından sonra bir filmin sinema filmi olması için gerekli olan şartların temelini oluşturan 35 mm film formatına aktarılacak ve Mersin, Adana, Antalya, İstanbul, İzmir ve Ankara'da anlaşma yapılan sinema salonlarında özel gösterimlerde izleyici ile buluşacak.

Filmi taşıyacak bir kaç önemli karakterin dışında bütün karakter ve tiplemeleri bölge halkı canlandıracak. Projede rol alacak olan bölge halkından seçilecek oyuncular alanında uzman hocalar tarafından temel oyunculuk dersleri verilecek. Bunun dışında planlanan bir çok etkinlik ile bölge halkının projeye ilgisi çekilecek. Bir yandan da bölge halkının nükleer santral konusunda bilinçlenmesi sağlanacak.

Filmin İstanbul ve Ankara'da geçen sahnelerinin çekimleri o illerde kısa film çalışmaları yürüten ekiplerin desteği ile gerçekleşecek. Film müziği için ise Türkiye’nin çevre konusunda duyarlı önemli bir sanatçısı ile görüşmeler devam ediyor. Görüşmeler olumlu sonuçlanırsa izleyiciyi büyük bir sürpriz bekliyor. Özel efektler için profesyonel destek alınırken, teknik ekipmanlar İstanbul’da faaliyet yürüten profesyonel firmaların desteği ile giderilecek. Filmin 35mm’e aktarılması da yine bir firmanın desteği ile yapılacak. Akkuyu bölgesinde yapılacak olan çekimler 20 gün sürecek.

Film ile ilgili iletişim için mersinema@hotmail.com adresi kullanılabilirken 0534 738 49 07 nolu telefon üzerinde de iletişim sağlanabilir.

KOD:16 FİLMİNİN SNOPSİSİ

Bölge halkının duyarsızlığı ve bölgede işsizlere iş kapısı olması umuduyla yetersiz kalan tepkiler ve Nükleer Santral lobisinin çabaları sonunda Akkuyu’da Nükleer santral kurulur. Ancak bölge halkının beklediği iş alanı bir türlü açılmaz. Santralin deneme çalışmaları sürerken çevrede bazı dikkatli gözlerin görebildiği olağan olmayan gelişmeler görülmeye başlar.

Kıyıya vuran ölü balıklar ve farklı deniz canlıları yanında bölgede yetiştirilen bazı ürünlerde de garip şekil bozuklukları görülür. Bölgede yaşayan çocuklar da alışılagelmedik hastalıklar baş gösterir. Santralin kurulduğu kasabada oturan duyarlı bir genç olan Kadir ve çevreci bir profesör bu garip gelişmelerin peşine düşer. Ancak işler istedikleri gibi gitmez ve gizli bir yapının bu tür araştırmaları yapanlara karşı koyduklarını görürler ve santrale karşı araştırma yapanlar beklenmedik kazalara kurban gider.

Bölgede yaşayan ve nükleer santralde yapılmadan önce eğitim için yurt dışına giden Kadir’in abisi Birol bir grup arkadaşı ile tatil için köye gelir ve bir bilim adamı adayı olarak destekçisi olduğu nükleer enerjinin yaşadığı bölgeyi ne hale getirdiğini izlerken, kendisini olayların merkezinde bulur. Dünya enerji devlerinin kavgasının sonunda santralin güvenlikle ilgili şartlarına uyulmadığı anlaşılır. Nükleer Santral yapımını geçekleştiren lobinin TBMM'deki kolu işin açığa çıkmasıyla yön değiştirir. Gerçekleri kabul etmiş görünerek santral yapını üstlenen firmayı değiştirdiklerini, üretimin durduğunu ve bu konuda çok daha deneyim bir yeni firmanın tüm şartları yerine getireceğini resmi ağızdan ilan ederler.

Ancak firma resmen değişse de işleyiş değişmemiştir ve sağlıksız şartlarda santral çalışmaya devam eder. İlgili bakan TV'de açıklama yapar ve tüm söylentilerin yalan olduğunu, deneme üretiminin durduğunu söyler. Vatandaşlar bu açıklamayı dinlerken gök yüzünü bir kızıllık kaplar, kulakları sağır eden bir ses duyulur...

Haber: Serkan Murat KIRIKCI

Son 15 Yılın En İyi 15 Filmi

2009-09-03T19:56:00.003+03:00

Daha önceden size bahsettiğim, Sinema Dergisi'nin 15. yılı anısına düzenlediği "Son 15 Yılın En İyi 15 Sinema Filmi" anketine henüz ben de bir liste oluşturup katıl(a)madım. 1994'ten 2009'a o kadar harika filmler var ki... Ancak işimi kolaylaştırmak açısından IMDb Top 250'de yer alan 1994 sonrası filmlerin bir listesini çıkardım ve ortaya 90 film çıktı. Bunlar dışında aklıma gelen yerli yapımları da ekledim ve liste haline getirdim. Sizin de işinizi kolaylaştırması açısından bu listeyi sizinle paylaşıyorum.

1994 - 2009 yılları arasında göze çarpan sinema yapımları:

1994

The Shawshank Redemption
Pulp Fiction
Léon
Forrest Gump
The Lion King
Ed Wood
Trois couleurs: Rouge
Huozhe
Chung Hing sam lam

1995

The Usual Suspects
Se7en
Braveheart
Heat
Toy Story
Twelve Monkeys
Casino
La haine
Before Sunrise
Underground

1996

Fargo
Trainspotting
Sling Blade
Eşkıya
Tabutta Rövaşata
İstanbul Kanatlarımın Altında

1997

L.A. Confidential
La vita è bella
Mononoke-hime
Good Will Hunting
Bacheha-Ye aseman
Masumiyet
Ağır Roman

1998

American History X
Saving Private Ryan
The Big Lebowski
Lock, Stock and Two Smoking Barrels
Festen
Lola rennt
Herşey Çok Güzel Olacak
Gemide
Propaganda

1999

Fight Club
The Matrix
American Beauty
The Green Mile
The Sixth Sense
Magnolia
Toy Story 2
Üçüncü Sayfa

2000

Memento
Requiem for a Dream
Gladiator
Snatch.
Amores perros
Vizontele
Dar Alanda Kısa Paslaşmalar
Im Juli

2001

The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring
Le fabuleux destin d'Amélie Poulain
Sen to Chihiro no kamikakushi
Donnie Darko
Büyük Adam Küçük Aşk
Deli Yürek: Bumerang Cehennemi
Bana Şans Dile
Yazgı

2002

Cidade de Deus
The Lord of the Rings: The Two Towers
The Pianist
Tasogare Seibei
Karpuz Kabuğundan Gemiler Yapmak
Uzak

2003

The Lord of the Rings: The Return of the King
Oldboy
Kill Bill: Vol. 1
Finding Nemo
İnşaat

2004

Eternal Sunshine of the Spotless Mind
Der Untergang
Hotel Rwanda
Million Dollar Baby
The Incredibles
Gönül Yarası
Mustafa Hakkında Herşey
Yazı Tura
G.O.R.A.
Duvara Karşı

2005

Sin City
Batman Begins
V for Vendetta
Babam ve Oğlum
Pardon
Hacivat Karagöz Neden Öldürüldü?

2006

Das Leben der Anderen
The Departed
El laberinto del fauno
The Prestige
Children of Men
Letters from Iwo Jima
Sınav
Son Osmanlı: Yandım Ali
Kader
Beyza'nın Kadınları
Kurtlar Vadisi: Irak
Pars: Kiraz Operasyonu
Takva
Barda
Hokkabaz
Beş Vakit
Yaşamın Kıyısında

2007

No Country for Old Men
There Will Be Blood
Into the Wild
The Bourne Ultimatum
Ratatouille
Le scaphandre et le papillon
Kabadayı
Mutluluk
120
Beyaz Melek
Ulak

2008

The Dark Knight
WALL•E
Slumdog Millionaire
Gran Torino
The Wrestler
Låt den rätte komma in
Devrim Arabaları
Issız Adam
Güneşi Gördüm
A.R.O.G.

2009

Up
Inglourious Basterds
District 9
(500) Days of Summer
Star Trek
Moon
The Hangover
Vali

Not: Bu listeyi oluştururken IMDb ve BeyazPerde sitelerinden yardım aldım. Puanı yüksek filmleri listeleyerek onların arasından seçmeye özen gösterdim. Listeyi içeren pdf dosyasını bu linkten indirebilirsiniz: http://www.dosya.tc/94-09_90film.pdf.html

T-Bag (Robert Knepper) Yeni Sezonda Heroes'da

2009-09-03T17:39:00.003+03:00

Birçoğumuzun bu yaz 4. sezon finaliyle hikayesi sona eren Prison Break'teki kötü adam T-Bag karakteriyle tanıdığı, aynı zamanda Hitman ve Transporter 3 gibi filmlerle beyaz perdede de adından söz ettiren Robert Knepper, bir diğer ünlü Amerikan dizisi Heroes'un yeni sezonunda dizide yer alacak.

Dolaşan haberlere göre dizinin yeni sezonunda Knepper'in canlandıracağı karakter olan Samuel Sullivan, Angela Petrelli'nin kurduğu şirkete karşı süper güçleri olan bir başka topluluğun oluşumuna önderlik edecek.

Önderlik ettiği toplulukta yer alan kahramanlarsa, Knepper'ın yanısıra diziye yeni katılan diğer oyuncuların canlandırdığı karakterler olacak.

Heroes Sezon 4 Fragmanı:

Son 15 Yılın En İyi Filmlerini Seçin

2009-08-27T17:17:00.001+03:00

Mail yoluyla haberim oldu, resme tıklayarak oy kullanabilirsiniz.

Haftasonu Tavsiyesi #10: American Beauty

2009-08-23T02:39:00.004+03:00

Amerika'da son dönemlerin en popüler filmlerinin arasında toplumsal özeleştirilerin de yer aldığı su götürmez bir gerçek. Amerikan toplumunun içine düştüğü toplumsal bunalım, monotonlaşan ve amaçsız hale gelen hayatlarının üzerilerinde oluşturduğu depresif hava her fırsatta sinema yapımlarına da yansıyor muhakkak. Belki de bu özeleştirinin sinemaya yansıdığı filmlerin atalarından birini seçtim bu haftasonu tavsiyesi için: American Beauty

Lester Burnham(Kevin Spacey), anlamsız hayatını amaçsızca yaşayan bir aile babasıdır. Karısı ve ergen kızıyla olan ilişkileri eskisi gibi değildir ve daha kötüye gitmektedir. Mutluluğa uzun bir süredir uzak kalan bu adam, bir gün kızının arkadaşı Angela'yı(Mena Suvari) görür ve O'na takıntılı hale gelir. Artık tek amacı, öz kızı yaşındaki Angela'nın ilgisini çekebilmektir.

Temelde Lester'in öyküsü etrafında ilerleyen film, diğer aile bireylerinin de öykülerini anlatarak bu ailenin hayatındaki trajedi ve dramı yerine göre farklı biçimlerde işler.

1999 Yılı Akademi Ödülleri'nde En İyi Film ve En İyi Erkek Oyuncu dahil tam 5 Oscar alan bu aile dramı, Hollywood'un unutulmaz filmleri arasında baş köşelerden birinde yerini almıştır.

İlginç Anektod: Filmin afişinde üstünde gül yer alan bayan göbeği için binlerce kız arasından eleme yapılmış ve filmin başka hiç bir yerinde üzerine rol düşmeyen Chloe Hunter'ın göbeği seçilmiştir.

Film Müziklerinden Seçmeler: Free - All Right Now ve The Who -The Seeker filmin müziklerinden dinlenilesi parçalar.

Filmin Fragmanı:

Korku Filmi Çekmiş 7 Büyük Yönetmen: #4 ve #3

2009-08-21T15:42:00.003+03:00

7, 6 ve 5 numarayı daha önce tanıtmıştık.

Kaldığımız yerden devam ediyoruz...

#4 - William Friedkin

Namı:
Friedkin daha çok dram/heyecan yapımlarıyla nam salmıştı - The French Connection, The Boys In The Band ve komedi olarak The Night They Raided Minsky’s filmleri gibi.

Friedkin film stüdyosunun korku filmleri için ilk tercihi değildi - Stanley Kubrick, Mike Nichols ve Peter Bogdanovich gibi yönetmenlerin adı Friedkin'den önce geçmişti.

Korku Yapımı: The Exorcist (1973)
Zavallı Regan McNeil (Linda Blair) ergenlik döneminden endişe duymaktan daha büyük bir probleme sahiptir: bir şeytan tarafından deli edilmiştir.

İki rahip (Jason Miller ve Max von Sydow), Regan'ın içindeki şeytanı çıkarmak için gelirler ama Regan'ın doğaüstü güçlere sahip hale gelen vücudu şiddet ve kan dolu bir mücadele vermeden vazgeçmeye niyetli değildir.

The Exorcist Fragmanı:

Filmlerdeki İmzası:
Friedkin'in belgesellerdeki çalışma tarzı The French Connection ve The Exorcist gibi filmlere de yansımıştı - fark yoktu, son derece sivri, yüzünüze çarpılan bir deneyimdi, bu da arkaplanda filmin gerçekliği iddia edilen bir hikaye üzerine yapıldığı gibi bir izlenim bırakıyordu.

Genel Görüşler:
Tepkiler karışıktı. The New Republic bayılmıştı: "Yıllardır gördüğümüz en iyi korku filmi - yıllardır gördüğüm tek korku filmi."

Ama New York Times farklı bir görüşe sahipti: "Kocaman, süslü bir esrar zırvası. Filmin rayına oturması hemen hemen imkansız. Komik ve saçma özel efektler için adi bir standart koyuyor."

O yılın en popüler ikinci filmi seçilmişti.

----------------------------------------

#3 - Francis Ford Coppola

Namı:
Roger Corman’ın Dementia 13'üyle saçma bir başlangıç yaptıktan sonra, Coppola'nın kariyeri Finian’s Rainbow, The Conversation ve The Godfather filmleriyle birden yükselişe geçti.

Daha çok bir dram yönetmeni olarak görülüyordu, gene de mafya filmleri ve Apocalypse Now korku adına kendi paylarını almışlardı.

Korku Yapımı: Dracula (1992)
Coppola, bu uyarlama filmiyle Bram Stoker'in efsanevi vampir öyküsüne çok derin bir dalış yapmıştı.

Gary Oldman ölümsüz diş geçiriciler kulübü üyesiydi (Dracula) ve Keanu Reeves katı Jonathan Harker olarak rol almıştı, Winona Ryder ise Mina rolüyle somurtuyordu, Antony Hopkins ise Van Helsing rolüyle ortalığı renklendiriyordu.

Dracula Fragmanı:

Filmlerdeki İmzası:
Daha çok stiliyle ve filmin görünümüyle belli olurdu - Coppola dönem filmlerinde ılık renkleri severdi ve Dracula da farklı değildi.

Ayrıca daha çok pratik ve kullanışlı efektleri severdi, her ne kadar yüksek teknolojiyle biraz karıştırsa da.

Genel Görüşler:
Görüşler değişiyordu - Oldman'ın Dracula ile yaptığı dönüş oldukça övgü topladıysa da, film bazı yönleriyle tatsız gelmişti.

"Bir süre sonra, film bildiğimiz sarmısak muhabbetine dönüyor, diş izleri falan, ve tabii ki kan emicileri öldürmek hakkında herşeyi bilen Van Helsing diye bir kardeş çıkıveriyor." demişti Entertainment Weekly dergisi.

Gene de, Coppola'ya paçayı kurtarması için yeterince para katkısında bulunmuştu.

Blu-Ray Teknolojisi

2009-08-21T12:55:00.002+03:00

Vay be...

L'ours (Ayı) [1988] | Belgesel Tadında Bir Aile Filmi

2009-08-17T23:47:00.002+03:00

Annesi yiyecek ararken hayatını yitirince hayatı öğrenme yolunda doğada tek başına kalan sevimli bir yavru ayı, dağlarda kendi başına hayatını sürdürme çabası içine girer.

Öte yandan geçimlerini ayıları avlayıp postlarını satarak sağlayan iki avcı, büyük bir ayının peşine düşerler.

Bu büyük ayı ise, kimseniz kalan yavru ayıyı sahiplenir ve bu avcı-av kovalamacası farklı bir boyut kazanır.

Hayvanlar ile insanlar arasındaki ilişkiyi biraz dramatik, biraz eğlendirici ve biraz heyecanlı bir şekilde işleyerek konu alır film.

Boş ve uykulu olmadığınız bir zamanda, eğlenmek ve güzel vakit geçirmek için kendi başınıza ya da ailenizle izleyebileceğiniz bir macera filmi.

Filmin başlarındaki belgesel tadındaki sahneler zaman zaman izleyiciyi bunaltsa da, sonlara doğru farklı bir boyut kazanan bu doğa hikayesi, Avrupa Sineması'nın başyapıtlarından biri olmuştur.

Filmin IMDb Linki

Filmin Fragmanı:

En Kötü 100 Film Arasındaki 3 Türk Filmi

2009-08-17T19:45:00.007+03:00

Dünya'nın en büyük sinema sitesi IMDb'nin En İyi 250 Film listesi olduğu gibi En Kötü 100 Film listesi de mevcut. En düşük puanlı bu 100 film arasında 3 tane yerli yapım var, sırasıyla 30, 61 ve 73 numarada yer almışlar.

73 - Keloğlan Kara Prens'e Karşı [2006]
3,118 kişinin oy verdiği filmin ortalaması 10 üzerinden 1,9.

------------------------------------------------------------

61 - Dünya'yı Kurtaran Adam'ın Oğlu [2006]
4,755 oya sahip ve ortalaması 1,8/10.

------------------------------------------------------------

30 - Emret Komutanım: Şah Mat [2007]
Gelelim liderimize(!). IMDb'deki Türk filmleri arasında ortalaması en düşük olan filmimiz 2,007 oy ve 1,6 ortalamaya sahip. En düşük ortalamalı filmimizin diğerlerinden -1 yıl da olsa- daha sonra çekilmiş olması sinemamızın günden güne daha yükseklere gideceğinin bir belirtisi belki de.

Bir diğer ayrıntı, 3 filmin de bir oyuncusu ortak. Derece yapan tüm filmlerde yer almak nasıl bir duygu sormak lazım Mehmet Ali Bey'e.

En iyi 250 film arasında Türk filmi var mı diye soracak olursanız, Eşkiya geçtiğimiz yıl kısa süreli de olsa girmeyi başarmıştı ancak yeni çıkan filmler onu tekrar liste dışına çıkardı.

IMDb En İyi 250

IMDb En Kötü 100

Ustalara Saygı | Sunset Blvd. (Sunset Bulvarı) [1950]

2009-08-17T00:04:00.013+03:00

Klasikleri izlerken her zaman temkinli davranırım. Zira Hollywood yapımcılarının en sevdiği şeylerden birisi klasikleri sömürmektir. Bundan 50 yıl önce rekorlar kıran bir film, bugün bize çok sıkıcı gelebilir, zira klişelerle doludur. Ancak o 'klişe'ler, zamanında sinema tarihi için birer devrim niteliği taşımıştır aslında.

Bu konuda izleyip en çok hayal kırıklığına uğradığım klasik filmlerin başında Seven Samurai gelir. IMDb Top 250'de an itibariyle 14. sırada olan bu film (benim izlediğimdan yanlış hatırlamıyorsam ilk 10'daydı) küçük bir kasabayı tefecilerden koruma görevini üstlenen 7 samurayın hikayesini konu alır.

Bu filmi izleyip -ki yarıda bırakmıştım hiç adetim olmadığı halde- yaşadığım hayal kırıklığının şokunu atlatmaya çalışırken, klasik filmlere olan yaklaşımımın değişmesi gerektiğini anlamıştım. Klasik bir film izlerken asla, o filmden sizin üzerinizde derin etki bırakmasını, hayatınızda izlediğiniz en güzel filmler listenizde -eğer öyle bir liste varsa- en üst sıralara yerleşmesini (hayatımız istatistik olmuş) beklememeniz lazım. Çünkü her film çekildiği döneme aittir ve o dönemin koşulları altında değerlendirilmelidir.

Ama bu demek değildir ki her klasik film bunaltıcı ve klişelerle dolu olmak zorunda. Aslına bakarsanız, Seven Samurai haricinde izlediğim klasik filmlerin hiç birisinden sıkılmadım şimdiye kadar. Tavsiyem, eğer klasik film izleyecekseniz korku filmi olmasın, yeter.

Citizen Kane (1941), Casablanca (1942), 12 Angry Men (1952), On The Waterfront (1954), Charade (1963)... gibi 50'lere uzanan bu klasik filmlerin çoğu beni şaşırtıcı derecede etkilemiştir mesela.

Bugünse şimdiye kadar (saçma bir şekilde kendimi hazır hissetmediğim gerekçesiyle) izlemeyip hep sonraya sakladığım bir başyapıtı izledim sonunda: Sunset Blvd. 1950 yapımı bu film, yani başyapıt, izlediğim klasikler arasında en iyilerinden birisiydi, tam da beklediğim gibi.

Filmin hikayesinden ziyade konusundan kısaca bahsedecek olursak, Hollywood'u ve oradaki film endüstrisinin birer parçası olan insanları konu alıyor Sunset Blvd.

Filmin ismini aldığı bulvarsa (Sunset Bulvarı) tahmin edeceğiniz gibi Hollywood'da ünlülerin oturduğu bir cadde.

Film, işsiz bir senaryo yazarının alacaklılardan kaçarken saklandığı eski bir malikaneye girmesiyle başlayan macerası anlatılıyor.

Sunset Blvd, özünde bir dram filmi. Baş karakterimizin malikanede tanıdığı sessiz sinema zamanında döneminin en ünlü aktrislerinden birinin, hem yaşlanınca popülaritesini yitirmesini, hem de gelişen endüstride sessiz filmlere yer kalmamasını kabullenememenin, geri planda kalmayı sindirememenin verdiği acıyla içine girdiği bunalımı kullanarak -gökyüzünden kayan- bir yıldız olmanın dramını yaşatıyor bizlere.

Senaryosunun yanında inanılmaz akıllı ve ince esprileriyle eşsiz bir mizah anlayışına sahip, zaman zaman romantizme yer vermeyi de ihmal etmeyen Sunset Blvd, kesinlikle izlenilmesi gereken bir sinema klasiği.

Filmin IMDb Linki

Korku Filmi Çekmiş 7 Büyük Yönetmen: #7, #6 ve #5

2009-08-16T02:51:00.011+03:00

Daha önceden vadettiğimiz gibi, Türkçe uyarlamaları yayın hayatına son vermek zorunda kalan dünyanın iki büyük sinema dergisi Empire ve Total Film'den çevirilere devam ediyoruz. Bugünkü yazı ise Total Film'den bir çeviri:

"7 Respected Directors Who Did Horror" (Korku Filmi Çekmiş 7 Büyük Yönetmen)

Yazı biraz uzun olduğundan bu çeviriyi 3 parça halinde yapmayı uygun buldum. Bugün 5, 6 ve 7 numaralı isimlerden bahsedeceğiz.

#7 - Kenneth Branagh

Namı:
Shakespeare, Shakespeare, heyecan, komedi dram, Shakespeare… Korku.
Bard'ın görüntü potansiyelini yükseltirken Dead Again'i çekeren daha korku dolu bir şeyler yapmak istediğini gösteren bir adam.
Daha sonra başka bir klasik yazarına takılarak doğru dürüst bir korku filmi yapmayı başardı.

Korku yapımı:
Frankenstein (1994)
Hikayeyi biliyorsunuz, bir bilim adamı (Branagh) annesini kaybetmenin acısıyla savaşırken ölü vücudunun parçalarından bir yaratık yaparak geri hayata döndürür.
Yaratık Robert De Niro'ydu. Bolca çığlık vardı.

Frankenstein Fragmanı:

Filmlerdeki İmzası:
Kendini "erik" rollerle oyuncu seçiminde bir kenara koyuşunu mu diyorsunuz? (İyi bir oyuncu, bu yüzden buna izin vardı, eleştiriler bu konuda ona karşı pek olumlu olmasa da).
Genellikle sadeliği tercih ederdi, yani, filmlerini öyle tasarlardı ve Frankenstein de farklı değildi.

Genel Görüşler:
Hmm... Pek de iyi değil.
"Kenneth Branagh gerçekten bir yaratık oluşturdu, ancak kendine özgü görünecek bir türden değil. Yapımcılıkta büyük bir hayal kırıklığı olsa da, film gene de Box Office'de az çok bir kar elde edebildi," dedi çoğunluk.
Ve bu konuda iki yönden de haklıydılar - film bir kar elde edebildi, ancak çok da büyük bir kar değildi.

----------------------------------------

#6 - Brian De Palma

Namı:
O günlerde, kendisini tüm film türlerini çeken bir yönetmen olarak bilirdik, her ne kadar kendisi korku ve dram filmlerinden diğer filmlere nazaran daha çok keyif alsa da.
Ama geçmişe, 60'lara ve 70'lerin başlarına gittiğimizde, kendisi daha çok bir komedi yönetmeni olarak biliniyordu (özellikle 1969'daki The Wedding Party'den sonra).

Korku Yapımları:
Sisters (1973), Carrie / Günah Tohumu (1976)

Carrie (Günah Tohumu), elbette ki De Palma'nın korku filmi geçmişindeki en önemli isimdir, sahilden çok uzağa düşmüş sessiz küçük bir kızın (Sissy Spacek) okul kabadayılarıyla mücadele ederken psişik güçlerini kullanmasıyla başlayan ürpertici hikayesi.

Sisters, Margot Kidder'ın ikizlerin ikisini birden oynadığı, yıllarca beraber yaşadıktan sonra ayrı düşen iki kardeşin ve bu ayrılığın onların çevresindeki herkese etki eden korkunç sonuçların bir hikayesi.

Carrie Fragmanı:

Filmlerdeki İmzası:
Da Palma'nın filmleri genellikle sembolizmle dolup taşmıştır, ve görsel efektlerle kaplıdır, ve Carrie'de aşırı derecede kan vardır.
Ayrıca diğer yönetmenlere saygısını filmlerindeki göndermelerle belirtmesiyle bilinir - Hitchcock'un tarzı Sisters'ın ver Carrie'nin her tarafında hissedilir.

Genel Görüşler:
Sisters karışık bir tepki aldı - Roger Ebert, herşeye rağmen, tepkileri kabullenmiş görünüyordu.
Ama genellikle bir B-Film olarak değerlendirildi.

Diğer yandan Carrie, oldukça sansasyon yapmıştı, yığınla olumlu görüş topladı, New West dergisinin ilanıyla: "Bir korku klasiği, bu günden sonra senelerce hakkında konuşulacak ve tartışılacak, yeni nesil film yapımcılarının ışığını keserek korkulu rüyaları olacak."

----------------------------------------

#5 - Don Siegel

Namı:
Kariyerine bir kurgu yapımcısı olarak başlamış, Elvis'le çalışarak bitirmişti, Lee Marvin ve özellikle Clint Eastwood, ve diğerlerinin arasında bir kariyer sürmüştü.
Siegel savaş filmlerinde ustaydı, kovboy filmleri ve dram filmlerinde (The Big Steal dahil) ve kariyerinin sonlarına doğru, Dirty Harry'yi çekti.
Ama 1956'da onu bir bilim kurgu-korku filmini yaparken ve sonsuz bir yeniden çevrim yoluna girerken gördük...

Korku Yapımı:
Invasion Of The Body Snatchers (1956)
Snatchers ufak bitkilerden yetişen insanların istilasına uğrayan küçük bir California kasabasının hikayesini anlatır.
Kasabanın doktoru Miles Bennell (Kevin McCarthy) başta hastalarının bir hastalıktan acı çektiğini düşünür, ancak kısa zamanda farkeder ki hepsinin iddia ettiği sevdikleri kimselerin başkalarıyla değiştirildiği gerçeği tamamiyle doğrudur...

Invasion Of The Body Snatchers Fragmanı:

Filmlerdeki İmzası:
Kameranın yerinden oynadığı çok nadirdir ve yönetmen arkaplanda bir şortla çalışır, ve ikinci olarak, nasıl daha hızlı ve daha ucuz çekebileceğini öğrenmiştir.
Ayrıca, montajlamadan edindiği tecrübesi filmin parçalarının çok güzel bir şekilde düzenlenmesini ve çekilmesini sağlamıştır.

Genel Görüşler:
Çoğunluk, büyük ilgi göstermişti, gene de birtakım şüpheli görüşler vardı: "Bu gerilim, bilim kurgunun olağandışı parçası bazen bilimsel dayanağının garipliği yüzünden takibi güç bir hale geliyor. Buna rağmen aksiyon gittikçe heyecan verici oluyor."
Body Snatchers genellikle olumlu görüşler aldı ve takip eden yıllarda bilim kurgu-korku türüne ait bir klasik olarak kabul edilmeye başladı.

Yakında: #4 ve #3, takipte kalın...

Haftasonu Tavsiyesi #9: Being John Malkovich

2009-08-16T01:20:00.009+03:00

"Ever wanted to be someone else?" (Hiç bir başkası olmayı istediniz mi?)
Enteresan karakterler ve enteresan hayatları. Tüm bu enteresanlığa eklenen enteresan bir olay ve gittikçe enteresanlaşan bir film.

Mümkün mertebe saçmalamamaya çalışsam da bu film için bir şey yazamıyorum maalesef. Farklı, eğlenceli ve şaşırtıcı bir film. Kritiğini yapmaktan ziyade sizi direk filme yönlendirmeyi tercih ettim. Sırf oyuncuların performansları için bile izlenebilir. Size yapabileceğim en büyük iyilikse fragmanını vermek olur bu saatten sonra.

Filmin Fragmanı:

Edi'yle Büdü: Tim Burton & Johnny Depp

2009-08-09T12:00:00.014+03:00

Nerde bir uçuk kaçık proje olsa, nerde bir deli-manyak film çekilse altından bu ikisi çıkıyor be kardeşim. Çatlak profesör Tim Burton'la kankası Johnny Depp. Şimdiye kadar hepsinde de fantastik ögeler bulunan 6 filmde çalışmışlar. Hangileri derseniz hadi hep beraber hatırlayalım.

1- Edward Scissorhands

1990 yapımı filmin yönetmenlik koltuğunda Tim Burton oturuyor. Johnny ile ilk çalışmaları bu film aynı zamanda. En kısa zamanda izleyip kritiğini sizinle paylaşmak istiyorum. Burton daha o günlerden kankasına sıkıca sarılarak onu asla bırakmayacağı mesajını veriyor bizlere.

2- Ed Wood

Sinema tarihinin en kötü yönetmeni olarak bilinen Edward D. Wood Jr'ın hayatını konu alan film herhalde ana karakterin biyolojik anlamda en çok insana benzediği filmleri olmuş muhteşem ikilinin. 1994 yapımı.

3- Sleepy Hollow

1999 yılında çekilen film bizimkiler iyice zıvanadan çıkmadan önceki son filmleri aynı zamanda.

4- Charlie and the Chocolate Factory

2005 yılında ikiliyi tekrar biraraya getiren proje çatlamaya başladıklarının belirtisi aynı zamanda. Ayrılmaz ikili bu fantastik filmle iyi bir başarı yakalıyorlar.

5- Corpse Bride

Damadımız Johnny ile nedimesi Tim elele tutuşmuş filmin gişe hasılatını bekliyorlar. Charlie'nin Çikolata Fabrikası'yla aynı yıl çekilen bu animasyon filminde Johnny Depp damadımızı seslendiriyor.

6- Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street

2007 yılında evrimlerinin son aşamasına ulaşan ikili artık normal bir film çekemeyeceklerini anlıyorlar ve katil berber Sweeney Todd'u -tekrar- beyazperdeye taşıyorlar. Çevremdekilerin aksine benim çok keyif aldığım bir film. Johnny Depp yakında tekrar bir müzikalle şakımaya devam edecek. Haberini daha önce blogda yayınlamıştım. Tıklayın.

7- Alice In Wonderland (2010)

...Ve nihayet! Daha sıyrık bir projeyle önümüzdeki yıl tekrar aramıza katılacak ikili şu anda meşhur çocuk masalı Alice Harikalar Diyarında'yı beyazperdeye taşımakla meşguller. Üzülerek söylemeliyim ki fragmanda gördüğüm kadarıyla Depp hiç iyi durumda değil. O böyleyse, Burton'un ne kadar uçtuğunu tahmin edemiyorum.

Tim Burton'la Johnny Depp'in beraber yaptığı tüm bu projelerden bahsettikten sonra bir ismi anmadan da olmaz. Bütün projelerinde olmasa da çoğunda ikiliye eşlik eden birisi daha var ki o da yeterince çatlak: Helena Bonham Carter. İkiliye daha önce Sweeney Todd, Charlie And The Chocolate Factory, Corpse Bride gibi projelerde eşlik etmişti. Alice In Wonderland'da da kendisini görme şansı bulacağız.

Filmin Fragmanı:

Master Obama

2009-08-09T11:25:00.001+03:00

"If so powerful you are... why leave?"

Haftasonu Tavsiyesi #8: Vanilla Sky

2009-08-08T12:40:00.013+03:00

Hayallerinize hiç olmadığınız kadar yakınken... Onlara parmak uçlarınızla dokunabilmiş ve sahip olmanıza ramak kalmışken...
Aşk... İhanet.... Kıskançlık... Ve bencillik.
Köşelerinde 4 kişi bulunan 2 aşk üçgeni.
Ve parmaklarınızla dokunarak sıcak yüzünü hissettiğiniz hayalleriniz bu duyguların farklı bedenlerde depreşmesiyle ellerinizden kayıp giderken...
Ne yapardınız?

David Aames(Tom Cruise), varlıklı ve bekar bir erkektir. Babasından miras kalan şirket, 7 kişilik bir kurul tarafından işletilirken, o da şirketin şımarık ve umursamaz patronu rolünde gününü gün etmektedir. Bir gün, evinde verdiği bir partide, en yakın dostu Brian'ın(Jason Lee) yeni arkadaşı Sofia'yla(Penelope Cruz) tanışır. Sofia'dan oldukça etkilenen David'in gözü başkasını görmez. Oysa O'nun peşinde de eski flörtü Julie(Cameron Diaz) vardır.

David'le Sofia birbirine yakınlaşırken, David'in aşığı Julie içten içe yaralanmakta ve kıskançlığı gitgide artmaktadır. David'in yakın arkadaşı Brian'sa yeni kız arkadaşı Sofia'yı David'in elinden almasıyla yaralanmıştır. Brian'la Julie arasında geçen bir konuşma Julie için bardağı taşıran son damla olmuştur.
Bir sabah Sofia'nın evinden çıkan David, kapıda kendisini bekleyen Julie'yi görür. Julie onu arabasına davet eder, David istemeden de olsa biner. O arabaya bindikten sonra, David'in hayatı eski haline asla dönmeyecek bir biçimde değişecektir.

O arabaya bindikten sonra değişen yeni hayatında David sadece Sofia'ya olan aşkıyla değil, aynı zamanda şirketin başında bulunan ve şirketi elinden almak isteyen -7 cüceler ismini taktığı- 7 kişilik kurul ve iç dünyasındaki problemleri çözmesi için görüşmek zorunda kaldığı psikolog Dr. McCabe'le(Kurt Russell) olan terapileriyle mücadele etmek zorundadır.
O arabada yaşananlarla kırılma noktasına gelen film, bu noktadan sonra yarı hayal-yarı gerçek bir biçimde ilerlemeye başlar.

Hayallerin sarhoşluğuyla gerçeklerin sarsıcılığı, rüyaların mayhoşluğuyla uyanıklığın sancıları arasında zikzaklar çizerken size adım attığınız dünyanın ne tarafta olduğundan emin olamamanın verdiği gerilimi yaşatan film, her şeyi açıklığa kavuşturmadan önce mümkün olduğunca karmaşık hale getirmeyi tercih eden bir yol izler.

Kısa kısa notlar:

Vanilla Sky, aslı Abre Los Ojos olan İspanyol yapımı bir filmin Hollywood uyarlaması. İki filmin tek ortak yönü isimleri ve benzer senaryoları değil. Penelope Cruz iki filmde de Sofia rolünde oynuyor. Orijinal filmi izleyenler daha iyi olduğunu söylüyorlar. Ben henüz izleme fırsatı bulamadım.
Dikkat edin bu film Cameron Diaz'dan nefret etmenize sebep olabilir.
Yukarıda fotoğrafını gördüğünüz Brian(Jason Lee), ünlü Amerikan komedi dizisi My Name Is Earl'ün başrol oyuncusu.

Filmin Fragmanı: